Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801217-54405S1

Date of Document: 2002-03-08

زنان در جستجوي فرصت هاي از دست رفته به بهانه هشتم مارس روز جهاني زن زنان نيمي از جمعيت جهان را تشكيل مي دهند. با مجموع دوسوم ساعت كار، يك دهم درآمد جهاني را به خود اختصاص مي دهند و كمتر از يكصدم دارايي جهان را در اختيار دارند هر ساله هشتم مارس روز جهاني زن است و اين روز توسط سازمان ملل متحد به عنوان روز جهاني زنان در نظر گرفته شده است اين تاريخ فرصتي است كه بسياري از گروه هاي فعال در امور زنان و همچنين زنان بسياري از كشورها به آن توجه ويژه اي دارند. در هشتم مارس، زنان در تمام كشورهاي جهان، كه توسط مرزهاي ملي، قوميت ها، زبان، فرهنگ، اقتصاد و تفاوت هاي سياسي از هم متمايز گشته اند، همزمان روز خود را جشن مي گيرند. اين مراسم براي زنان سنتي است كه نمايان گر حداقل 9 دهه مبارزه و تلاش براي دستيابي به برابري، عدالت، صلح و توسعه است. روز جهاني زنان، يادآور داستان زنان معمولي است كه سازندگان تاريخ هستند، و همچنين يادآور تلاش ديرينه زناني است كه طي قرن هاي متمادي براي مشاركت در اجتماع و دستيابي به موقعيتي برابر با مردان انجام شده است. از آن زمان كه در يونان قديم Lysistrata (ليسيتراتا ) براي اين كه به جنگ پايان دهد پيشگام نخستين اعتصاب جنسي شد، تا زماني كه زنان شهر پاريس طي زمان انقلاب شعار آزادي، برابري و برادري را براي كسب حق راي زنان سر مي دادند. روز جهاني زن در تاريخ ايده ناميدن روز بين المللي زنان، نخستين بار در آستانه قرن گذشته ظهور كرد، زماني كه انقلاب صنعتي در مراحل آغازين خود قرار داشت. در سال 1909 نخستين روز زن در 28 فوريه اعلام شد و تا سال 1913 زنان در آمريكا آخرين يكشنبه هر ماه را جشن مي گرفتند. در سال 1910 در ميتينگ بين المللي سوسياليست ها در شهر كپنهاك براي ارج نهادن به حركتي كه براي مطالبه حقوق زنان و تاكيد بر دستيابي به حق راي براي زنان در سراسر جهان آغاز شده بود، با نامگذاري روزي تحت عنوان روز زن موافقت شد، اما تاريخ ثابتي براي آن در نظر گرفته نشد. در سال 1911 در 19 مارس روز بين المللي زنان براي نخستين بار در اتريش، دانمارك، آلمان و سوييس جشن گرفته در شد اين مراسم بر حق راي، حق كار، آموزش حرفه اي و پايان دادن به تبعيضات شغلي تاكيد شد و كمتر از يك هفته بعد در 25 مارس در كارخانه اي در شهر نيويورك بيش از 140 دختر كارگر كه اغلب آنان مهاجرين يهودي و ايتاليايي بودند در آتش سوزي يك كارخانه جان باختند و اين واقعه تاثير مهمي بر تصويب قانون كار براي زنان و به دنبال آن حركت زنان در اين راه گذاشت. در سال 1917 زماني كه روسيه بيش از 2 ميليون سرباز خود را در جنگ از دست داده بود، زنان روسي در آخرين يكشنبه ماه فوريه با شعار نان و صلح مراسمي بر پا كردند، رهبران سياسي با زمان برگزاري اعتصاب، اعتراض كردند. اما زنان به حركت خود ادامه دادند، چهار روز بعد زماني كه تزار ناچار به كناره گيري شد دولت موقت با اعطاي حق راي به زنان موافقت كرد. در سال 1921 اين روز رسميت اما يافت اين روز كه در ابتدا براي ارج نهادن به زنان كارگر برگزار مي شد در اواخر دهه 60 و با تجديد حيات فمينيسم معني ديگري يافت. در سال 1975 سازمان ملل هشتم مارس را به عنوان روز بين المللي زن نام گذاري كرد دو سال بعد در دسامبر 1977 مجمع عمومي يك روز را براي حقوق زنان در تقويم خود در نظر سازمان گرفت ملل براي شناساندن اين حقيقت كه صلح پايدار و پيشرفت اجتماعي و دستيابي به حقوق انساني و پايه هاي آزادي نياز به فعال كردن مشاركت و برابري زنان و اين كه همكاري زنان راهي است براي دستيابي و تحكيم صلح و امنيت بين المللي، اين روز را در تقويم خود گنجاند. اما براي زنان جهان اين روز معني بسيار وسيع تري دارد، اين روز حتي براي مرور دوباره تاريخ مبارزات زنان براي دستيابي به صلح و برابري است. در دهه هاي اخير زنان جهان به پيشرفت هاي بسياري در اين راه دست يافته اند. مشاركت زنان بسيار افزايش يافته و در دنياي امروز تعداد زناني كه در سياست فعالند بيش از گذشته در است 1994 10 سال زن در سراسر جهان در راس دولت ها قرار داشته اند. اما هنوز در هيچ نقطه اي از جهان زنان نتوانسته اند، همان حقوق و فرصت هاي برابر با مردان را به دست آورند، هم اكنون به طور متوسط زنان بين 30 تا 40 درصد دستمزد كمتري از مردان براي انجام يك كار مساوي دريافت مي كنند و هنوز تجاوز و خشونت هاي خانگي ديده مي شود. زنان نيمي از جمعيت جهان را تشكيل مي دهند. با مجموع دوسوم ساعت كار، يك دهم درآمد جهاني را به خود اختصاص مي دهند و كمتر از يكصدم دارايي جهان را در اختيار دارند (گزارش سازمان ملل _). 1980 روز بين المللي زنان زماني است كه بازتاب پيشرفت هاي به دست آمده براي تغييرات و شجاعت و اراده زنان معمولي كه نقشي فراتر از معمول در تاريخ و حقوق زنان داشته اند، آشكارتر ديده مي شود. معضلات قديمي اما هم چنان در پيش رو x در اعمال خواست زنان براي برابري در جامعه پيشرفت هايي حاصل شده است. در برخي كشورها، - حداقل بر روي كاغذ - حق دستمزد يكسان با مرد براي كار يكسان به رسميت شناخته شده است. هر چند در اغلب جوامع به طور متوسط زنان بين 30 و درصد 40 كمتر از مردان دستمزد دريافت مي كنند. اين در حالي است كه زنان نسبت به گذشته آگاهي بيشتري پيدا كرده اند و ميل مبارزه براي آنان، عيني تر و اشكال مبارزه براي شان مشخص تر شده است. زنان به توانايي هاي خود بيشتر وقوف يافته اند و در عرصه هاي عمومي و آكادميك و زندگي جمعي پيشرفت زيادي داشته اند. در سطح جهان، زنان بسياري، از وابستگي اقتصادي به مردان و كار شاق خانگي رها شده اند. اختراع لوازم خانگي، زماني را كه زنان براي انجام امور خانگي و مراقبت از كودكان اختصاص مي دادند كاهش داده است. اما در عين حال اين امكانات در اختيار كساني قرار مي گيرد كه امكان تهيه آن را دارند. متاسفانه در كشورهاي در حال توسعه به دليل كمبود امكانات مالي براي استفاده هر چه گسترده تر از دستاوردهاي تكنولوژيكي، روند رهايي زنان از ستم مضاعف به كندي صورت مي گيرد. شغل هاي جديدي در كشورهاي در حال توسعه به وجود آمده كه اكثر آن ها خاص زنان جوان است ولي از آن جايي كه اين شغل ها نقش عمده اي در توليد واقعي كالاهاي اساسي ندارند، پيشرفت تكنولوژيكي در اين زمينه ها نيز نمي تواند بر بحران هاي سرمايه داري در اين بخش هاي توليدي فايق آيد. در عين حال با خط مشي نئو - ليبرالي، حقوق و اختيارات كارگران پيوسته در مخاطره قرار مي گيرد. زنان شاغل به ويژه كارگران نسبت به مردان هم شغل خود از امنيت شغلي و امكانات آموزشي و بهداشتي كمتري برخوردار مي باشند، پايين بودن استانده هاي زندگي آنان با افزايش چشمگير استثمار جنسي همراه است. در برخي از كشورهاي پيراموني، تكنولوژي نوين در زندگي اكثر زنان نقشي ايفا نمي كنند. آنان به سختي وارد قرن بيستم شده اند. قرن بيست و يكم هنوز بسيار دور است! سرمايه داران در اين كشورها در خدمت موسسات مالي و چند مليتي هستند و قادر نيستند بر بحران هاي متعدد ناشي از بازپرداخت وام هاي خارجي، سقوط پول رايج، كاهش قيمت محصول، زيرساخت نامناسب اقتصادي و اجتماعي و فقدان امكانات آموزشي، بهداشتي و رفاهي لازم غلبه كنند. حدود نيمي از مردم جهان از امكان استفاده از لوازم خانگي پيشرفته محرومند. ديگر استفاده از اينترنت جاي گفت وگو ندارد. اكثر بي خانمان ها و پناهنده هاي جهان زنان و كودكان هستند و از جنگ هاي منطقه اي و داخلي و بلاياي طبيعي مي گريزند. گريز برخي از آنان به كمپ هاي پناهندگان است كه هر نامي مي توان بر آن كمپ ها گذاشت جز بهشتي صدها امن زن كوزوويي كه به دنبال پناهندگي به آلباني بودند طعمه سهل الوصولي براي قاچاقچيان انسان شدند كه آنان را به آمستردام و شهرهاي ديگر منتقل كردند. هم چنان كه هزاران زن از اروپاي شرقي و آسيا كه به دنبال شغل هاي آسان و پردرآمد در اروپاي غربي و آمريكا بودند، به دام باندهاي قاچاق افتادند و مجبور شدند براي بازپرداخت بدهي هاي خود به عنوان كارگران جنسي مشغول به كار شوند. اخيرا خانه اي در آتلانتاي آمريكا كشف شد كه از چنين تجارتي در طي دو سال و /1 5 نيم ميليون دلار سود كرده بود. ده ها هزار از زناني كه در فيليپين و سري لانكا در فقر زندگي مي كنند براي انجام خدمات خانگي با تطميع مالي به كشورهاي حوزه خليج فارس مهاجرت كرده و به كار شاق بسياري مي پردازند از آنان به علت قراردادهايي كه در آن ها تمامي حقوق شان در مقابل كارفرما نفي شده است، دست به خودكشي مي زنند. گزينه ديگر براي كاركردن زنان در خارج از كشور، هنگامي كه در محل زندگي خود كاري پيدا نمي كنند، مهاجرت است. مناطقي مهاجرت مي كنند كه غالبا اتحاديه هاي كارگري غيرقانوني اند و 10 ساعت كار در روز معمول است. شرايط خوابگاه ها بسيار نامناسب بوده و در صورت باردار شدن زنان يا مبارزه براي احقاق حقوق شان، كارفرما بلافاصله راهي براي اخراج آنان پيدا مي كند. بعيد است كشوري در جهان باشد كه زنان آن بتوانند ادعا كنند حقوق و فرصت هاي يكسان با مردان دارند. در دهه آخر قرن بيستم، تعداد افرادي كه روزانه با كمتر از يك دلار گذران مي كنند /1 3از ميليارد /1 5به ميليارد نفر رسيد. اما حدود 70 درصد مردم فقير جهان زن هستند. حدود سه چهارم از 960 ميليون بي سواد جهان زن هستند. اين تبعيضي آشكار است. كنفرانس بين المللي سازمان ملل در زمينه جمعيت و توسعه (ICPD) در قاهره باحضور 179 كشور نقطه عطفي در رويكرد جهان به موضوع جمعيت بود و توجه برنيازهاي انساني معطوف شد; نه بر شماره انسان ها. در اين كنفرانس تصويب شد كه كارآيي برنامه هاي جمعيت و توسعه با بهبود وضعيت آموزشي، احقاق حقوق و جايگاه اجتماعي زنان در جامعه بستگي مستقيم دارد اما تاكنون علي رغم حصول برخي موفقيت ها در تحقق پيمان قاهره، نابرابري زنان به عنوان مانعي كليدي بر سر راه توسعه همچنان باقي است. هنوز عوامل بسيار موثري در نابساماني هاي زندگي جنسي و زادآوري زنان وجود دارد كه بهبود چنداني نيافته است. در زير به مواردي از مشكلات قديمي در زمينه هاي بهداشت زايمان و تنظيم خانواده كه هم چنان پيش روست اشاره مي شود: _ در جهان در هر دقيقه يك زن به دليل مشكلات حين بارداري يا زايمان مي ميرد; مرگي كه به سادگي قابل پيشگيري است. _ فقط 53 درصد زايمان ها در كشورهاي در حال توسعه توسط كادر متخصص پزشكي انجام مي شود. - تفاوت چشمگيري در مورد مرگ و مير حين زايمان در بين كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه وجود يك دارد نفر از هر 48 نفر در كشورهاي در حال توسعه در مقايسه با يك نفر از هر 1800 نفر در كشورهاي توسعه يافته در خطر مرگ ناشي از بارداري قرار دارند. - هنوز 40 درصد زنان جهان به خدماتي كه در راستاي برنامه تنظيم خانواده است دسترسي ندارند. - هر دقيقه 380 زن باردار مي شوند كه 190 مورد آن بدون برنامه ريزي يا ناخواسته است. در كنفرانس قاهره بر امكانات لازم به منظور گسترش حقوق جوانان در زمينه هاي بهداشتي و آموزش نيز تاكيد شده است ولي متاسفانه هنوز: - سالانه بيش از 15 ميليون كودك از مادران نوجوان متولد مي شوند. - مشكلات بارداري يكي از عمده ترين دلايل مرگ دختران در سنين 15 تا 19 سال است. - بيماري هاي آميزشي و ايدز به صورت فزاينده اي بين جوانان خصوصا دختران شيوع پيدا كرده است. نيمي از موارد مبتلايان جديد ايدز در سنين بين 10 تا 24 سال قرار دارند. اين همه نمونه هايي از همه كاستي هايي است كه از جمله از طريق فعاليت هاي معطوف به روز جهاني زن مي بايد مورد توجه قرار گيرد. توان مند كردن زنان، برابري جنسيتي و برابري حقوق فردي و اجتماعي نيز بخشي از برنامه كاري آتي را تشكيل مي دهد كه با همكاري با سازمان هاي غيردولتي، دولتي و نهادهاي جامعه مدني بايد تحرك عمده اي را در مبارزات زنان ايجاد كرد. x بخشي از مقاله روز جهاني زن نوشته، فرخ قره داغي (جنس دوم )