Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801214-54361S11

Date of Document: 2002-03-05

نبرد براي ماندن در حاشيه رقابت انتخاباتي راستگرايان و چپگرايان فرانسوي ليونل ژوسپن ژاك شيراك بيش از نيمي از جمعيت 60 ميليوني فرانسه به دليل آن كه نامزدهاي انتخابات آينده رياست جمهوري اين كشور را در قد و قواره نامزدهايي همچون شارل دوگل يا فرانسوا ميتران نمي بينند نسبت به انتخابات بي علاقگي نشان داده اند اشاره: زماني رقابت هاي انتخاباتي در غرب، ابزاري براي اثبات حقانيت سياسي - ايدئولوژيك به شمار مي رفت. آن مقطع كه شايد بتوان آغاز و فرجامش را نيمه قرن تا 19 ده سال پيش دانست، دو ويژگي داشت. نخست اينكه روش هاي اداره جامعه تحت تاثير ايدئولوژي هاي چپ (سوسياليسم ) و راست ( كاپيتاليسم ) قرار ديگر داشت اينكه هر يك از اين ايدئولوژي ها، به قصد انكار ديگري به ميدان مي آمد. اما اكنون روش هاي اجرايي جاي ايدئولوژي هاي متخاصم را گرفته اند. بنابراين هر حزب، جريان سياسي يا شخصيتي كه بتواند در دوره زمامداري اش، سطح برخورداري شهروندان را از نعمات مادي و معنوي افزايش دهد، مقبوليت مي يابد و در انتخابات پيروز مي شود. به همين علت مبارزه انتخاباتي دوران جديد، نبردي براي ماندن است نه اثبات حقيقتي فلسفي و ايدئولوژيك. گزارش كوتاه زير، دغدغه هاي چپگرايان و راستگرايان فرانسوي را براي ماندن در قدرت نشان مي دهد. دو ماه مانده به روز انتخابات رياست جمهوري فرانسه، دو نامزد اصلي اين انتخابات - ژاك شيراك رئيس جمهور و ليونل ژوسپن نخست وزير فعلي - به دو شيوه كاملا متفاوت مبارزه انتخاباتي خويش را آغاز كرده اند. خبرگزاري فرانسه در گزارشي پيرامون اين امر آن را به صورت زير تحليل كرده است. شيراك 69 ساله كه يك نئوليبراليست ميانه رو راست است و اين بار براي دومين مرتبه وارد عرصه انتخابات رياست جمهوري فرانسه شده از روز 11 فوريه كه احساسات خويش را براي فرانسه و فرانسويان اعلام كرد وارد ميدان مبارزه گرديده است. در طرف مقابل ژوسپن 64 ساله دو هفته قبل در بيانيه اي كه از طريق رسانه هاي عمومي منتشر ساخت اعلام كرد پس از پنج سال فعاليت در دولت اكنون آماده است تا: در ميدان دموكراسي فرياد كشد. ژوسپن در كنگره حزب سوسياليست كه او را به طور رسمي به عنوان نامزد خود اعلام كرد گفته است با آن كه او به تلاش براي پيروزي در انتخابات متعهد شده اما نمي تواند موفقيت خود را تضمين كند چرا كه يك رئيس جمهور آماده در عرصه انتخابات وجود دارد و او تنها به عنوان يك چالشگر است. اين بيانيه كه يادآور شكست ژوسپن از شيراك در انتخابات رياست جمهوري سال 1995 فرانسه است نجيبانه تر از يك تلاش براي به اهتزاز در آوردن پرچم مظلوميت به منظور كسب آراي بيشتر به نظر مي رسد. البته رك گويي بي پيرايه ژوسپن در كشوري كه زرق و برق و ظرافت ويژگي آن است در افكار عمومي ضرري متوجه او نكرده است. نظرسنجي هايي كه تاكنون پيرامون نتايج انتخابات آينده رياست جمهوري فرانسه انجام شده حكايت از آن دارد كه در مرحله اول انتخابات كه روز 21 آوريل 2002 (اول ارديبهشت ) 1381 با حضور 19 نامزد برگزار مي شود ژاك شيراك با اندكي اختلاف آراء از ژوسپن جلو خواهد افتاد. اما در مرحله دوم انتخابات رياست جمهوري كه روز 5 ماه مه ( 15 ارديبهشت ) 1381 بين اين دو نامزد برتر مرحله اول برگزار مي شود آنها رقابت تنگاتنگي با يكديگر خواهند داشت. مهمترين نقطه ضعف شيراك در انتخابات آتي رياست جمهوري بحثهاي مربوط به فساد مالي است كه اخيرا توسط تحقيقات قضايي در خصوص او در زمينه هاي مربوط به سوءاستفاده از قدرت وولخرجيهاي دوران شهرداري پاريس مطرح شده است. خودداري او از پاسخگويي به پرسشهاي قضات كه با استفاده از مصونيت مقام رياست جمهوري انجام شده او را بيشتر مورد غضب رسانه ها و راي دهندگان جناح چپ كرده است. اين امر به ويژه وقتي تشديد شد كه او عدم بخشودگي جرم را محور مبارزه انتخاباتي خود قرار داد. روزنامه چپ گراي ليبراسيون اين دورويي او را با اين تيتر نشان داد: عدم بخشودگي; مگر براي من. همچنين اين ديدگاه شيراك نتوانسته است به احزاب دست راستي كه مدتي قبل تحت يك گروه بندي نه چندان منسجم تحت عنوان اتحاديه در حركت در تولوز گرد هم آمده بودند، كمك كند تا به رقابتهاي خود براي حمايت از او فائق آيند. شيراك در بخش اعظم دوره اول رياست جمهوري خود به دليل تقسيم قدرت اجرايي با دولت داراي ديدگاه سياسي متفاوت، به چيزي شبيه يك مقام عليل و ناتوان تبديل شده بود. اتخاذ اين سياست، شيراك را از منزلت رياست دولت پائين تر آورد واو را به همباز ژوسپن تبديل كرد. شيراك نتوانست اين موقعيت را درست ارزيابي كند و در نتيجه بر اثر برآورد اشتباه او در زمينه انحلال مجلس و برگزاري انتخابات زودرس قوه مقننه فرانسه در سال 1997 حزب او اكثريت مجلس را از دست داد. در طرف مقابل، ژوسپن به بسياري از وعده هاي انتخاباتي خود - از جمله اصلاحات كارگري كه موجب شد تا نرخ نجومي بيكاري در فرانسه كاهش يابد و نيز كاهش ساعات كار به 35 ساعت در هفته پاي بند بوده و عموما از محبوبيت نسبي برخوردار بوده است. ژوسپن تابستان گذشته در برابر اين اتهام كه در دوران دانشجويي از طرفداران تروتسكي بوده است قدري، مقاومت كرد و همين مقاومت اندكي به محبوبيت او ضربه زد. البته اين دليل كاهش محبوبيت، سكوت طولاني او درباره اين قضيه بوده و نه نفس اين امر كه روزي او مجذوب ديدگاههاي افراطي جناح چپ شده بود. مساله نگران كننده تر براي جناح او اقتصاد فرانسه است. طي چهار سال اخير اقتصاد فرانسه همراه اقتصاد انگليس، پرتحرك ترين اقتصاد اتحاديه اروپا بوده است. اما اكنون تحت تاثير تنزل اقتصاد آلمان و آمريكا به سمت ركود پيش مي رود و بيكاري و تورم به عنوان دو مشكل بالقوه خود را نشان مي دهد. بر اساس يك نظرسنجي كه اخيرا انجام شده بيش از نيمي از جمعيت 60 ميليوني فرانسه به دليل آن كه انتخابات آينده رياست جمهوري اين كشور را در قد و قواره انتخابات رئيس جمهوري همچون شارل دوگل يا فرانسوا ميتران نمي بينند نسبت به آن بي علاقگي نشان داده اند. اين امر مي تواند به زيان آراء ژوسپن تمام شود. بدتر از هر چيز - هم براي شيراك و هم براي ژوسپن - اين امر است كه راي دهندگان قانع شده اند كه وضعيت كنوني اختلافات بين رئيس جمهور و نخست وزير آنقدر عميق است كه آنها نمي توانند آن را به عنوان اختلافات طبيعي دو دولتمرد به راي دهندگان فرانسوي بقبولانند.