Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801118-53990S4

Date of Document: 2002-02-07

طبيعت گردي نياز ناگزير شهرنشيني معاصر (دامنه نوردي ) عبارت خاصي است براي تفكيك سيروسياحت در طبيعت كه بيشتر به منظور حظبصر انجام مي شود و شامل زيرشاخه هايي همچون ديدار از حيات وحش، چشم اندازها، آثار طبيعي، آموزش و پرورش در طبيعت و سفرهايي است كه صرفا به منظور تفرج در طبيعت واستفاده از آن براي تغيير حال و هواي زندگي روزمره انجام مي شود. ايران نيز با داشتن هفت پارك ملي 25 پناهگاه حيات وحش منطقه 46 حفاظت شده افزون بر يكصد شكارگاه رسمي و غيررسمي، درياچه ها و تالابهاي بين المللي، دو پهنه كوهستاني با مساحت تقريبي بيش از 500 هزار كيلومتر مربع و همچنين دارا بودن هزار كيلومتر مربع پهنه جنگلي در شمار پنج كشور بهره مند از بيشترين تنوع زيستي در جهان است. دارا بودن اين منابع نشانگر آن است كه ايران مي تواند يكي از مهمترين قطبهاي طبيعت گردي در جهان باشد. با وجود تمامي اين منابع و امكانات، متاسفانه تاكنون كمتر بهره برداري مفيدي از اين بخش صورت گرفته است. ديدار از حيات وحش و مناطق طبيعي مستلزم برنامه ريزي دقيق و فراهم آوردن امكانات ضروري است و تاكنون بخش هايي كه چنين برنامه ريزي را در كشور انجام دهند وجود نداشته و حتي فعاليت دفاتر خدمات مسافرتي در اين زمينه آنچنان ناچيز بوده كه درقالب آمار نمي گنجد. همچنين نهادهايي همچون آموزش و پرورش و امور فوق برنامه وزارتخانه ها و سازمان ها نيز كه مي توانستند در اين زمينه فعال باشند، اقدام قابل توجهي را صورت نداده اند. نهاد دولتي متولي امر گسترش ايرانگردي هم اقدام عملي قابل توجه و موثري در اين حوزه نداشته است. بهره برداري ها دراين بخش حداكثر جنبه عمومي داشته و البته در سال هاي اخير برگزاري تورهاي دانشجويي و افزايش علاقه به طبيعت گردي در ميان دانشجويان عامل رونق نسبي اين بخش شده است. اما اين بهره برداري هرگز نتوانسته جنبه بين المللي پيدا بهره برداري كند مطلوب از اين بخش مستلزم گسترش فرهنگ طبيعت گردي در جامعه و پذيرفتن اين مساله از سوي جمعيت شهرنشين است. طبيعت گردي نياز ناگزير شهرنشيني معاصر است و مسكني براي التيام خستگي ها، افسردگي ها و يكنواختي هاي ناشي از زندگي در محيطهاي شلوغ، پرازدحام و آلوده شهري است. در شرايط حاضر، طبيعت گردي به مفهوم فوق، صرفا توسط درصد معدودي از اقشار تحصيلكرده كشور صورت مي گيرد. برگزاري تورهاي آموزشي براي طبيعت شناسي يكي از اركان عمده سرمايه گذاري هاي توريستي در آن دسته از كشورهاست كه اقتصاد آنها وابستگي بيشتري به اكوتوريسم دارد. با اين وجود در ايران، مطلقا برگزاري اين گونه تورها معمول نيست. تجربه نشان داده كه حتي گروه هاي آموزشي دانشگاه ها در رشته هاي كاملا مرتبط با طبيعت گردي، همچون جغرافيا، زمين شناسي و محيط زيست نيز آموزش ميداني در طبيعت را چندان مورد توجه قرار شمار نمي دهند طبيعت شناسان خارجي نيز كه همه ساله به همين منظور به كشورمان سفر مي كنند، باتوجه به نبود زمينه هاي لازم، از شمار انگشتان دو دست تجاوز نمي كند.