Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801208-54285S4

Date of Document: 2002-02-27

انتقاد را با وقار و خرد همراه كنيم شماكه مي دانيد در خانواده هاي ايراني ايراد گرفتن از يكديگر به قصد رفع عيب و اصلاح كاملا معمول است. اگر اين ايرادگيري هابي غرضانه باشد و در شرايطي كه خواهيم گفت، مطرح شود و تمام جنبه هاي آن رعايت گردد يقين بدانيد اين تذكرات انتقادآميز اثر مثبت خواهند داشت و همواره بايد اين رويه كارساز تداوم پيش يابد از آن كه وارد مقوله اصلي اين گفتار كوتاه شويم به چند نوع انتقاد با شيوه هاي مثبت و منفي اشاره مي كنيم تا ابعاد و كيفيت موضوع دقيق تر بيان شود. ملاحظه كنيد. دراينكه ايرادگيري از يكديگر در چه وقت تاثيرگذار است و چه وقت نتيجه منفي دارد، بايد به اين نكات مهم اشاره كنيم، كه وقتي مي خواهيم نكته اي را به كسي تذكردهيم بايد هوشيارانه دقت كنيم، وقت مناسب آن را پيدا كنيم، تا انتقاد ما بازتاب منفي نداشته باشد. همچنين نوع جمله اي كه هنگام طرح انتقادات خود از آن استفاده مي كنيم بسيار مهم و قابل توجه است، هر جمله انتقادآميزي كه در آن اصول اخلاقي، تربيتي و شان انتقاد شونده رعايت نشود، تاثيرپذير نخواهد بود. استفاده از زمان مناسب، واژگان وعبارت مناسب براي رفع نارسايي هاي رفتاري تاثير مثبت دارد. مثلااگر يكي از اعضاي خانواده بر آن است تا با هيجان از موفقيت خود سخن بگويد، نبايد با يك ايراد يا انتقاد فرعي ونابهنگام به قول معروف ذهن او را كور كنيم و شادماني اش را به ياس مبدل سازيم. اصولا درپيش گرفتن آهستگي در رفتار و بيان انتقادآميز به ما فرصت مي دهد تا سنجيده سخن بگوييم و ايرادها و انتقادهاي خود را به طور اصولي مطرح كنيم نه آن كه هيجان زده و با رگباري عصبيت، از عبارات تند و توهين آميز را بر ديگري بباريم و انتظار داشته باشيم كه اين عمل ما نتيجه مثبت به همراه داشته باشد. حسينعلي مكوندي