Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801128-54142S1

Date of Document: 2002-02-17

نويسنده فرودستان نگاهي به زندگي و آثار چارلز ديكنز چارلز جان هافام ديكنز در هفتم فوريه سال در 1812 لندپرت يكي از بخش هاي تابعه پرت سي در، خانواده اي فقير ديده به جهان باز كرد. پدرش، جان ديكنز، كارمند دون پايه اداره كارپردازي نيروي دريايي محل بود. مادرش، اليزابت، ده فرزند به دنيا آورد كه چارلز دومين آنان بود. دوران كودكي چارلز ديكنز، به دليل اينكه پدرش وضع مالي خوبي نداشت، در شرايط فقر و محروميت روزافزون سپري گشت. تاجايي كه جان ديكنز ناچار شد با خانواده اش به مكان ديگري نقل مكان كند. بدين ترتيب در سال 1814 هنگامي كه چارلز كوچك دوساله بود، ابتدا به لندن و سپس در سال به 1817 چاتام كوچ كردند و سرانجام در سال دوباره 1823 به لندن بازگشتند و در اين شهر اقامت گزيدند. در اوايل سال در 1824 زندگي خانواده اتفاقي افتاد كه تمام اميدهايي كه چارلز به موفقيت خود داشت، نزديك بود براي هميشه محو و نابود شود. پدرش، به علت بدهكاري دستگير و در زندان مارشال سي محبوس گرديد و بدبختي افراد خانواده به منتهاي درجه خود رسيد تا جايي كه مادر چارلز با چهار فرزندش حاضر شد در زندان با شوهرش بسر برد و چارلزساله 12 را براي كار به يك كارخانه توليد واكس كه متعلق به يكي از بستگانش بود، فرستاد. در اين كارخانه روي قوطي هاي واكس برچسب مي زد و در هفته شش شيلينگ دستمزد مي گرفت و فقط روزهاي يكشنبه را با خانواده اش در زندان مي گذراند. چند ماهي كه پدر چارلز در زندان بود، افراد خانواده واقعا در اوج نكبت و تحقير ونااميدي بسر مي بردند آنچنان كه چارلز بعدها اعتراف كرد، هرگز نتوانست خاطره دردناك اين دوره از زندگي خود را به كلي از ياد ببرد. اما، در عين حال، همين وضعيت اسفبار بعدها براي او الهام بخش خلق آثار بزرگي شد. درست در همين زمان بود كه ارثيه مادر بزرگش او را نجات داد و پدرش توانست پس از سه ماه از زندان آزاد شود. با وجود اين، زندگي بخور و نمير خانواده همچنان ادامه داشت. چارلز هنگام اقامت در چاتام مدتي به مدرسه رفته بود و اينك مي توانست در هامپستيد به تحصيل ادامه دهد. در اين ايام سرگرمي ديگري جز كتاب خواندن نداشت و به محبت هاي خواهرش، فاخي، دلخوش بود. پدر چارلز در خانه كتابخانه كوچكي داشت كه بسيار مورد علاقه وي بود و با مطالعه آثاري از نويسندگان قرن هجدهم مانند: فيلدينگ اسمولت، استرف، و گلداسميت چنان شور وعشقي به مطالعه پيدا كرد كه كمبود تحصيلات رسمي وي را جبران مي نمود. چارلز ديكنز با خواندن آثار اين نويسندگان، مفاهيمي را كه از لحاظ سبك و فرم ادبي اهميت داشت، شناخت وچون از حافظه اي قوي برخوردار بود، توانست از مشاهدات و تجربيات زندگي، مطالب و نكات بسياري از بياموزد اين رو، كمبود تحصيلات دبيرستاني يا حتي فقدان تعليم و تربيت حرفه اي نتوانست پيشرفت او را در مسير كسب آگاهي و دانش و تجربه ادبي و توانايي نوشتن مانع شود. چارلز ديكنز در سال 15 1827 هنگامي كه سال بيشتر نداشت در يك دفتر اسناد رسمي به عنوان شاگرد به كار پرداخت. اين شغل با وجود اينكه درآمد چنداني نداشت، براي او تا حدودي استقلال به وجود آورد كه در سايه آن توانست دوستاني را انتخاب و دانش و تجربه كسب كند و ذوق و علاقه خود را تقويت نمايد. فن تندنويسي را از طريق خودآموزي فراگرفت و از سال در 1829 محاكم قضايي به عنوان خبرنگار مشغول كار شد و يكسال بعد مخبر پارلماني مجله اي به نام مورنينگ هرالد شد و متعاقبا با حقوق 105 شيلينگ در هفته، خبرنگاري روزنامه مورنينگ كرونيكل را برعهده گرفت. در سال نخستين 1833 اثرخود را براي يك مجله ماهانه به رشته تحرير درآورد و به دنبال آن نوشته هاي ديگري با نام مستعار باز از وي انتشار يافت. به سال اولين 1836 مجموعه نوشته هاي خود را تحت عنوان طرح هاي باز به صورت كتاب منتشر كرد و در همين سال با زني به نام كاترين هوگارت پيمان زندگي بست. نيز در همين سال بود كه قرار شد براي موسسه انتشاراتي چاپمن و هال شرح مجموعه اي مصور را به نام تصاوير تفريحي كاكني از يك هنرمند كاريكاتوريست به نام سيمور بنويسد. شهرت ديكنز در سال كه 1836 شروع به نوشتن و انتشار جزوه هايي با نام اوراق پيك و يك نمود، براي همه زمانها پي ريزي شد. اين اثر پس از انتشار تعداد بيست جزوه پي درپي ماهانه سرانجام به صورت كتاب منتشر گرديد. برخاستن چارلز ديكنز از گمنامي و فقر و تنگدستي و رسيدن به شهرت و ثروت به واسطه خلق آثارماندگار، باور نكردني بود. زيرا كه در نخستين سالهاي انتشار اوراق پيك و يك وي محبوبترين نويسنده اي شد كه تا آن زمان كشورش به خود ديده بود. فعاليت هاي مستمر ادبي ديكنز و نوشتن كتابهاي پي درپي از اين تاريخ به بعد بدون وقفه تا زمان مرگ او - كه در حدود سال 30 بعد رخ داد - ادامه پيدا كرد. به طوري كه اليور در تويست و 1838سال نيكلاس نيكلباي در و 1839سال ساعت ديواري ارباب همفري در سه جلد در سال 1841 انتشار يافتند كه همه با حسن استقبال بي نظيري مواجه گرديد. در سال 1842 ديكنز به اتفاق همسرش به آمريكاسفر كرد لكن غمگين و سرخورده از آن كشور بازگشت. زيرا آنچه كه وي در آمريكاي آن زمان ديد، جز بردگي و برده فروشي نبود. وي خاطرات اين سفر را در كتابي به نام يادداشتهاي آمريكايي تشريح كرده است. در سال 1843 كتاب مارتين چازل را ويت منتشرساخت كه باز هم تاثيرات سفر آمريكارا در آن منعكس نموده است. همچنين 1843سال شاهد انتشار كتاب نغمه سرايي كريسمس اولين كتاب مذهبي ديكنز بود كه وي بعدها دنباله اين نوع آثار را با كتاب ناقوس ها و جيرجيرك روي اجاق و آثار ديگري در اين زمينه ادامه داد. در به 1845سال ايتاليا سفر كرد و در مراجعت روزنامه ديلي نيوز را تاسيس و منتشر ساخت و خاطرات سفر ايتاليا را در آن روزنامه به چاپ رسانيد. دامبي و پسر را در سال 1848 و ديويد را كاپرفيلد در منتشر 1849سال نمود و با انتشار كتاب اخير كه در آن تصويرطنزآميز پدرش را بانام آقاي ميكابر ترسيم كرد، به اوج شهرت ادبي خود رسيد. ديكنز اندكي پس از انتشار كتاب ديويد در كاپرفيلد همان سال ( ) 1849 با تاسيس و انتشار مجله هفتگي گفتارهاي خودماني كه، خود به تنهايي صاحب امتياز، سردبير و نويسنده آن بود، دوباره به كار روزنامه نگاري پرداخت و حدود ده سال به انتشار آن ادامه داد و فقط در مجله 1859سال مشابه ديگري را به نام سرتاسر سال جايگزين آن نمود كه تا هنگام مرگ وي منتشر مي شد. ديگر آثار مهم ديكنز پس از ديويد كاپرفيلد به ترتيب تاريخ انتشار عبارتند از: - 1 خانه متروك 1853 - 2 روزگار سخت 1854 -دوريت 3 كوچك 1857 - 4 داستان دو شهر 1859 - 5 مسافر غير تاجر 1860 - 6 آرزوهاي بزرگ 1861 - 7 دوست مشترك ما 1865 ديكنز در زندگي زناشويي خود با خانم كاترين هوگارت كه تا دوام 1858سال يافت صاحب ده فرزند شد. در همين سال به تدريس كارها و آثار خود به صورت حرفه اي پرداخت كه با وجود موفقيت بسياري كه در اين زمينه نصيب او شد، فعاليت هاي مستمر و خستگي ناپذير قواي جسمي او را تحليل برد. دومين سفرش به آمريكا در عليرغم 1867سال اينكه در اوج موفقيت او و به منظور معرفي آثارش صورت گرفت، بنيه او را بيشتر تضعيف كرد، به طوري كه پس از مراجعت سرانجام در سال 1870 به علت سكته مغزي در سن 58 سالگي در محله گادهيل از توابع روچسترچشم از جهان فرو بست و در كليساي وست مينستر به خاك سپرده شد در حالي كه آخرين اثرش به نام راز ادوين درود را ناتمام بر جاي نهاده بود. *** آثار و نوشته هاي ديكنز بيشتر متاثر ازخاطرات دوران كودكي اوست كه در ميان آنها ديويد كاپرفيلد و آرزوهاي بزرگ از شاهكارهاي او محسوب مي شود. به طور كلي كتابهاي ديكنزبه اندازه اي ساده، روان و زنده نوشته شده اند كه با زندگي واقعي كاملا تطبيق مي كنند. در واقع ديكنز با رئاليسم قوي، موثرو زنده خود و با اطلاعات وسيعي كه از زندگي طبقات محروم و فرودست دارد، با احساسات انساندوستي و رحم و شفقت و بالاخره با لحن طنزآميزي كه به نوشته هايش داده، توانسته است عواطف و احساسات متضاد را به خواننده منتقل كند و واقعيت هاي زندگي را به طور محسوس و ملموس براي خواننده ترسيم نمايد. علت اين واقع گرايي در نوشته هاي ديكنز اين بوده است كه وي عادت داشت از فقيرترين محلات شهر بازديد و اطلاعات بسيار با ارزشي از وضعيت زندگي مردم تنگدست و محروم جمع آوري نمايد. به همين دليل هنگامي كه به نوشتن رمانهاي خود پرداخت، از آن اطلاعات و مشهودات رقت بارترين صحنه ها را در آثارش بوجود آورده است. منبع: اوراق پيك و يك ترجمه: رسول كاظم الوندي