Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801217-54399S2

Date of Document: 2002-03-08

چشم انداز پرورش يا قتل عام؟ نهال ها طاهره رنجبر در نخستين روز از هفته منابع طبيعي ( 21 15 تا اسفند ماه ) در گوشه و كنار كشور حفراتي به منظور كاشت درخت ايجاد مي شود و تعداد قابل توجهي نهال كه از سوي شهرداري ها و اداره منابع طبيعي در دسترس مردم قرار گرفته است، در درون اين حفرات نشانده مي شود. با نگاهي دقيق و جست وجوگر مي توان آثار و بقاياي نهال هاي كاشته شده در سال هاي گذشته را مشاهده كرد; نهال هايي كه اكنون تنها تك چوبي مشاهده خشكيده اند اين نهال هاي خشكيده اين تصور را به ذهن متبادر مي سازد كه آيا سرنوشت نهالي كه امسال مي كاريم نيز همانند نهالي است كه سال گذشته كاشته ايم. خشكيدن نهال ها مي تواند دلايل متفاوتي داشته باشد شايد آنها را درست نكاشته ايم و يا آبياري آنها با مشكل مواجه بوده است. شايد اگر كسي كه آن را كاشته بود به طور مداوم به آن رسيدگي مي كرد، امروز به جاي يك تكه چوب باريك خشكيده شاهد يك درخت كوچك اما زنده بوديم. حتي ممكن است كه تمامي اصول كاشت، آبياري و نگهداري به درستي انجام گيرد، اما زمان كاشت نهال مناسب نباشد. توجه به اين نكته بسيار ضروري است كه براي كاشت تمامي انواع نهال ها يك روز خاص و از پيش تعيين شده ايده چندان كارآمدي نيست. با در نظر گرفتن تنوع آبوهوايي حاكم بر ايران زمان مناسب درختكاري در هر منطقه متفاوت با ديگر مناطق بوده و تعيين آن نياز به مطالعه و بررسي بسيار دارد و اين مسئوليت بايد برعهده متخصصاني قرار گيرد كه با اصول كاشت و پرورش گياهان به خوبي آشنايي دارند. تشويق مردم به كاشت درخت به تنهايي پاسخگوي نياز ما به افزايش فضاي سبز نيست. بلكه در وهله نخست مردم بايد شيوه درست درختكاري، آبياري و نگهداري درختان را بياموزند و سپس هر فردي مسئول گياهي باشد كه مي كارد. در غير اين صورت هر سال تعداد زيادي نهال با صرف هزينه بسيار از بين خواهد رفت و اين روند همچنان ادامه خواهد داشت به طوري كه اين حركت زيست محيطي غير اصولي خود به تخريب بيشتر محيط زيست منجر خواهد شد.