Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801215-54370S1

Date of Document: 2002-03-06

اگر قيامت شد و نهالي در دست بود نگاهي فرهنگي به سنت درختكاري همزمان با روز درختكاري درخت زيباست و انسان اين خليفه الهي چون خداي خود زيبائي را دوست دارد كه گفته اند: ان ا... جميل و يحب الجمال. درخت زيباست و طبيعت نيز از سبزينه درخت، سبز است و روح آدمي از رنگ مقدس سبز به نشاط مي آيد و گويا ميان آرامش و روح اين رنگ نوعي هماهنگي وجود دارد. راستي زيبايي درخت را در چه مي توان در ديد؟ رنگش؟ درثمراتش در الهام بخشي آن به شاعران و؟ نويسندگان يا در بسيار نكته اي كه حداقل من نمي دانم و يا در آن غور و بررسي نكرده ام، ولي مي دانم بسياري از انديشمندان و مردان الهي غرس وكاشت درخت را سفارش كرده اند. سنت درختكاري سنتي زيباست كه عمري به طولاني عمر آدمي سنتي دارد كه از انسان جدا نشده وگمان نمي رود كه تا پايان حيات بشري از اين اشرف مخلوقات جدا گردد، زيرا مرگ درخت و فراموش كردن سنت درختكاري مرگ انسان و تمام موجودات است. اگر به حقيقت در اطراف خويش بنگريم و غروري را كه آميخته با انسان شده است، به كناري بگذاريم، هرگز نمي توانيم كتمان نمائيم كه انسان محتاج ترين است، محتاجي ضعيف كه حياتش وابسته به زندگي درخت و ديگر مخلوقاتي چون اوست خصوصادر عصري كه صنايع و كارخانجات و انواع ماشين ها ودود و غبار آنها فضاي او را آلوده مي كنند. خصوصا در عصري كه آسمان با چهره سياه ودود گرفته اش مي رود تا از چهره آبي خود فقط خاطره اي در اذهان به جاي بگذارد و روزي را پيش روي داشته باشيم كه پيرامون ما براي فرزندان خود قصه آسمان آبي رابگويند. اي كاش مي شد يك بار اين انسان، اين اشرف مخلوقات، اين صاحب تفكر وانديشه چشم روي هم مي گذاشت و در درون خود جهان را يعني زمين را، كوهها را، دشتها را... بدون درخت مجسم مي كرد، يقينا سراپاي وجودش را وحشت فرا مي گرفت. زيرا بدون درخت احساس مي ميرد، دفتر اشعار بسته مي شود، چشمه ها و رودها فريادشان بي معنا خواهد شد و ديگر طبيعت در مقابل اشعه خورشيد قد علم نخواهد كرد و با سايه درخت به نبرد گرما نمي رود وديگر بهار زيبائي اش و خانه سازي پرندگانش و تابستان و پائيز برگ ريزان و حتي زمستان هم معنا و زيبائي نخواهند داشت. به راستي درخت معناي زندگي و حيات است و كسي كه درختي مي نشاند شمع حيات بشريت را مي افروزد و ايراني خصوصا مسلمان ايراني در طول تاريخ اين معنا را درك كرده و اوراق تاريخ گواهي مي دهد كه دستهاي ايراني همواره بوي و عطر درخت را مي داده و درخت آشناي ديرين اوست. در ادبيات ايران زمين درخت مظهر زندگي، شادماني، استقامت، زيبائي و چراغي فروزان فراراه خداجويان است و درخت افكن را سزا جز عمر كوتاه نيست. بيائيدبازگرديم به سنت زيباي درختكاري، بيائيد بازگرديم به قلبها ودستهاي گذشتگان كه بوي و عطر درخت را مي دادند، بيائيد بازگرديم به سيره و زندگاني پيامبر اسلام و ائمه اطهار و به دريائي مانده از كلامشان، بيائيد ببينيم رسول خدا را كه چگونه درخت مي كاشت و علي را كه برپاي هر نخلي به شكرانه نماز مي خواند و فرزندان فاطمه را كه سبز زيبا را چگونه مي كاشتند و آبياري مي كردند. راستي آنان كه دنيا را مذمت مي نمودند، آنان كه دنيا و زيبائي اش را سه طلاق گفته بودند، چرا تشنه بودند، تشنه كاشتن، تشنه سرسبز كردن و چرا در انتظار مي نشستند شكوفه نخل را و چرا دستهاي نازنينشان رنج كاشت را مي پذيرفتند. بيائيد بازگرديم و خود را به دريائي از كلامشان زنيم، شايد حكمت و سرآن همه چراها را دريابيم. بيائيد رستاخيز عظيم الهي را مجسم كنيم و هراس و وحشت آدمي و داشتن نهالي در دست را و از خود بپرسيم كه در آن حال چه بايد كرد و در آن ساعت چه كاري نيكوتر است و براي يافتن پاسخ با انديشه و تفكر اين كلام مقدس رسول خدا را بخوانيم كه فرمودند: ان قامت الساعت و في يداحدكم فسيله فان استطاع ان لايقوم حتي يغرسها فليغرسها - نهج الفصاحه - اگر رستاخيز بپا شد ونهالي در دست يكي از شماست، اگر مي تواند آن را بكارد، بايد بكارد. شايد زيباتر از اين حديث در وصف درختكاري نتوان يافت. درختكاري اقدام و عملي است كه پاداش آن را خدا مي دهد و خيري است با پاداش مستمر. رسول خدا در نيكوئي و اجر و پاداش كاشت و غرس درخت فرمودند: هركس درختي بنشاند خدا به اندازه ميوه اي كه از آن درخت برون مي شود، پاداش براي وي ثبت كند. و هر يا كس درختي بكارد و هر بار كه انساني يا يكي از مخلوقات خدا از آن براي بخورد، وي صدقه اي محسوب شود. و در حديثي ديگر آمده است كه هفت چيز را پاداش است كه آن پاداش در قبر و پس از مرگ براي آدمي دوام خواهد داشت. در اين حديث مقدس غرس وكاشت نخل (درخت ) با تعليم علم، جاري ساختن نهر، حفر چاه، ساختن مسجد، ارث گذاشتن كتب ارزشمند، فرزند نيكو، برابر و در يك رديف قرار گرفته است. نبي اكرم فرمودند: هفت چيز است كه پاداش آن براي بنده در قبر او و پس از مرگش دوام دارد، كسي كه علمي تعليم دهد يا نهري به جريان آورد يا چاهي حفر كند يا نخلي بكارد يا مسجدي بسازد يا مصحفي به ارث گذارد و يا فرزندي به جا نهد كه پس از مرگش براي او آمرزش خواهد. بررسي در اين حديث و سيره و عمل اهل البيت رسول خدا بي گمان درسي و حكمي براي مسلمين خصوصا و تمام بشريت عموما است و وظيفه و مسئوليتي را مي آفريند كه اداي اين وظيفه به عهده همگان و نيازمند همت وحركت عمومي است وشايد بتوان گفت به همان اندازه كه جهاد عليه دشمنان مستكبر و متجاوز به حقوق و آزادي لازم است، كاشت درخت نيزكه نوعي مبارزه عليه آلودگي، امراض و مرگ طبيعت است، شايسته آزادمردان و انسان دوستان خواهد بود و يقينا در كشوري كه مفتخر به داشتن حكومت اسلامي است، هر ايراني در روز درختكاري درختي خواهد كاشت و دستهاي او بوي درختي خواهد داد. بيائيد به كودكان خود نيز بياموزيم درختكاري را و اين فرهنگ پرمعنا را با آنان به نسل هاي آتي بسپاريم. بيائيد كتاب درسي فرزندانمان را ورق بزنيم و شعر زيبائي از كتابشان را با آنان بخوانيم و شعار را با عمل به آنان بياموزيم و در پاي هر درختي كه به نام زيبائي و به نام زندگاني و به نام ماندن، درخاك مي نشانيم با كودكان خود كه فردا را مي سازند، بخوانيم: به دست خود درختي مي نشانم به پايش جوي آبي مي كشانم كمي تخم چمن بر روي خاكش براي يادگاري مي فشانم درختم كم كم آرد برگ و باري بسازد بر سر خود شاخساري چمن رويد در آنجا سبز و خرم شود زير درختم سبزه زاري به تابستان كه گرما رونمايد درختم چتر خود را مي گشايد خنك مي سازد آنجا را زسايه دل هر رهگذر را مي ربايد سيد محمد باشتني