Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801207-54259S2

Date of Document: 2002-02-26

اينترنت را چه كسي اداره؟ مي كند اينترنت شبكه اي متشكل از ميليونها كامپيوتر در سراسر جهان است. هيچكس به دقت نمي داند كه چند كامپيوتر به اينترنت متصل است، اما آنچه مسلم است اين است كه اين تعداد سر به ميليونها مي زند و با سرعتي فزاينده در حال افزايش است. اينترنت مدير ندارد. سازمانهايي هستند كه جنبه هاي فني اين شبكه را پشتيباني و استانداردهاي ايجاد كاربر را روي آن تعيين مي كنند، اما هيچ نهادي كنترل آن را به دست ندارد. افرادي كه براي اولين بار مي خواهند مشترك اينترنت شوند، گاه از دشواري اين كار و تنظيم كامپيوتر به همين منظور شكايت مي كنند و مي گويند چرا اتصال به اينترنت به سادگي اشتراك تلفن نيست. پس از اتصال به اينترنت بسياري از علاقه مندان از نبود سازماندهي يا حاكميت روشن در اينترنت متعجب يا حتي دلزده مي شوند. آنان مي پرسند اينترنت را چه كسي اداره مي كند. واقعيت اين است كه هيچكس اينترنت را اداره نمي كند. ريشه عدم تمركز در اينترنت به روزگار آغازين آن به شكل آرپانت بازمي گردد. آرپانت شبكه اي بود كه توسط وزارت دفاع آمريكا در اواخر دهه 1960 جهت اتصال كامپيوترها در پايگاهها و آزمايشگاههاي نظامي و سپس تعدادي از دانشگاهها كه تحقيقات نظامي در آنها انجام مي شد، راه اندازي شد. آرپانت به شيوه اي طراحي شده بود كه اگر كامپيوتر يك مركز خراب و از مدار خارج مي شد، در كار شبكه اختلال پيش نمي آمد و تا زمان تعمير كامپيوتر خراب ترافيك شبكه به شكل سابق ادامه اگر مي يافت سيستم اينگونه طراحي نشده بود، اينترنت بسيار بيش از امروز در معرض اختلال قرار داشت. با اين حال، كاركرد اينترنت مستلزم همكاري گسترده در موارد فني با ساختاري بسيار پيچيده است. چند نهاد مهم وجود دارد كه كار اينترنت را با تعيين دستورالعملهاي مشخص جهت كاربرد سخت افزار، نرم افزار و شبكه هاي ويژه تنظيم مي كنند. مثلا روش ثبت نشاني هاي اينترنتي به گونه اي است كه نشاني مختص فقط يك متقاضي است و نه بيشتر. امكان ندارد يك نشاني را دو متقاضي و مثلا از دو كشور متفاوت به اسم خود ثبت هر كنند نشاني در اينترنت متعلق به يك متقاضي است و نهادهايي وجود دارند كه نشاني تمام سايتها را ثبت مي كنند تا امكان ثبت يك نشاني براي دو متقاضي منتفي شود. اين كار نيازمند وجود مقرراتي است كه به صورت مدون وجود دارد و تمام استفاده كنندگان از اينترنت ملزم به استفاده از آن هستند. بنابراين فعاليت اينترنت نه به علت حاكميت مقتدرانه، بلكه همكاري و پيروي از استانداردهاي فني است. استانداردها از جايگاه بسيار مهمي در اينترنت برخوردار هستند، زيرا پيروي از اين استانداردها تنها راه برقراري ارتباط بين افرادي است كه از نرم افزارهاي مختلف استفاده مي كنند. افراد و شركتهايي كه از استانداردهاي پذيرفته شده تخطي كنند با اعتراض خشم آلود، تحريم و حتي شكايت رسمي ديگر كاربران اينترنت روبه رو مي شوند. پيشنهادهاي مربوط به استفاده از اينترنت توسط كارشناسان چند نهاد شناخته شده بين المللي مورد بررسي قرار مي گيرد. بنابراين بسياري از استانداردهاي جديد، مبتني بر الگوهاي استفاده از اينترنت است كه پيش از آن رايج بوده است. (IETF)Force Task Engineering يك Internet گروه كاري بين المللي است كه استانداردهاي مربوط به پروتكلهاي نرم افزار را تعيين مي كند. اين پروتكلها امكان برقراري ارتباط بين كامپيوترها را در شبكه فراهم مي كند. جالب اينجاست كه اين گروه از افراد ثابتي تشكيل نشده است، بلكه هر شخص علاقه مند مي تواند عضو آن شود. گروه ياد شده از پروتكلهاي غيررسمي موجود يك نگارش استاندارد عرضه مي كند كه به صورت (RFC) comments for Request ارائه مي شود. اين اسناد چگونگي برقراري ارتباط بين سرورها يا سرويس دهنده هاي نامه الكترونيك، بين مرورگر وب و سرويس دهنده ها و غيره را مشخص مي كند. شايد معروفترين نهاد استانداردگذاري بين المللي (web wide World W)Cconsortium 3 باشد كه مقر آن به طور مشترك در دانشگاههايي در آمريكا، اروپا و ژاپن اين است كنسرسيوم استاندارد سيستمهاي صفحات وب را مشخص مي كند. برقراري ارتباط بين كامپيوترهاي متصل به اينترنت، شگفت انگيزترين نمونه ايجاد نظم از آشفتگي توسط اينترنت است. هيچ نهادي وجود ندارد كه نحوه ارتباط شبكه هاي محلي را مشخص كند. مديران شبكه ها در سازمانهاي مختلف از دانشگاهها گرفته تا شركتهاي مخابرات معمولا براساس قراردادهايي با انتقال ترافيك يكديگر موافقت مي كنند. از اين رو، اگر بخواهيم نقشه اتصالات اينترنت را در نظر بگيريم، شايد مانند يك بشقاب ماكاروني پيچ در پيچ باشد كه هر لحظه شكل آن تغيير مي كند. حفظ اتصالات اينترنت مستلزم همكاري مديران شبكه است. دشوارترين كاري كه در اينترنت مي توان انجام داد، كنترل محتواي مطالب توزيعي اين است امر تيغي دو لبه است. آنچه در ابتدا براي كمك به پژوهشگران آمريكايي ايجاد شد، اكنون به شبكه اي جهاني تبديل شده است كه امكان دسترسي سريع به اطلاعات را براي ميليونها نفر در سراسر جهان فراهم مي كند. همان ساختار غيرمتمركز كه از كاراندازي همه سخت افزار و نرم افزار اينترنت را ناممكن مي كند، سبب مي شود كه نتوان افراد را از مبادله و ارسال هر آنچه دلشان مي خواهد، البته بازداشت اين جريان آزاد اطلاعات مشكلات جديدي پديد آورده است. مثلا والدين مايل هستند فرزندان خود را از گزند مطالب نامناسب در اينترنت حفظ كنند، اما اين كار دشوار است. يا اعمال قوانين حقوق مالكيت فكري در اين شبكه امري محال مي نمايد. اطلاعات منتشره در اينترنت از طرف دولت ها قابل پيگيري نيست. در اينترنت اعمال كنترل تا حدي ممكن است. به طور مثال سيستم معاملات با كارتهاي اعتباري آن قدر ايمن است كه مردم به آن اعتماد داشته و استفاده مي كنند. به علاوه نرم افزارهاي صافي مي تواند تا حد قابل توجهي از ورود مطالب با محتواي نامناسب به صفحه نمايشگر كامپيوتر جلوگيري كنند، اما بدانيد اينترنت پليس ندارد. حالا اگر بخواهيد بدانيد چه كسي اينترنت رااداره مي كند، جواب اين است: هيچكس و همه كس. مترجم: وحيدرضا نعيمي