Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801214-54362S2

Date of Document: 2002-03-05

شهروندان در دموكراسي رايانه اي الكترونيكي و پارلمانهاي مجازي (واپسين بخش ) دموكراسي اشاره: نويسنده در نخستين بخش به اين پرسش پرداخت كه كارشناسان مقررات و امور پارلمانها و سياستمداران چگونه مي توانند از فناوريهاي ارتباطي و اطلاعاتي جهت تقويت و گسترش فرايند نمايندگي و مردم سالاري سود؟ ببرند وي فناوري اطلاعاتي و در راس آن اينترنت را پارلمان دهكده جهاني دانست كه مردم از طريق ورود آزادانه به قلمرو آن مي توانند با يكديگر به گفت و گو و مشاركت فرهنگي و مدني بپردازند. رشد سريع اينترنت طي يك دهه گذشته چنان بي سابقه بوده كه توانسته امكانات جالبي براي گفت وگوي دهها ميليون نفر فراهم سازد. امروزه اكثر حزبهاي سياسي جهان حتي طالبان نيز داراي وبسايتهاي ويژه خود هستند و اين امر فضايي كاملا آزاد و مشاركت آميز راميان آنها فراهم ساخته است. بنابراين مي توان از طريق شبكه جهاني (اينترنت ) شفافيت، همكنشي و پاسخگوبودن را كه از اصول بنياني پارلمان است، تقويت و بازسازي كرد. واپسين بخش مطلب را با هم مي خوانيم: گروه فرهنگ و انديشه در حاليكه انگيزه دموكراتيك تجارب و نوآوري هاي اوليه، در دموكراسي از راه دور، در واقع ناشي از يك مدل دموكراسي مستقيم بود، اما شبكه هاي جديد مانند اينترنت، با كاربردهايي كه همراه آنهاست، از دستاوردهاي دموكراتيك در ميان مدل هاي متنوع دموكراسي خبر مي دهد. بنابراين يك دموكراسي جديد و گسترده تري براساس ساير دموكراسي روبه ظهور است كه امكان گفت وگوي دموكراتيك، بحث و مشاركت فعال با حمايت شبكه بندي هاي كامپيوتري را فراهم مي آورد. بدين ترتيب اينترنت، توانايي تسهيل چالش ها در سلسله مراتب سياسي انحصاري موجود و احياي مجدد دموكراسي برپايه شهروندي، از طريق تقويت قدرت گروههاي مردمي به منظور گردآوري اطلاعات انتقادي، سازماندهي فعاليت سياسي، سلطه آراي عمومي و هدايت فرآيندهاي سياستگذاري را دارد. همچنين اينترنت از ايجاد فرصتهايي براي بيان مستقيم نظرات شهروندان در مورد اولويت هاي سياسي و به طور مهم از ارتباطات نزديكتر و مستقيم تر بين نمايندگان منتخب و شهروندان خبر مي دهد. وبسايت ها اغلب تسهيلات گسترده اي را ارائه مي كنند كه به شهروندان امكان مراجعه و خروج از سايتها به اراده خودشان را مي دهد و از پارلمان (مجازي ) نسبت به آنچه كه در روزهايي كه پارلمانها تنها در سطح فيزيكي وجود داشتند امكان داشت به طور كاملتري استفاده مي كنند. شهروند در دموكراسي رايانه اي (سايبر دموكراسي ) مي تواند اطلاعات را كسب كند و نه اينكه اطلاعات به او ارائه شود و نيز مي توان نسبت به اختيارات كارشناسان، متخصصان و سياستمداران اعتراض كند، طوري كه قبلا نبوده است. از آنچه گفته شد چنين مي توان نتيجه گرفت كه دموكراسي و اطلاعات رابطه نزديكي با هم دارند. در هر فعاليت دموكراتيك، آگاه بودن، به همراه توانايي مشاركت در گفت وگوي آزاد، هم الزامات و هم جزء حقوق هستند. توانايي ابراز عقيده به ديگران، آزادي مطبوعات، شكلي كه در آن يك شخص مي تواند در گفت وگوي دموكراتيك شركت كند و يا نماينده كسي باشد، همگي بستگي به ساختار سيستم هاي اطلاعاتي دارد، بدون توجه به اينكه آن گفت وگوها فني، مالي، حقوقي و يا اجتماعي فرآيند باشند دموكراتيك هميشه در زير ساختارهاي رسانه اي تحقق مي يابد. شايد بتوان گفت كه كيفيت فرايند دموكراتيك توسط زيرساختارهاي اطلاعاتي كه اين فرآيند در آن روي مي دهد تعيين در مي شود نتيجه، تغيير زيرساختارهاي رسانه اي باعث تغيير پويايي هاي دموكراسي خواهد شد. علاوه برآن، توجه به اين نكته لازم است كه عملكردهاي قطعا مهم اطلاع رساني، جمع آوري نظرات و پاسخگو كردن دولت را چطور مي توان در دولت پسا پارلماني به بهترين وجه توسعه داد. اين امر ممكن است مستلزم اشكال جديدي از دموكراسي باشد، اشكالي كه بيشتر با واقعيات فرهنگي و سياسي عصر پساپارلماني موافق هستند. شومپيتر، اقتصاددان، سه مرحله از نوآوري در فناوري را مشخص كرده است: در مرحله اول، يك فناوري جديد معرفي مي شود و سازمانها از آن براي جايگزين سازي فرآيندهاي كنوني استفاده مي كنند: فاكس جايگزين نامه و يا پست الكترونيكي جايگزين يادداشت ها مي شود. در مرحله دوم آنها درمي يابند كه فناوري، روش هاي بهتر و جديدتري براي انجام فرآيندهاي اصلي ارائه مي كند و تنها در مرحله سوم است كه آنها كار خود را پيرامون فناوري كه تبديل به هسته اصلي شده است مهندسي مجدد مي كنند. ما در كجا قرار ؟ داريم ترجمه: علي سميري منبع: Donk de Van wim and Taylor John, Coleman Stephen New, Internet the of age the in Parliament, editors .,Press 1999University oxford, York