Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801119-54012S1

Date of Document: 2002-02-08

مقاله امروز سه شعار انقلاب در كشاكش دوران درحالي كه ملت ايران شاهد برگزاري جشن هاي بيست و چهارمين سال پيروزي انقلاب اسلامي است، سه شعار اصلي انقلاب استقلال، آزادي و جمهوري اسلامي همچنان از موضوعاتي است كه در كانون مباحث روشنفكري سياسي كشور قرار دارد. شعار استقلال چارچوب سياست خارجي ايران و جايگاه كشور را در نظام به شدت دستخوش تغيير بين المللي مشخص مي كند. آزادي بيان كننده، رابطه شهروندان با حكومت و جايگاه فرد در جامعه است و جمهوري اسلامي نيز شكل و نوع حكومت برخاسته از انقلاب اسلامي را تبيين در مي كند كنار برداشت رسمي از اين مفاهيم پس از دوم خرداد 76 طرح ديدگاه هاي نو باب تازه اي از شور و نشاط و مباحثات فكري و سياسي را در سطحي گسترده گشود و علاوه بر آن كه ملت را به احيا و تعميق حقوق اساسي خود اميدوار ساخت، در عرصه بين المللي نيز چهره اي مثبت از جمهوري اسلامي ايران ترسيم كرد. به عنوان مثال شعار استقلال كه تا آن زمان در قالب تئوري هاي دوران جنگ سردي با سياست نه شرقي، نه غربي و نفي سلطه تكميل مي شد، در قالب ديدگاه هاي رئيس جمهوري محترم مبني بر لزوم تنش زدايي در روابط خارجي و گفت وگوي فرهنگ ها و تمدن ها، نمودي ديگر يافت; مفهوم آزادي نيز با تعبير جديدي كه از آن شد يعني آزادي مخالف و تلاش براي استقرار جامعه مدني به عنوان نهاد ضامن آزادي هاي فردي تحول عميقي را به خود ديد و جمهوري اسلامي نيز كه تا قبل از دوم خرداد بيشتر مبتني بر دموكراسي و بسيج توده اي بود، تا حد دموكراسي انتخابي ارتقاء كيفي يافت. براين اساس مي توان تحليلي از آسيبشناسي آنچه امروز به عنوان تهديد عليه كليت و كيان نظام چه در داخل و چه در بيرون از مرزها خودنمايي مي كند، ارائه كرد; در چند روز گذشته كه جورج بوش رئيس جمهوري آمريكا از ايران به عنوان يكي از محورهاي سه گانه شرارت در كنار عراق و كره شمالي نام برده است، شاهد واكنش يكپارچه مقامات ارشد جمهوري اسلامي بوده ايم كه هركدام به شيوه خود به اين تهديدها در جبهه هاي نظامي، ديپلماتيك و غيرديپلماتيك پاسخ داده اند. واكنش تعدادي از مسئولان از سنخ همان واكنش هايي است كه در قالب گفتمان سنتي آن را تعبير مي كنيم، مخاطب آن ها توده هاي مردم و هدف آن ها بيشتر تهييج افكار عمومي و بسيج توده اي بوده است. گروهي ديگر هم كسان يا نهادهايي هستند كه سعي در اقناع جامعه بين المللي را با اين هدف دارند كه از اجماع جهاني حول محورهاي ادعايي آمريكا تحت عنوان مبارزه با تروريسم بكاهند و به عبارت ديگر به جاي آن كه ايران آماج يك ائتلاف بين المللي به رهبري آمريكا باشد، واشنگتن را در پيشبرد اهدافش تنها بگذارند. در اينجا اين نكته را نيز بايد افزود كه همان توده هايي كه تاكنون بيشتر در راهپيمايي هاي گسترده با اهداف مشخص به كار گرفته مي شده اند، در انتخابات متعدد طي پنج سال گذشته اراده و تصميم خود را اعلام كرده اند. تفاوت سرشتي دموكراسي توده اي با دموكراسي مشاركتي و انتخابي در اين است كه در دموكراسي مشاركتي مردم با دادن وكالت به برگزيدگان خود، اين فرصت را مي يابند كه با اعتماد كامل به حاكميت، زندگي عادي خود را در پيش بگيرند و در صورتي هم كه از عملكرد منتخبان ناراضي باشند پس از يك دوران مشخص با راي خود مي توانند كسان ديگري را به جاي آن ها برگزينند ولي درصورتي كه راي آن ها بر امور محسوس زندگي شان تاثيري نداشته باشد، تضميني به حضور آن ها در برهه هاي سرنوشت ساز وجود ندارد. بنابراين همه كساني كه در شرايط كنوني نگران تهديد خارجي هستند بهتر است اجازه دهند كه دولت منتخب و مورد اعتماد مردم با اختيارات كامل و در پيش گرفتن سياست خارجي مورد نظر خود به مصاف چالش ها برود. در آن صورت است كه مردم نيز به وقت ضرورت عزمشان را در حمايت از حكومت نشان خواهند داد.