Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801220-54452S1

Date of Document: 2002-03-11

تلويزيون و تبعات منفي براي كودكان اشاره: اغلب والدين نمي دانند كه تماشاي مداوم تلويزيون براي كودكان چه مضراتي را به دنبال دارد، سالها پيش مادران براي خوابيدن كودكان، راديويا تلويزيون را روشن مي كردند تا با صداي گويندگان آن، بچه ها آرام بگيرند. اما امروزه تماشاي تلويزيون نه تنها براي كودكان آرامش ندارد، بلكه ناهنجاري هاي رفتاري را نيز دامن مي زند. نازنين مطلبي نجفيان را در زمينه اثرات مثبت و منفي تلويزيون بر كودكان از اينترنت ترجمه كرده است كه آن را با هم پي مي گيريم: تلويزيون ممكن است وسيله خوبي به نظر برسد پيش دبستانيها مي توانند در يادگيري الفبا از آن كمك بگيرند، پيش دبستانيها مي توانند در برنامه هاي راز بقا درمورد حيات وحش چيزهايي بياموزند و والدين مي توانند از طريق اخباراز حوادث جاري با خبر شوند. بدون شك، تلويزيون مي تواند به عنوان يك مربي و وسيله سرگرم كننده عمل كند. اما عليرغم مزاياي آن، تماشاي زياد تلويزيون مي تواند مضر باشد. محققان نشان داده اند كه بچه هايي كه بيش ساعت 10از در هر هفته به تماشاي تلويزيون مي پردازند، بيشتر احتمال دارد كه چاق شوند، تهاجمي باشند و در فراگيري درس در مدرسه كندتر باشند. در تحقيقات آمده است كه بچه هايي كه برنامه هاي خشونت آميز مثل آدم ربايي يا قتل را تماشا مي كنند، بيشتر احتمال دارد كه معتقد باشند كه دنيا ترسناك است و به زودي اتفاق بدي برايشان پيش خواهد آمد. بيشتر كودكان سالهاي پيش از دبستان با تلويزيون آشنا مي شونددرصد 70 مراكز نگهداري كودك در طول روزاز تلويزيون استفاده مي كنند. برآورد شده كه در طول يك سال كودك 900 ساعت را در مدرسه و تقريباساعت 1500 را در حال تماشاي تلويزيون سپري كرده است. موسسه حمايت از كودكان آمريكا خاطر نشان مي كند كه در يك روزكودكان نبايد بيش از يك تا دو ساعت به تماشاي شما تلويزيون بپردازند والدين، بايد برنامه هايي را كه كودكان مي بينندكنترل كنيدو زمان تماشاي برنامه ها را طوري محدود كنيد كه مطمئن شويدفرزند شما ساعاتي را كه بايد به فعاليتهايي مثل بازي با دوستان، ورزش كردن ومطالعه بپردازد صرف تماشاي تلويزيون نكند. خشونت به اين دليل كه در تلويزيون از خشونت به عنوان يك سرگرمي ياد مي شودونيز به عنوان ابزاري براي بدست آوردن آنچه كه مي خواهيد پس همين باعث تقليدبعضي از تماشاچيان مي شود. خيلي از پسران خوب، كه چشم و هم چشمي كردن را آموخته اند اين اعمال خشونت آميز را انجام مي دهند. بچه ها از والدين ياد مي گيرند كه زدن كار خوبي نيست، اماتلويزيون نشان مي دهد كه گاز گرفتن يا لگد زدن امري طبيعي است. يا شايد در تلويزيون عدم مسئوليت پذيري امري طبيعي جلوه مي كند و انسانهاي بد براي اعمال خلاف انساني شان تنبيه نمي شوند. با پيش فرض هايي كه بچه ها دارند ديدن اين موارد نمي تواند آنها را دچار شوك و آسيبپذيري كند. طبق مطالعات اخير، بچه هاي دو تا هفت ساله بويژه از چيزهاي خيالي، مثل غولهاي زشت مي ترسند. اگر فقط به بچه ها بگوييم كه اينها خيالي هستند و واقعيت ندارند آنها را آرام نمي كنيم، زيرا هنوزنمي توانند بين واقعيت و خيال اختلافي قائل شوند. بچه هاي 8 تا 12 ساله از تهديد به خشونت بلاياي طبيعي و قرباني كردن بچه ها مي ترسند، خواه اين تصاوير به صورت داستان باشد يا در اخبار وگزارش هاي واقعي منعكس شده باشد. استدلال در اين سنين به بچه ها كمك مي كند تا آنها را باور كنند، بنابراين شما بايد اطلاعات درستي را بيابيدتا به كاهش ترس در كودكتان كمك كنيد. چاقي طبق نظر آكادمي حمايت از كودكان آمريكا، بين افراطدر تماشاي تلويزيون وچاق شدن ارتباطي وجود دارد، بچه ها اغلب هنگام تماشاي تلويزيون فعاليتي ندارند و لذا تمايل دارند كه از تنقلات استفاده كنند و امروزه نيز آنها در محاصره تبليغاتي قرار دارند كه آنها را به خوردن غذاهاي ناسالم مثل چيپس و پفك كه غذاي موردعلاقه آنهاست تشويق مي كند. بنابراين تماشاي زياده از حد تلويزيون بر سلامتي آنها تاثيرغيرمستقيمي دارد و زماني كه در حال تماشاي تلويزيون هستند، از كارهايي مثل ورزش و مطالعه به دور هستند. خيلي از كارشناسان اصرار دارند كه بچه ها ساعاتي در هفته را به تماشاي برنامه هاي آموزشي بپردازند، ديگران پافشاري مي كنند كه زندگي بدون تلويزيون راه حل اين مشكل است و عده اي ديگر نيز معتقدند كه بهتر است والدين استفاده از تلويزيون را كنترل كنند و به بچه ها بياموزند كه تلويزيون فقط براي سرگرمي است نه براي استفاده هميشگي!