Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801209-54298S11

Date of Document: 2002-02-28

جنگ و صلح با چريكها رئيس جمهور كلمبيا به همراه فرمانده نظامي فارك در روزهاي صلح صلح با ببرهاي تاميل هفته گذشته آتش بس ميان دولت سريلانكا و ببرهاي تاميل يكي از وحشت آفرين ترين گروههاي چريكي در دنيا آغاز شد. حملات انتحاري ببرهاي تاميل تاكنون جان هزاران نفر را گرفته علي رغم است اعلام اين آتش بس، اينكه بعد از دو دهه جنگ داخلي، صلح در سريلانكا برقرار مي شود يا نه را زمان مشخص مي كند. ناظراني از نروژ، سوئد، فنلاند و دانمارك براين آتش بس نظارت مي كنند. طي دو دهه جنگ داخلي در سريلانكا ببرهاي تاميل به يكي از خطرناك ترين ارتش هاي چريكي دنيا تبديل شده كه پيامي جز مرگ نداشته است. اما بعد از حملات 11 سپتامبر در آمريكا، دنيا در برابر چنين گروههايي و اقدامات همراه با وحشت و خونريزي آنها حساس شده و شرايط بهتري براي انعقاد چنين پيماني فراهم شد. اين قرارداد آتش بس را مي توان از دو منظر مورد بررسي قرارداد: به عنوان يك راه حل براي جنگ خونيني كه بيش از هزار 60 كشته داشته يا پيماني مانند پيمانهاي ديگر كه توسط يكي از طرفين نقض شد و به نتيجه اي نرسيد. اما در اين ميان موضوع حساسي كه همچنان حل نشده باقي مانده /3 5اقليت ميليوني تاميل سريلانكاست كه خواستار يك سرزمين مستقل در شمال و شرق اين كشور اكثريت هستند، سينهالي سريلانكا كه /4 14حدود ميليون نفرند با اين خواسته مخالفند. ناسيوناليست هاي سريلانكا، رهبري سياسي اين اكثريت را به عهده دارند. برخي تحليلگران خوشبين مي گويند: شرايط آنقدر تغيير كرده كه شانس موفقيت اين آتش بس را افزايش دهد. يكي از عوامل اين تغييرات واقعه 11 سپتامبر است كه از نظر اكثر جهانيان حملات انتحاري وبمبگذاري و اقداماتي از اين دست را كاملا بي اعتبار كرده است. انگليس به تازگي دفتر ببرهاي تاميل در لندن را تعطيل كرده است. موضوع دوم مشاركت گسترده غرب در دستيابي به يك توافق صلح است. شرايط و مواد اين قرارداد بسيار اميدوار كننده بوده و نظارت كشورهاي اروپايي تضمين خوبي براي حفظ آتش بس است. در اين قرارداد زمان اعلام پايان آتش بس دو هفته اعلام شده در حاليكه در قرارداد قبلي اين مدت تنها سه روز بود. شايد مهمترين عاملي كه امكان موفقيت اين قرارداد آتش بس را افزايش مي دهد خسته شدن مردم دو طرف جنگ از طولاني شدن اين درگيريهاي خونين است. ارتش سريلانكا اخيرا موفقيت هايي در حملات خود به دست آورده و توانسته بود چند تن از مقامات بلندپايه ببرهاي تاميل را از ميان بردارد. شايد ولوپيلاي پرابهاكاران رهبر ببرهاي تاميل نزديك شدن ارتش را احساس كرده و نگران شده است. اما علي رغم اين موفقيت ها، ارتش هنوز نتوانسته است كنترل كامل شمال كشور را بدست آورد و در شرق نيز تنها بخش هاي كوچكي را در اختيار دارد. ببرهاي تاميل هم نتوانسته اند جفنا پايتخت فرهنگي و تجاري سرزمين تاميل ها را بار ديگر تصرف كنند. با اين حال شرايط و مفاد اين قرارداد مخالفاني هم دارد كه از جمله آنها چاندريكا باندرانايكه كوماراتونگا رئيس جمهور سريلانكاست. او از اينكه نخست وزير جديد در اين مورد به اندازه كافي با او مشورت نكرده گله مند است. اختلاف ميان اين دو نفر توافقي را كه قبلا ميان سينهاليها وجود داشت از ميان برده است. نخست وزير جديد كه حزبش به تازگي در انتخابات پارلماني، كوماراتونگا را شكست داده است، نسبت به رئيس جمهور تمايل بيشتري براي مذاكره با تاميل ها دارد و صلح را شرط اوليه براي احياء اقتصاد كشور مي داند. جنگ بخش عمده اي از بودجه سريلانكا را هدر مي دهد و شرايط اقتصادي در اين كشور به پايين ترين حد طي نيم قرن گذشته رسيده است. بايد ديد كه خانم كوماراتونگا كه در اثر يكي از حملات انتحاري ببرهاي تاميل به قصد ترور او تا مرگ هم پيش رفت، چه واكنشي در مقابله با اين قرارداد نشان او مي دهد تا سال 2005 در قدرت خواهد ماند. بسياري در سريلانكا ترديد دارند كه پرابهاكاران رهبر تاميل ها از آرمان خود براي دستيابي به استقلال دست برداشته باشد. آنها مي گويند: او با استفاده از اين فرصت آتش بس، به تجديد قوا مي پردازد. مخالفان آتش بس و قرارداد صلح مي گويند: نبايد به تروريستها قدرت و امتياز داد. از جمله اين مخالفان، كشور همسايه هند است كه ببرهاي تاميل را عامل ترور راجيوگاندي مي داند. اما حقيقت آن است كه دولت سريلانكا نتوانست ببرهاي تاميل را شكست دهد; به همين علت براي پايان دادن به اين درگيري خونين ناگزير شد به مذاكره روي آورد. كلمبيا، بازگشت به نقطه صفر دوماه پيش، آندرس پاسترانا رئيس جمهور كلمبيا تهديد كرد، مذاكرات صلح با ارتش چريكي فارك در اين كشور را متوقف مي كند. هدف او تشويق چريك ها به تسريع روند مذاكرات بود. اما هفته گذشته دولت پاسترانا يك روز بعد از اعلام پايان مذاكرات با چريك ها، شروع به بمباران مواضع آنها نمود و به ارتش دستور داد منطقه غيرنظامي را كه به چريك ها سپرده شده بود بارديگر تصرف كنند. آيا اين هم يك تاكتيك ديگر براي پيشبرد مذاكرات؟ است به نظر مي رسد اين بار اينطور نيست. رئيس جمهور كلمبيا دستور دستگيري رهبران چريك ها را داده است. در روزهاي اخير، نيروهاي كلمبيايي با يورش به مناطق تحت كنترل چريك ها، شهرها و روستاهاي آنها را تصرف كردند. دليل اصلي اين اقدام پاسترانا، يك آدم ربايي ديگر بود. هواپيماربايان يك هواپيماي در حال پرواز را مجبور به فرود در جاده اي در نزديكي پناهگاه چريك ها نموده و يك سناتور و دو مسافر ديگر را از آن پياده كردند پاسترانا، چريك هاي فارك را مسئول اين آدم ربايي مي داند. اين چريك ها از قبل چهار وكيل ديگر مجلس را در گروگان داشتند. چند روز بعد از شروع حملات به چريك ها، آنها انگيريد بتانكورك، يكي از نامزدهاي رياست جمهوري را نيز ربودند. او بدون توجه به توصيه هاي دولت به منطقه تحت كنترل چريك ها رفته بود. پاسترانا در تصميم خود براي لغو مذاكرات با چريك ها و حمله به منطقه تحت كنترل آنها حمايت بين المللي بسياري جلب نموده است. مقامات آمريكا، كميسيون اروپا و سازمان ملل همه از اين اقدام حمايت كرده اند. مذاكرات صلح ميان دولت و چريك هاي كلمبيا سه سال پيش آغاز شد اما در اين مدت هيچ نتيجه اي نداشته است. انتخابات رياست جمهوري در كلمبيا دوماه ديگر برگزار مي شود و اين در حاليست كه آلوارو اورايب يكي از نامزدهاي اين انتخابات كه بخت زيادي براي پيروزي دارد از مخالفان سرسخت مذاكره و طرفدار اقدام نظامي عليه چريك هاست. نيروهاي مسلح كلمبيا اكنون نسبت به سه سال پيش بسيار قدرتمندتر هستند. آمريكا چندين واحد از ارتش اين كشور را تجهيز و آماده كرده است. اما موضوع، پيچيده تر از اينهاست. رابطه ميان ارتش و شبه نظاميان راستگراي كلمبيا همواره موضوع بحث در كلمبيا بوده است. علي رغم آنكه سياست رسمي دولت مقابله با نيروهاي چريكي چپ و راست است، در عمل شواهدي وجود دارد كه نشان مي دهد فرماندهان ارتش از اقدامات شبه نظاميان چشم پوشي كرده و گاهي حتي با آنها همكاري مي كنند. اكنون كه مذاكرات صلح متوقف شده بيم آن مي رود كه اين راستگرايان كه اقدامات خشونت بارشان كمتر از چريك هاي فارك نبوده است به 90 هزار غيرنظامي كه در مناطق تحت كنترل چريك هاي فارك زندگي مي كنند حمله كنند. تحليلگران سياسي همواره معتقد بوده اند كه سالها طول مي كشد تا رهبران فارك متقاعد شوند، نمي توانند با توسل به ابزارهاي نظامي قدرت بدست آورند. وقايع هفته گذشته اين نظريه را ثابت مي كند. اكونوميست - ترجمه: نيلوفر قديري