Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801217-54395S6

Date of Document: 2002-03-08

نوبليست ها پل ارليش پزشك، باكتري شناس و شيميدان آلماني ( - 1854 ) 1915 Ehrlich Paul فيزيولوژي يا پزشكي ايمني و سرم درماني 1908 ارليش در Strehlen (Strzelin كنوني در لهستان ) به دنيا آمد و در دانشگاه برسلو، استراسبورگ و فرايبورگ به تحصيل پزشكي پرداخت و در 1878 از دانشگاه برسلو درجه دكترا پس گرفت از آن به مدت 9 سال در بيمارستان Charite Hospital برلين، به پژوهش درباره بيماري هاي گوناگوني چون تب تيفوئيد، سل و كم خوني كشنده مشغول شد. او به دليل انجام كارهاي موثرش در اين زمينه ها از سوي وزارت آموزش و پرورش آلمان به دريافت مقام استادي نائل آمد. در در 1887 دانشگاه برلين به عنوان مدرس مشغول به كار شد اما به خاطر احساسات ضد يهودي حاكم بر جو آن زمان از پرداخت حقوق به وي خودداري كردند. خود او نيز يهودي بودنش را انكار نمي كرد. يكي از پيامدهاي انجام كارهاي آزمايشگاهي مداوم، ابتلاي وي به بيماري سل بود به طوري كه تا پيش از ترك آزمايشگاه تحقيقاتي كوچكش در Streglitz واقع در حومه برلين، بهبود نيافت. در 1890 روبرت كخ R.Koch اكتشاف توبركولين (پروتئين يا مشتق پروتئيني كه از كشت ميكروب سل به دست مي آيد و براي آزمايش داخل پوستي به منظور تعيين حساسيت نسبت به عامل بيماري مورد استفاده قرار مي گيرد ) را به اطلاع رسانيد و آن را براي پيشگيري و درمان بيماري سل پيشنهاد كرد. كخ از ارليش براي همكاري در بيمارستان Hospital Moabit برلين دعوت به عمل آورد. تقاضاي وي از سوي ارليش پذيرفته شد به طوري كه 6 سال تمام وقت خود را صرف بررسي بيماري هاي وبا و سل كرد. در 1896 مديريت انستيتوي تازه تاسيس پژوهش هاي سرمي را در Streglitz پذيرفت و در 1899 به انستيتوي درمان هاي تجربي فرانكفورت منتقل وي شد در آنجا به بررسي بيماري خواب آفريقايي و سفليس و نيز ساير پژوهش هايش پرداخت. در 1908 جايزه نوبل فيزيولوژي يا پزشكي را به خاطر كارهايش بر روي ايمني سازي و سرم درماني به خود اختصاص داد. دو سال پس از آن مشهورترين اكتشاف خود يعني سالوارسان Salvarsan (گرد زرد كمرنگي است كه محتواي 30 تا 32 درصد آرسنيك است و به صورت داخل وريدي در درمان سفليس، پيان و عفونت هاي تك ياخته اي مورد استفاده قرار مي گيرد ) را اعلام كرد و تا پايان عمر به بررسي عوارضي كه بيماران مبتلا به سفليس در اثر استفاده از تركيبات آرسنيك بدان ها مبتلا شده بودند، پرداخت. امروزه ارليش به عنوان بنيانگذار شيمي درماني شناخته مي شود زيرا وي فناوري هاي سيستماتيكي را توسعه داد كه به نوبه خود به پژوهش درباره تركيبات شيميايي كه ميكرواورگانيسم هاي بيماري زا را مورد تهاجم قرار مي دهند، وي انجاميد از طريق تغيير دقيق ساختار شيميايي مولكول هاي رنگي به پژوهش درباره اين گلوله هاي سحرآميز پرداخت. اين مولكول ها تنها ميكرواورگانيسم ها را رنگ آميزي مي كنند و قادر به رنگ كردن سلول هاي ميزبان نيستند. ارليش به موثر بودن (تركيب شماره ) 606 بسيار خوشبين بود. اما تنها پس از ساخته شدن و آزمودن 1000 تركيب، سالوارسان بار ديگر كشف ارليش شد براساس ساختار سالوارسان در حدود 3000 تركيب را براي تهيه دارويي كه بر عليه استرپتوكوك ها خاصيت باكتري كشي داشته باشد، ساخت.