Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801215-54364S1

Date of Document: 2002-03-06

طبق آمار سازمان خواربار جهاني (فائو ) چاي ايراني، چهارمين چاي باكيفيت دنيا است مصرف كننده ايراني هنوز چاي مرغوب ايراني را نچشيده است كه بخواهد درمورد آن قضاوت كند آمارهاي منتشر شده از سوي سازمان خواربار جهاني (فائو ) بيانگر آن است كه چاي ايراني از لحاظ كيفيت در رده چهارم دنيا قرار دارد. مدير اجرايي سنديكاي كارخانه هاي چاي شمال با بيان اين مطلب درزمينه كيفيت چاي ايراني به خبرنگار ما گفت: براي اين كه بگوييم كيفيت چاي ايراني خوب است يا بايد بد، به منابع و ماخذهاي معتبر و بي طرف خارجي رجوع كنيم. آمارهايي كه از سوي سازمان خواربار جهاني منتشر شده است بيانگر آن است كه چاي ايراني از لحاظ كيفيت در بين 2625 كشور چاي خيز دنيا در رده چهارم قرار چاي دارد ايران قطعا از چاي چين، بنگلادش، تانزانيا، تركيه، گرجستان، آرژانتين و... بهتر است. نعمت ياورزاده افزود: فقط سه كشور كنيا، سيلان و هندوستان كه اقتصادشان وابستگي زيادي به چاي دارد از لحاظ كيفيت از چاي ايران جلوتر در هستند صنعت چاي دنيا، كنيا به عنوان تافته اي جدابافته از بقيه كشورها به توليد مرغوبترين چاي هاي جهان مشغول است. آنها طي 15 سال با يك برنامه ريزي حساب شده امروز موفق به توليد هزار 400350 تن چاي مرغوب شده اند 8075 حدود درصد از چاي كنيا صادر بعد مي شود از كنيا سيلان قرار دارد كه ارزآوري اين كشور به صنعت چاي وابستگي كامل دارد. هندوستان نيز با توليد 850 هزار تن چاي در سال در رتبه سوم كيفيت قرار دارد. ياورزاده افزود: اين سه كشور در صنعت چاي برنامه ريزي و سرمايه گذاري گسترده اي انجام داده اند تا امروز در اين مكان قرار گرفته اند اما ايران علي رغم اين كه هيچ گونه برنامه ريزي و سرمايه گذاري موثري در امر توليد و فرآوري چاي ندارد، از نظر كيفيت چاي در رتبه چهارم قرار دارد. در اين كشورها بعد از آن كه چاي از مزرعه چيده شد، در كارخانه هاي بسيار پيشرفته اي چاي را فرآوري مي كنند و با بهترين كيفيت آن را بسته بندي كرده و پس از بسته بندي هاي بسيار متنوع و زيبا آنها را روانه بازار مي كنند. فرآوري چاي تخصصي ترين و فني ترين قسمت توليد چاي است اما در ايران اين تخصص و امكانات وجود ندارد. وي گفت: توليدكننده ها و عرضه كننده هاي بزرگ چاي در دنيا، واحدهايي دارند كه كارشان سنجش سليقه مشتريان است و براساس اين سنجش ها، چاي وارد بازار مي كنند اما در ايران هيچكدام از اين كارها صورت نگرفته چرا است كه سيستم توزيع چاي ايراني در انحصار گروهي واردكننده چاي خارجي است. اين واردكننده ها به طور مدام و به شكل هاي مختلف براي چاي ايران تبليغ منفي مي كنند. اين تبليغات به گونه اي است كه مصرف كننده ايراني حتي حاضر به امتحان كردن چاي ايراني نيست. اين انحصار به قدري قوي است كه در تمام تصميم گيري هاي مربوط به چاي مي تواند اعمال نظر كند. بنابراين اولين بحث ما اين است كه سازمان چاي كشور بايد درجهت حمايت از توليد داخل تغيير ساختار دهد. امكاناتي در اختيار سازمان چاي است كه بخش خصوصي از اين امكانات بي بهره است. امكاناتي نظير انبار، سورت، اختلاط، بسته بندي، بازاريابي و بازرگاني در اختيار سازمان چاي است. ياورزاده در ادامه افزود: اين امكانات بايد در اختيار بخش خصوصي قرار بگيرد تا ما بتوانيم چاي توليد داخل را با فرآوري مناسب و مطابق ميل و سليقه مصرف كننده و استانداردهاي روز دنيا به دست مصرف كننده برسانيم. ما معتقد هستيم مصرف كننده ايراني هنوز چاي مرغوب ايراني را نچشيده است كه بخواهد درمورد كيفيت آن قضاوت كند، چرا كه چاي خوب ايراني به دليل نبود امكانات در حجم كم توليد مي شود و تقريبا فقط مردم گيلان به چاي مرغوب ايراني دسترسي دارند. ياورزاده گفت: اگر دولت خواستار بهبود كيفيت و صنعت چاي كشور است، بايد اين صنعت را حمايت ويژه اي كند تا بتوان بر ناهنجاري هايي كه ريشه تاريخي نيز دارند، فائق آييم. ما معتقد هستيم از نظر كارشناسي، علمي، سرمايه اي، فني و فرهنگي مي توانيم مشكلات صنعت چاي را حل كنيم و چايي توليد كنيم مطابق با ذائقه و ميل مصرف كننده ايراني. اما دولت بايد به ما اجازه دهد كه كار خودمان را خودمان انجام دهيم. در سياست گذاري ها و برنامه ريزي ها نظرات توليدكنندگان را نيز لحاظ كنند. اگر اين اتفاق افتاد و دولت فقط پنج سال از چاي داخلي و توليدكننده داخلي حمايت كرد، مطمئن باشيد رغبت مردم براي مصرف چاي ايراني روز به روز بيشتر خواهد شد. ياورزاده در خاتمه افزود: اين جايي كه اكنون در بازار به نام چاي ايراني وجود دارد چاي واقعي ايراني نيست. چون هيچ كاري روي آن انجام نمي شود و در كارخانه هاي بسيار قديمي و فرسوده با كمترين امكانات و كيفيت و در بسته بندي هاي به نامناسب، نام چاي ايراني روانه بازار براي مي شوند رونق صنعت چاي بايد واردات اين محصول متوقف چرا شود كه سود بسيار بالاي واردات چاي باعث شده واردكننده هاي آن با تمام قوا در راه ارتقاي صنعت چاي ايران سنگ اندازي كنند و نسبت به آن تبليغات منفي انجام دهند. متاسفانه حتي فروشندگان جزء هم به دليل اين كه از فروش چاي وارداتي سود بيشتري مي برند، به فروش چاي ايراني رغبت نشان نمي دهند. ما تا بازاري براي عرضه نداشته باشيم نمي توانيم موفق شويم و اين بازار در صورتي به وجود مي آيد كه دولت با تمام توان از اين صنعت حمايت كند.