Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801120-54030S9

Date of Document: 2002-02-09

روسيه در تسخير پوتين ولاديمير پوتين رئيس جمهور روسيه تنها راي انتخابات و اعتماد مردم روسيه را از آن خود نكرده است، او قلب روس ها را تسخير كرده و چنان آنها را مجذوب خود نموده كه بسياري، ابراز احساسات افراطي نسبت به پوتين را با استالين مقايسه مي كنند. پوتين بعد از دو سال حمايت 70 درصد مردم روسيه را در اختيار دارد و توانسته است حتي احزابي كه با بوريس يلتسين مخالفت مي كردند را هم با خود همراه كند. همين ويژگيها موجب شده تا موضوعي به نام پديده پوتين در كانون بحث تحليلگران و كارشناسان قرار گيرد. پوتين در انتخابات سال 2004 رقيب جدي ندارد. شايد دليل اين همه محبوبيت اين باشد كه سياست هاي پوتين هم چپ ها را راضي مي كند، هم راست ها را. او در مقام يك رهبر اخلاقي وظايفي را انجام مي دهد كه رهبر و رئيس يك دولت كمتر به آن توجه دارد. سرگئي ايواننكو، معاون رهبر حزب مخالف ليبرال يابلوكو مي گويد: او تنها سياستمداري است كه از يك طرف تفكرات دموكراتيك را ترويج مي كند و از سوي ديگر براي بسياري، تجسم ناسيوناليسم در كشور است. به زبان ساده او همزمان، هم دموكرات است و هموطن پرست. اينكه او چطور اين دو جايگاه را با هم تلفيق مي كند بسيار تعجبآور است. حجم تقديرها و تحسين هاي رسمي و غير رسمي از پوتين دوران شوروي را به ياد مي آورد. تصاوير و پوسترهاي او همه جا هست، در اماكن عمومي و مكان هاي دولتي. سازمان جوانان طرفدار كرملين تحت عنوان حركت در كنار هم در بيانيه هاي خود از پوتين به شدت تقدير مي كند و مطبوعات چاپ مسكو مي نويسند. گروههاي بازديد كننده از روسيه به ديدار از زادگاه او در سن پترزبورگ برده مي شوند. آيا پديده پوتين شبيه استالين؟ است برخي، تاثير پوتين بر روس ها را با استالين مقايسه مي كنند. يك مقام روسي مي گويد: پاييز گذشته پديده اي جديد در روسيه ظهور كرد، اعتماد كامل به يك رئيس جمهور و نه اعتمادي كه فقط در نظرسنجي ها تبلور مي يابد. شهروندان عادي احساس مي كنند، رئيس جمهور درست مثل آنهاست. آنها مي گويند: او مرتكب اشتباه؟ شد چه اشكالي دارد، ما هم اشتباه مي كنيم. پوتين در بهار سال 2000 در پي يك پيروزي چشمگير در انتخابات، به كاخ كرملين رفت. دو ماه پيش از اين انتخابات، در پي استعفاي غافلگيركننده بوريس يلتسين او موقتا كنترل كرملين را به دست گرفته بود. چهار ماه پيش از آن هم، پوتين در اوج ناشناسي و در حالي كه نه در خارج و نه در داخل هيچ كس درباره او چيزي نمي دانست و تنها دو درصد از افكار عمومي از او حمايت مي كردند نخست وزير شد. چند ماه طول كشيد تا مردم روسيه او را بشناسند، طي اين مدت پوتين محبوب مردم شد. رابطه پوتين اكنون با مردم روسيه نوعي رابطه خويشاوندي است. عصبانيت و اختلاف پيش مي آيد اما دو طرف سعي مي كنند هر چه سريعتر اين اختلاف را برطرف كنند. حتي اقداماتي كه از نظر غرب ناخوشايند يا مشكوك است در داخل مورد استقبال قرار مي گيرد، اقداماتي چون تعطيل كردن دو كانال تلويزيوني مستقل يا جنگ در چچن. سياستمداران روسيه كه سالهاست به هر طرف كه باد مي وزد، مي روند، آموخته اند كه در كنار رئيس جمهور بمانند به ويژه اكنون كه در اوج محبوبيت قرار دارد. بهترين نمونه اين واكنش، وقايعي بود كه بعداز اعلام حمايت پوتين از جنگ آمريكا عليه تروريسم به وقوع پيوست. در ابتدا، حزب يابلوكو و نيروهاي راستگراي طرفدار بازار از رئيس جمهور حمايت كردند. طي چند روز افكار عمومي به غير از كمونيست ها پشت سر پوتين قرار گرفتند. هيچ كس، از اين سياستمداران و احزاب نخواسته بود اين كار را بكنند، آنها از پوتين حمايت كردند چون به نفعشان نبود با رئيس جمهور مخالفت كنند. هر كس كه با پوتين مخالفت كند از دايره حاكمان جدا مي افتد. محبوبيت پوتين حتي بر دولت و نخست وزير هم تاثيرگذاشته است و آنها را نيز در نگاه افكار عمومي تبرئه كرده است، دولتي كه معمولا هدف انتقادات از مشكلات اقتصادي قرار گرفته و مي گيرد. يلتسين هم وقتي با حكومت شوروي مبارزه مي كرد، در اوائل قدرتش محبوب بود اما طي 9 سال حكومت اين محبوبيت از ميان رفت. پوتين برخلاف يلتسين، به آرامي، بدون سرو صدا و سيستماتيك به راه خود ادامه مي دهد و برخلاف يلتسين تلاش مي كند تا گروههاي مختلف را راضي نمايد. ايوانكو مي گويد: پوتين با احياي سرود ملي دوران شوروي سعي در راضي نگاه داشتن چپ ها داشت. او با اصلاحات مالياتي، ليبرال ها را هم از خود خشنود نگاه داشت. همين كارهاست كه او را در وضعيت با ثباتي نگاه مي دارد. اما اين به آن معنا نيست كه مردم از آنچه اتفاق مي افتد ناآگاه هستند. نظرسنجي ها نشان مي دهد، نيمي از پرسش شنوندگان عقيده دارند كه اقدامات حقوقي عليه شركت هاي مالي يا ها هزارفاميل در حقيقت يا درگيري بين جناحهاي پرنفوذ و قدرت يا اختلاف بر سر پول از است سوي ديگر 70 درصد آنها اعتقاد دارند پوتين بر اقدامات قضايي نفوذ دارد. اما راي دهندگان پوتين را به ثبات مي شناسند، پوتين براي آنها شخصيتي قابل پيش بيني است، درست برعكس يلتسين دمدمي مزاج و بي ثبات كه طي 17 ماه چهار نخست وزير عوض كرد. اما برخي تحليلگران مي گويند: دليل اين وضعيت آن است كه بحث هاي عمومي جاي خود را به تصميم گيري توسط يك نفر داده و يك نفر همه تصميمات را مي گيرد. معاون رهبر حزب مخالف يابلوكو مي گويد: نگراني من اين است كه همه ما ممكن است به اسيراني در بند افكار و اقدامات يك نفر تبديل الان شويم مشكلي نيست، اما در آينده ممكن است فشار بر مطبوعات آزاد و مخالفان سياسي افزايش يابد. رويتر