Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801119-54002S4

Date of Document: 2002-02-08

نوبليست ها آلبرت آبراهام مايكلسن فيزيكدان آمريكايي ( - 1852 ) 1931 Michelson Abraham Albert فيزيك سرعت نور1907 مايكلسن در Strelno (Strzelno كنوني واقع در لهستان ) به دنيا آمد. در دو سالگي همراه خانواده اش به آمريكا مهاجرت كرد. در 1873 از آكادمي نوال Naval آمريكا فارغ التحصيل شد اما براي ادامه تحصيل در فيزيك و شيمي همانجا پنج ماند سال پس از آن كارش را بر روي اندازه گيري سرعت نور آغاز كرد و به منظور مطالعه نورشناسي در كولژدوفرانس، هايدلبرگ و برلين به اروپا سفر كرد. پس از بازگشت به آمريكا نيروي دريايي را ترك گفت و در كيس اسكول School Case كليولند، استاد فيزيك شد. در سرعت 1882 نور را در حدود 186320 مايل در ثانيه تخمين زد. اين دقيق ترين اندازه گيري بود كه تا آن زمان و تا ده سال پس از آن به دست آمده بود. حتي پس از آن نيز خود وي توانست مقدار دقيق تري از سرعت نور را محاسبه كند. مايكلسن در ضمن انجام اين كار توانست تداخل سنج را نيز تكميل كند. تداخل سنج ابزاري است كه يك باريكه نور را به دو بخش تقسيم مي كند و پس از گسيل داشتن آنها به دو سوي متفاوت بار ديگر آن را با هم تركيب مي كند. چنانچه دو باريكه از نور با سرعت هاي متفاوت، مسافت يكساني را بپيمايند و يا برعكس با سرعت هاي يكسان، مسافت متفاوتي را طي كنند و بار ديگر به يكديگر برسند فريزهاي تداخلي را بر روي پرده ايجاد مي كنند. مايكلسن تداخل سنج را براي آزمودن اين نظريه كه سرعت نوري كه در جهت سطح زمين حركت مي كند بسيار آهسته تر از سرعت نوري است كه عمود بر سطح زمين حركت مي كند به كار گرفت. اين نتيجه گيري به طور موثري وجود اتر را در بوته آزمايش قرار مي داد. اتر ماده اي است كه گمان مي رفت تمامي فضاي دورتادور اتمسفر زمين را فراگرفته است و از آنجايي كه اتر به طور كلي فاقد حركت است، زمين در درون اتر حركت مي كند. در نتيجه سرعت نوري كه در امتداد سطح زمين حركت مي كند آهسته تر از نوري است كه عمود بر سطح زمين حركت مي كند. مايكلسن براي نخستين بار اين آزمايش را در 1881 در برلين انجام داد كه نتيجه به دست آمده بدين ترتيب بود كه فريزهاي تداخلي وجود ندارند، بنابراين مدركي مبني بر وجود دو باريكه نور با سرعت هاي متفاوت نيز وجود ندارد. او اين آزمايش را چند بار ديگر و با دقت بسيار تكرار كرد. در 1887 با ادوارد مورلي Morely.E ( - 1838 ) 1932 بار ديگر و در شرايط نزديك به جو زمين آزمايش را انجام داد. اين بار هم موفق به پيدا كردن اتر نشدند. بدين ترتيب بود كه فيزيكدانان به طور جدي به اين نتيجه رسيدند كه اتري وجود ندارد. اين نتيجه گيري نظريه هاي فيزيكي مرسوم را نيز زيرسوال برد. تا آنكه سرانجام اينشتاين با نظريه نسبيت خود توضيحي براي ثبات سرعت نور يافت. مايكلسن جايزه نوبل فيزيك 1907 را به خاطر بررسي هايش درباره سرعت نور به خود اختصاص داد. تا پيش از معلوم شدن ثبات سرعت نور تعدادي از دانشمندان اعلام كردند كه اختلاف قابل اندازه گيري را براي تفاوت سرعت نور يافته اند. از جمله ديتون Millerميلر. D ( - 1866 ) 1941 استاد فيزيك كيس اسكول اين اختلاف را در حدود 6 مايل در ثانيه تخمين بعدها زد ثابت شد كه نتيجه گيري ميلر در اثر شرايط دماي متفاوت ايجاد شده بود. مايكلسن تكنيك هاي تداخل براي اندازه گيري هاي نجومي را به كار گرفت و توانست قطر اجرام سماوي را از طريق مقايسه نور منتشر شده از دو سوي آنها محاسبه كند. علاوه بر اين كار اندازه گيري دقيق تر سرعت نور را نيز ادامه داد. وي پيشنهاد كرد كه از طول موج نور به عنوان واحد اندازه گيري طول به جاي متر پلاتينيوم - ايريديوم در موزه پاريس استفاده شود. سرانجام در 1960 امواج نوري گاز بي اثر كريپتون به عنوان واحد اندازه گيري طول مورد پذيرش قرار گرفت.