Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801218-54407S4

Date of Document: 2002-03-09

تازه ترين گزارش هااز نحوه فعاليت مراكز اعتياد نرخ ترك اعتياد از خصوصي درمان سقف 600 هزار تومان گذشت مراكز خصوصي كه درزمينه درمان اعتياد به فعاليت مشغولند از هر مراجعه كننده بيش از 600 هزار تومان هزينه مطالبه مي كنند. ظاهرا افزايش مداوم تعداد افرادي كه در كشور به مواد مخدر اعتياد دارند اگرچه ضريب آسيبهاي اجتماعي را افزايش داده است اما از سوي ديگر موجبات اشتغال كانون هاي درماني را فراهم آورده كه مدعي درمان اعتياد با روزآمدترين و مدرن ترين روش ها هستند. امروز سهم بزرگي از صفحه هاي آگهي روزنامه ها به اين بنگاه هاي درماني اختصاص دارد و هر روز نيز بر تعداد آنها افزوده مي شود. به نظر مي رسد لحن متصديان و مسوولان اين مراكز به مراتب در جذب مشتري موفق تر بوده است تا روش هايي كه آنها مدعي هستند آخرين راهبردهاي علمي موجود در درمان اعتياد است. به گزارش خبرنگار ما مراكز خصوصي درمان اعتياد از روش هاي مختلفي براي درمان مشتريان خود استفاده مي كنند و معتقدند كه در كوتاه ترين زمان مي توانند به درمان كامل افرادي كه به مواد مخدر اعتياد دارند اقدام كنند. روش هاي مختلفي كه اين مراكز از آن استفاده مي كنند از 4 ساعت تا حداكثر 15 روز طول درمان دارد و هزينه اي كه استفاده كنندگان از خدمات درماني اين مراكز بايد بپردازند در محدوده 85 هزار تومان تا بيش از 600 هزار تومان قرار دارد. براساس اين گزارش نرخ ترك اعتياد در اين مراكز بر مبناي ميزان داروي مصرفي اين بيماران تعيين مي شود كه در اكثر مواقع نيز متقاضيان، داروهاي مورد نياز خود را از مراكز مذكور خريداري مي كنند. مهمترين داروهايي كه اين مراكز از آن استفاده مي كنند نالوكسان، متادون و نوعي آمپول مرفين است كه در حال حاضر جزء كميابترين داروهاي موجود در كشور است. مشاهدات خبرنگار ما حاكي است كه اكثر مراكز درماني و بهداشتي فعال درزمينه هاي مختلف پزشكي براي رفع نياز مشتريان خود به اين داروها از بازارهاي غيرقانوني دادوستد دارو استفاده مي كنند و مي توان گفت كه درحال حاضر مهمترين خريداران بازار ناصرخسرو مراكز درماني هستند كه به صورت عمده به خريد چنين داروهايي اقدام مي كنند. مراكز خصوصي ترك اعتياد نيز از مشتريان فعال بازار ناصر خسرو هستند كه باتوجه به رشد چشمگير اين مراكز، داروهاي كمياب ترك اعتياد در بازارهاي غيرقانوني نيز ناياب شده است. در بسياري از مواقع اين مراكز داروهايي را خريداري مي كنند كه از عمر استاندارد و تاريخ مصرف آن بيش از يك سال گذشته است. دلالان بازار ناصرخسرو هر آمپول نالوكسان را از مهمترين داروهاي ترك اعتياد با قيمت يك هزار تومان به فروش مي رسانند. اين درحالي است كه اگر از تاريخ مصرف اين دارو تا يك سال گذشته باشد قيمت آن تا 300 تومان كاهش مي يابد. اما مراكز خصوصي درمان اعتياد براي درمان هر بيمار خود كه عمدتا از داروي نالوكسان براي اين منظور استفاده مي كنند بيش از 600 برابر قيمت خريد نالوكسان مطالبه مي كنند. داروي فوق نوعي كنش رواني ايجاد مي كند و به اعتقاد پزشكان، بيمار به واسطه مصرف آن به صورت دائمي نسبت به مصرف مواد مخدر حساسيت پيدا كرده و در يك فرآيند رواني از آن متنفر مي شود. برخي از مراكز مورد گزارش بعد از آن كه بيمار از اين دارو استفاده مي كند وي را به مدت 48 ساعت تحت نام مراقبت هاي ويژه، راهي بيمارستان مي كنند در صورتي كه پزشكان معتقدند بعد از استفاده از چنين دارويي بيمار تنها به ساعت 3 استراحت نياز دارد. بستري شدن مددجويان اين مراكز درماني در بيمارستان ها آن هم به مدت 48 ساعت بيش از 50 هزار تومان براي آنان هزينه دارد. قرص متادون و آمپول مرفين نيز از ديگر داروهايي است كه كانون هاي درمان اعتياد از آنها استفاده مي كنند. براساس اين گزارش درحال حاضر اين داروها در بازارهاي غيرقانوني به ترتيب از 700 تومان تا 2 هزار تومان به فروش مي رسد درحالي كه از تاريخ مصرف اكثر اين داروها نيز بيش از يك سال گذشته است. پزشكان مصرف داروهاي تاريخ گذشته را براي معتادان بسيار مضر مي دانند و به متقاضيان استفاده از خدمات اين مراكز هشدار مي دهند كه در گزينش مراكز خصوصي درمان اعتياد با احتياط عمل كنند. يك كارشناس اقتصادي درباره اين مراكز مي گويد: حضور كانون هاي درماني اعتياد محصول انديشه خصوصي سازي بود كه در اين راستا وزارت بهداشت تصميم گرفت تعدادي از مراكز درماني و ارائه دهنده خدمات بهداشتي را به بخش هاي خصوصي واگذار كند. وي اضافه مي كند: يكي از جنبه هاي درماني كه توسط اين اقدام زمينه حضور بخش خصوصي در آن فراهم شد، ترك اعتياد است. در واقع حضور مراكز خصوصي مي تواند بسيار مفيد باشد اما به سبب فقدان اهرم هاي نظارتي بسياري از اين مراكز درماني از حيطه عملكردهاي قانوني و علمي خارج شده اند. به باور بسياري از صاحبنظران مشكلات اقتصادي و عدم توانايي مالي از مهمترين عواملي است كه در افزايش تعداد معتادان كشور نقش بسزايي دارد. حال باتوجه به وجود چنين هزينه هايي آيا واقعا اين افراد مي توانند از خدمات مراكز فوق استفاده؟ كنند از سوي ديگر به نظر مي رسد همواره جاي اين پرسش باقي است كه باتوجه به آشفته بودن بازار درمان مخصوصا درمان چنين بيماري هايي چگونه است كه وزارت بهداشت به تاسيس مراكزي از اين دست اقدام؟ نمي كند و يا توليدكنندگان داخلي مايل به توليد داروهاي درمان اعتياد؟ نيستند