Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801211-54312S1

Date of Document: 2002-03-02

معاون زراعت وزارت جهادكشاورزي: دولت /10 5امسال ميليون تن گندم خريد در كيلوگرم 60تا 40ايران بيشتر از سرانه مصرف جهاني گندم مصرف مي شود دولت /10 5امسال ميليون تن گندم از كشاورزان داخلي و خارجي خريداري كرده است. معاون زراعت وزارت جهاد كشاورزي با بيان اين مطلب به خبرنگار ما، درزمينه ميزان مصرف گندم و نحوه تامين آن گفت: از /10 5مجموع ميليون تن گندم خريداري شده توسط دولت در سال 80 /4 7حدود ميليون تن آن مربوط به گندم مازاد بر نياز كشاورزان داخل بوده /5 8و ميليون تن ديگر نيز از طريق واردات تامين شده است. در واقع هر ايراني طي سال 80 حدود 161 كيلوگرم گندم مصرف كرده است كه اين ميزان مصرف بسيار بالاتر از استانداردهاي جهاني است. مهندس سيدمحمد حسين شريعتمدار در ادامه افزود: سرانه مصرف جهاني گندم بين 120100 كيلوگرم است اما در ايران كيلوگرم 6040 بيشتر از اين ميزان مصرف مي شود. البته مصرف بيش از استانداردهاي جهاني فقط مربوط به گندم نيست بلكه ما در روغن، قند و شكر، برنج و بسياري از كالاهاي ديگر بيش از استانداردهاي جهاني مصرف مي كنيم. به طور مثال درحال حاضر حدود 3950 كيلوكالري سرانه مصرف انرژي در كشور است كه از اين ميزان حدود 33003200 كيلوكالري از طريق منابع داخلي و بقيه از طريق واردات تامين مي شود. البته اين ميزان انرژي بسيار بيشتر از نياز بدن است. امروز در دنيا افرادي كه كار سخت بدني انجام مي دهند، به حدود 26002400 كيلوكالري انرژي نياز دارند. متاسفانه همين مصارف بيش از نياز باعث شده واردات مواد غذايي در كشور ما بسيار بالا باشد و حتي مي بينيم درمورد بعضي محصولات نظير گندم ما از بزرگترين واردكننده هاي جهان به حساب مي آييم. مهندس شريعتمدار درمورد اين كه آيا در داخل كشور مي توانيم گندم مورد نياز خود را تامين كنيم و آيا به مصلحت كشور است كه گندم مورد نيازمان را خودمان تامين ؟ كنيم و اساسا آيا درجهت خودكفايي حركت؟ مي كنيم گفت: اگر الگوي صحيح مصرف را به كار ببنيديم به راحتي مي توانيم گندم مورد نياز خودمان را تامين كنيم. درمورد سوال دوم نيز پاسخ مثبت است و خودكفايي در گندم دقيقا درجهت مصالح كشوراست. كشت گندم بيشترين سطح را دارد و بيشتر زارعان كشور نيز به كشت گندم اشتغال دارند. بنابراين هرگونه تلاشي براي افزايش توليد گندم قطعا منجر به افزايش توليد ساير محصولات خواهد شد. در واقع راه رسيدن به خودكفايي در گندم، سرمايه گذاري مناسب است و اين سرمايه گذاري بايد روي افزايش ضريب مكانيزاسيون، امور زيربنايي آب و خاك، تحقيقات و آموزش صورت بگيرد و زماني كه ما اين سرمايه گذاري ها را درمورد گندم انجام دهيم، قطعا در توليد ساير محصولات نيز با افزايش توليد مواجه خواهيم خودكفايي شد در گندم كليد توسعه كشاورزي است. وي افزود: اين كه ما درجهت خودكفايي گندم حركت مي كنيم يا خير دو سناريو يكي دارد اين كه ما در اين جهت برنامه ريزي مي كنيم و آن را روي كاغذ مي آوريم و ديگر آن كه خودكفايي در گندم آرزوي ملي همه ماست. همه مي خواهند كه در توليد گندم كشور خودكفا باشد. اما آيا واقعا همه كشور درجهت نيل به اين آرزو مصمم هستند و اراده لازم را؟ دارند براي تحقق اين نياز، به يك سري كوشش ها، هزينه ها، سخت گيري ها، حساب و كتابها و برنامه ريزي هاي اصولي است. آيا واقعا جامعه حاضر به پرداخت اين هزينه ها؟ است تجربه در دنيا نشان داده كشورهايي كه موفق شده اند - در هر امري ازجمله توليد گندم - زيربناي موفقيت آنها اراده سياسي ملت هايشان بوده است. اراده كرده اند و پاي اراده شان ايستاده اند چين، هند و پاكستان نمونه هاي بسيار بارزي در اين زمينه هستند. اين كشورها زماني وابسته بودند اما در يك زمان بندي مشخص تصميم گرفتند و هزينه هايش را هم پرداخت كردند. در برنامه اول وقتي ما اراده كرديم كه افزايش توليد گندم داشته باشيم، بسيار موفق عمل كرديم و رشد افزايش توليد گندم به بالاي 4 درصد رسيد (درسال هاي ). البته 7567 درست است كه خشكسالي عامل مهمي در كاهش توليد گندم بود اما تصميم و اراده ما نيز دچار لغزش شد. در برنامه اول ضريب مكانيزاسيون كشور حدود يك بود. ما با 220 هزار دستگاه تراكتور وارد برنامه اول شديم در صورتي كه الان ضريب مكانيزاسيون در مزارع /0 7زير است و تعداد تراكتورهاي موجود نيز كمتر از 100 هزار دستگاه است. اين به مفهوم تزلزل در اراده و تصميم است. مهندس شريعتمدار در خاتمه گفت: اگر همه مسوولان تصميم بگيرند آرزوي خودكفايي در گندم را محقق كنند و اگر مردم نيز آمادگي پرداخت هزينه هاي اين آرزو را داشته باشند، قطعا كشور نه تنها در توليد گندم خودكفا مي شود بلكه از اين رهگذر در ساير محصولات ديگر نيز به يك رشد مطلوب از لحاظ كمي و كيفي خواهيم رسيد.