Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801218-54419S3

Date of Document: 2002-03-09

ايوان هايي در حصار ناامني گزارشي از معماري بسته در ساخت و ساز تهران ايرنا: تهران بزرگ، اين كلان شهر سترگ با جمعيتي نزديك به دوازده ميليون نفر و گستره يي كه روز به روز بر وسعت آن افزوده مي شود، مي رود كه چون اژدهاي اساطيري، زندگي با نشاط را از مردم اين خطه بستاند. روزگاري نه چندان دور، تهران ده كوره اي بيش نبود با خانه هايي از خشت و گل و ديوارهايي چينه اي با سنگ چين و با ايوان ها و پنجره هايي بزرگ. بر روي ايوان كه مي نشستي، درختان ميوه و گل از فراز ديوارها سرازيربودند و عطر آنها چنان در پس كوچه هاي اين شهر پخش مي شد كه انسان را برسر شوق مي آورد. به راستي چه كسي آينده اي اين گونه براي اين شهر كوچك رويايي ترسيم كرد. در دهه هاي پاياني سده سيزدهم يعني حدود 1285 تا 1300 خورشيدي، كم و بيش نماي بيروني خانه هاي تهران دگرگون شد كه در دوران حكومت پهلوي اين تغيير بيش از پيش نمايان شد. عليرضا ظهيرالديني روانشناس مي گويد: شكل ظاهري پنجره ها با فشارهايي كه به مغز انسان وارد مي كند باعث تحريك عصبي مي شود و فرد را عصباني مي كند. وي مي افزايد: همچنين اين نوع پنجره اثراتي روحي رواني بر روي انسان مي گذارد. وي اضافه مي كند: كمبود نور طبيعي خورشيد، در افراد ايجاد افسردگي مي كند و مشكلاتي را براي فعاليت عادي او پديد مي آورد. ناصر بنيادي معاون پژوهشي مركز مطالعاتي تحقيقاتي شهرسازي و معماري دراين خصوص مي گويد: در گذشته ايوانهايي در معماري تعريف مي شد كه كاركردهاي اقليمي را در برمي گرفت و نيازهاي اقليمي - رواني اهالي خانه را پاسخ مي گفت. بنيادي خاطر نشان مي كند: درشهر بزرگي مانند تهران و در شرايطي كه اكنون به سر مي بريم مشكلاتي از جمله آلودگي هوا و آلودگي صوتي اين امكان را كه مردم اوقات فراغتي را در ايوان ها بگذرانند، از بين برده است و ديگر كسي رغبتي به اين كار ندارد. وي اضافه كرد: درواقع ايوان ها درحال فراموش شدن است و در ساختمانهاي جديد هرچه كمتر از آنها استفاده مي شود و ديگر در نماي ساختمان جايگاهي ندارند. بنيادي مي گويد: پنجره هاي بزرگي كه در معماري گذشته وجود داشت از معماري مدرن و غربي بهره مي جست و تا سي سال پيش رواج داشت اما مشكلي كه اين پنجره ها را در بر مي گرفت غيراز مساله اشراف به داخل واحدهاي مسكوني از نظر اقليمي نيز در شهر تهران مناسب نبود. وي ادامه مي دهد: بنابراين در سالهاي اخير معيارهاي معماري مدرن دگرگون شد و در تمام دنيا بر روي اين نوع معماري تجديد نظر شد و در ايران نيز پنجره هاي بزرگ جاي خود را به پنجره هاي كوچكتري داد. وي مي افزايد: به لحاظ تابش زياد آفتاب در شهر تهران و اينكه شرايط آب و هوايي ما اقتضا نمي كند كه از پنجره هاي خيلي بزرگ استفاده كنيم، پنجره هاي كوچك براي زندگي امروز تهران مناسبتر است.