Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801126-54104S4

Date of Document: 2002-02-15

سازگاري قورباغه و شكارچي رشد و نمو قورباغه هاي جنگلي در شرايط لازم، دست و پاهاي بلندتري پيدا مي كنند. شرايط زيست محيطي معمولا باعث ايجاد تغييراتي در رشد و نمو انفرادي گونه ها مي شود. براي مثال، جانوران شناگر قادرند در رشد و نمو اندام هاي ماهيچه اي و بلند خود تغييراتي ايجاد كنند، به طوري كه اين عمل منجر به طويل شدن ماهيچه هاي دوسر ران در اين جانوران مي شود. اين پديده در نگاه اول خيلي بعيد به نظر مي رسد ولي جالبتر از همه اين كه، گاهي يك جانور باعث اين چنين تغييراتي در جانور ديگر مي شود. ريك ريليا، پژوهشگر دانشگاه پترزبورگ آمريكا، به تازگي كشف كرده است كه وقتي نوزادان نوعي قورباغه جنگلي موسوم به Sylvatica Rana در تماس نزديك و مداوم با جانوران شكارچي قرار مي گيرند دم هاي بلند و جثه كوچكشان در مقايسه با نوزاداني كه اصلا در تماس با شكارچيان نبوده اند بيشتر دستخوش تغييرات عمده مي شود و بعدا به قورباغه هاي بالغ با دست و پاهاي بلندتر و بدن هايي كشيده تر از سايرين تبديل مي شوند. وقتي اين پژوهشگر، اقدام به پرورش بچه قورباغه هاي جنگلي در حضور شكارچيان طبيعي - مثل شفيره سنجاقك هاي longipes Anax و A.Junius كرد، متوجه شد كه اين بچه قورباغه ها به نسبت آنهايي كه در شرايط متفاوت و در غياب شكارچيان طبيعي رشد يافته اند رشد بيشتري از خود نشان مي دهند. ريليا معتقد است: ميزان رشد و بلندتر شدن اندام ها به هورمون رشد تيروكسين هم بستگي دارد. به طوري كه در طول مرحله دگرديسي، ميزان اين هورمون بيش از ساير زمان ها گزارش شده است. تغييرات ايجاد شده در قورباغه ها، در حضور شكارچي، باعث مي شود كه آنها بتوانند از منابع موجود در محيط زيست خود به شكل بهتر و كارآمدتري استفاده كنند. منبع: .Dec 2001,Wildlife BBC