Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801203-54211S3

Date of Document: 2002-02-22

سفيدكننده هايي معمولي كه براي پاك كردن هوا به كارمي رود مبارزه با آلودگي هوا از اين پس ساختمان ها، خيابان ها و پياده روها طوري ساخته مي شوند كه بتوانند با آلودگي هوا مبارزه كنند. محققين در ژاپن و هنگ كنگ سرگرم تحقيق روي مصالح ساختماني جديد هستند كه سطح آنها با دي اكسيد تيتانيوم _ از اجزاي تشكيل دهنده رنگ هاي سفيد و خميردندان _ پوشانده شده اند. هدف از اين تحقيق آن است تا دريابند اين مواد به چه ميزان مي توانند با آلودگي هوا مبارزه كنند. دي اكسيد تيتانيوم كه عمدتا به عنوان رنگدانه سفيد شناخته شده است مي تواند هوا را تصفيه كند زيرا اين ماده يك كاتاليزگر نوري اين است ماده در اثر نور ماوراء بنفش مي تواند بخارات آب موجود در هوا را تجزيه كند. ماده اي كه از اين واكنش ايجاد مي شود راديكال هيدروكسيل است كه هم به مواد آلي و هم به مواد معدني حمله كرده و آنها را به موادي تبديل مي سازد كه به آساني به وسيله باران شسته مي شود و در ضمن هيچ گونه ضرر و زياني هم در پي ندارند. اما فكر نكنيد مي توانيم براي حذف آلودگي هوا مقداري از خميردندان را روي سطح پياده رو بماليم زيرا كريستال هاي دي اكسيد تيتانيوم موجود در خميردندان براي اين كار بسيار بزرگ است. اندازه كريستال هاي اين ماده براي آن كه بتواند با آلودگي هوا مبارزه كند بايد بسيار كوچكتر باشد تا سطح تماس بيشتري در اين كاتاليزگرها به وجود آيد. (توجه داشته باشيد كه هرچه جسم كوچكتر باشد سطح تماس نسبي آن نيز افزايش مي يابد ). در ابتداي دهه 1970 محققين دانشگاه توكيو توانستند خواص نور _ كاتاليزگري دي اكسيد تيتانيوم را دريابند. از آن پس دانشمندان از اين مواد براي از بين بردن باكتري ها در سطوح داخلي بيمارستان ها و تصفيه آبهاي آلوده استفاده كردند. از بين بردن اكسيدهاي نيتروژن موجود در هواي شهرها نيز يكي ديگر از آخرين كاربردهاي اين ماده است. در هنگ كنگ سطح پياده روها و خيابان هايي كه با دي اكسيد تيتانيوم پوشيده شده است مي تواند حدود 90 درصد اكسيدهاي نيتروژن موجود در هوا را حذف نمايد. قسمت عمده اين اكسيدهاي نيتروژن توسط خودروهاي فرسوده و قديمي و كاميون هاي ديزلي در هوا رها مي شوند. اين مواد در ايجاد smog (مه دود فتوشيميايي ) باران هاي اسيدي و ساير مواردي كه مشكلات زيست محيطي براي انسان به وجود مي آورند، بسيار دخيل هستند. جيمي چاي _ ميو شيميدان دانشگاه چيني هنگ كنگ مي گويد: اگر به ميزان حذف آلودگي ها توجه كنيم درمي يابيم سطوحي كه از دي اكسيد تيتانيوم پوشيده شده اند مي توانند در طي چند دقيقه به ميزان يك ماه روش هاي طبيعي آلودگي را برطرف كنند. وي مي افزايد از آن جايي كه دي اكسيد تيتانيوم يك كاتاليزگر است مي تواند مدت هاي مديدي دوام بياورد و همچنان به كار خود ادامه دهد. علي رغم اين كه اين مواد كارهاي مهمي انجام مي دهند ولي جادو نمي كنند. كارل كووال شيميدان دانشگاه كلرادو در اين مورد مي گويد: مهمترين مشكل اين مواد اين است كه نمي توانند نور خورشيد را به طور كامل جذب كنند. آدام هلر مهندس شيمي دانشگاه تگزاس خاطرنشان مي سازد: فقط سه درصد از نور خورشيد مي تواند جذب دي اكسيد تيتانيوم شده و براي انجام فعاليت كاتاليزگري آن مورد استفاده قرار گيرد. اما اخيرا پيشرفت هايي در اين زمينه توسط ريوجي آساهي از آزمايشگاه مركزي d* R تويوتا در ناگاكوته ژاپن به عمل آمده و او توانست بازده آن را تا حدود 10 درصد افزايش دهد. اما هلر مي گويد: ولي اين مقدار هنوز هم درصد كمي از نور خورشيد را تشكيل مي دهد. اگرچه دي اكسيد تيتانيوم ماده نسبتا ارزان قيمتي است اما پوشاندن سطح خيابان ها توسط اين ماده تا حدود زيادي هزينه بر است. كشورهايي كه بيشترين ميزان آلودگي را دارند مي توانند به بهترين وجه از اين فناوري ها استفاده كنند. اما متاسفانه اكثر اين گونه كشورها قادر به تامين منابع مالي جهت انجام اين كار نيستند.