Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801126-54103S3

Date of Document: 2002-02-15

تركتازي با شمشير كاغذي روزنامه حريت كه در جبهه طرفداران دولت تركيه قرار دارد، نام مخالفان دولت را به عنوان نام دشمنان تركيه افشا مي كند و حتي گاه آدرس، تلفن و شماره فاكس و شهرت و سابقه كرد بودن يا اسلامگرا بودن آنان را چاپ مي كند ترجمه: پارميس ايزدپناه فرانكفورتر آلگماينه حقيقتا روزنامه تركي زبان حريت تا چه حد قدرتمند؟ است مي گويند حريت به اروپا فرمان البته مي راند منظور آن نواحي از اروپاست كه جمعيت كثيري از ترك ها در آن حضور حريت دارند كه در زبان عربي به معناي آزادي است بيشترين محبوبيت را در بين مردم تركيه داراست و حدود پانصد هزار تيراژ روزانه دارد. اين روزنامه با تيراژ بالا در تركيه بيشترين تيراژ را در نواحي ترك نشين اروپا نيز داراست و سردبير جداگانه اي نيز در آلمان دارد، كه بيشترين آمار فروش حريت يعني حدود سه چهارم از تيراژ آن به جمعيت ترك زبان آلمان تعلق دارد كه هر نسخه هم ظاهرا توسط چهار فرد گوناگون خوانده مي شود. حريت از اين جهت با روزنامه هاي مهم آلمان قابل مقايسه اين است روزنامه اولين بار سال ها پيش يعني سال 1965 به آلمان غربي فرستاده شد تا مورد استفاده كارگران ترك كه در آلمان كار مي كردند قرار گيرد و در سال 1973 صفحات آلماني هم به آن افزوده شد. امروزه در نسخه آلماني اين روزنامه حداقل بيست خبرنگار به طور ثابت فعاليت مي كنند كه در شش دفتر مجزا در سراسر آلمان به فعاليت مشغول هستند و صدها نويسنده نيز با آن همكاري مي كنند. ترك هاي آلمان به شدت به حريت مباهات مي كنند، اما هنوز از اينكه عرصه رقابت اين روزنامه تركي زبان در آلمان محدود است متاسفند. پيش از اينكه تلويزيون هاي ماهواره اي به ميان بيايند، مهاجران ترك در آلمان براي آگاهي از اخبار كشورشان بايد تنها از رسانه اي چون روزنامه بهره مي جستند، از اين رو بازار روزنامه ها پررونق تر و در كار رقابت بيشتري محسوس بود. رقيب روزنامه حريت در آلمان روزنامه صباح بود كه به خاطرمشي ليبرالش معروف است. اما تيراژ اروپايي صبا در سال 2001 كاهش يافت و سپس از عرصه رقابت خارج شد. در نتيجه روزنامه محافظه كار و سنت گراي حريت پنجاه و چهار درصد از آمار فروش بازار مهاجران ترك را به خود اختصاص داده است كه البته خود روزنامه حريت مدعي است كه رقم واقعي اين آمار، هشتاد درصد است. روزنامه هاي ترك زبان همواره با اتهاماتي از قبيل بي اعتماد كردن مردم نسبت به آلمان و ايجاد هماهنگي و اتحاد بين ترك زبان هاي اين كشور كه جمعيتي حدود دو و نيم ميليون نفر هستند، مواجه بوده اند. اين دعواها به آنجا رسيد كه سال گذشته كنگره مطبوعات آلمان به طرح دعوا عليه مطبوعات ترك زبان آلمان پرداخت و اين روزنامه ها را به اهانت و هتك حرمت ملت و دولت آلمان متهم كرد. پيامد آن، فراخواندن آيدين دوغان ناشر حريت و امپراتور رسانه هاي ترك از سوي وزير كشور آلمان بود. نتيجه اين شد كه امروز ديگر اين روزنامه مانند گذشته ها تحريك آميز نيست و تحت نظارت امنيتي دولت آلمان قرار دارد. اين روزنامه كه در جبهه طرفداران دولت تركيه قرار دارد، نام مخالفان دولت را به عنوان نام دشمنان تركيه افشا مي كند و حتي گاه آدرس، تلفن و شماره فاكس و شهرت و سابقه هاي كرد بودن و تمايلات اسلامي آنان را چاپ مي كند و خوانندگان را براي ابراز عقايد خود در اين موارد ترغيب مي كند. يكي از اين افراد، كلاوس برنارتز گزارشگر تلويزيون آلمان در اواسط دهه نود بود كه به همين خاطر تا مدت ها تحت حفاظت نيروي پليس قرار او داشت در يكي از برنامه هاي شبانگاهي خبري صحبتي درباره افزايش نيروهاي مبارزين براي حزب كارگران كردستان و استقلال كرد تركيه كرده بود. روزنامه حريت سريعا در پاسخ به اين پرسش چنين نوشت: دولت چين براي هر موش 2 مارك آلمان ارزش قايل است. آقاي برنارتز، فكر مي كنيد شما چقدر ارزش؟ داريد حريت يك بار هم جم اوزدمير يكي از نمايندگان ترك تبار مجلس آلمان را كه به حزب سبزها تعلق دارد با عنوان خائن سرزمين پدري مورد خطاب قرار داد. او هم به دادگاه شكايت و اعلام كرد كه اين نشريه تبليغاتي است نه يك نشريه مطبوعاتي و نوشته هاي اين روزنامه بيشتر به يك كشور غريبه تعلق دارد حتي به اتباع آلماني كه تبار ترك دارند القا كرده است كه آنها متعلق به اين كشور نيستند و غريبه هايي بيش محسوب نمي شوند و با قرار دادن گرهارد شرودر و هلموت كهل صدراعظم فعلي و پيشين در مظان اتهام دشمني با تركيه، اين حس را به خوانندگان خود القا مي كند كه در وراي خط دشمني و محدوده خصومت با كشورشان زندگي مي كنند. بررسي هاي آماري نشان مي دهد كه تنها هفده درصد از آنان از رسانه هاي ترك زبان اخبار تازه را به دست مي آورند كه غالبا افراد مسن تر هستند و نسل دوم مهاجرين براي آگاهي از اخبار هم از رسانه هاي آلماني و هم زبان تركي بهره مي جويند و بنا بر مطالعات انجام شده در بين مهاجرين ترك اين روزنامه به دليل نداشتن اطلاعات انحصاري و حداقل تاثيرگذاري در مورد يگانگي اين نژاد چندان هراس آور و خطرناك نمي نمايد. بنا به ادعاي روزنامه حريت آنها براي اجتناب از تاثيرگذاري فاحش ملي گرايي در ميان خوانندگان خود در تلاش هستند و اعلام كرده اند كه با هيچ يك از اقشار دشمني و عداوتي ندارند، بنابراين هدف نهايي و نوين اين روزنامه ها ايجاد شور جواني در مطبوعات و خوانندگاني است كه نسل هاي آينده آلماني هاي ترك زبان و يا بهتر بگوييم ترك زبان هاي آلماني را در برخواهد گرفت.