Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801114-53926S4

Date of Document: 2002-02-03

جذابيت پيست هاي اسكي ايران براي گردشگران فقط 3 پيست مكان 16از اسكي در ايران داراي امكانات اقامتي هستند براساس شاخص اقليمي احداث پيست هاي اسكي در سرتاسر رشته كوه زاگرس و بيشترين بخش از رشته كوه البرز به ويژه بخش هاي مركزي و غربي آن امكان ايجاد پيست هاي اسكي و گسترش ورزش هاي زمستاني وجود در دارد اين ميان منطقه زاگرس مركزي ارتفاعات فارس، كهكيلويه و بوير احمد و چهار محال و بختياري باتوجه به برخورداري از ارتفاع متوسط افزون بر دو هزار متر، فصل سرد طولاني كه ماندگاري برف براساس معيار پيش گفته در برخي از مناطق آن تا بيش از هشت ماه نيز به طول مي انجامد، مطلوبترين زمينه طبيعي را براي ورزش هاي زمستاني فراهم كرده است. ازسويي ديگر غناي محيط طبيعي چشم اندازهاي بديع جغرافيايي و نيز جاذبه هاي مردم شناسي منطقه موجب مي شود كه حتي بتوان اين مناطق را از نظر توانمندي هاي بالقوه يكي از ايده آل ترين نقاط جهان براي گسترش ورزش هاي زمستاني به شمار آورد. گسترش پيست هاي اسكي و امكانات اقامتي در اين مناطق، امكان برنامه ريزي موثر براي جذب طبيعت گردان از شيخ نشين هاي حاشيه خليج فارس را فراهم خواهد آورد. درحال حاضر درايران فقط 16 پيست اسكي وجود دارد كه از ميان آنها سه مجموعه داراي امكانات اقامتي ( آبعلي، شمشك و ديزين ) و پنج مجموعه نيز فقط داراي رستوران ( دربندسر، كلوپ نور، توچال، تاريك دره همدان و پيام آذربايجان شرقي ) هستند. هشت پيست اسكي ديگر حتي از حداقل امكانات رفاهي محرومند. پراكندگي اين پيست ها نيز اصلا مطلوب نيست، به طوري كه پيست 7 در كوهستان هاي مشرف به تهران واقع است و در منطقه مستعد زاگرس مركزي فقط سه پيست (سپيدان فارس، دنا كهكيلويه و بوير احمد، و چلگرد چهار محال و بختياري ) وجود دارد كه از هيچ گونه امكانات اقامتي و رفاهي برخوردار نيستند. در صورتي كه با ايجاد امكانات لازم قطعا منطقه زاگرس مركزي مي تواند يكي از قطبهاي بين المللي ورزش هاي زمستاني در جهان باشد و به قابليت هايي كه از شهرت آن برمي آيد(سوئيس، خاورميانه ) دست يابد. از سويي ديگر محدوديت هاي جغرافيايي، عدم گسترش ورزش هاي زمستاني و به ويژه پرهزينه بودن اين ورزش ها موجب شده است كه ايجاد سامانه هاي لازم براي اين ورزش ها در كشور از چندان استقبالي برخوردار نباشد، از اين رو به طور كلي رويكرد به اين ورزش ها در ايران منحصر است به 16 مكاني كه پيش از اين ذكر شد و در بقيه مناطق مطلقا اثري از اين ورزش ها وجود ندارد. همچنين اشتياق به يك بار اسكي (در عرض كمتر از 50 درجه كره زمين ) موجب شده تا بسياري از خارجياني كه در فصل زمستان به كشور ما سفر مي كنند متقاضي سفر به يكي از پيست هاي اسكي اصلي استان تهران ( آبعلي، شمشك و ديزين ) باشند اما آمار دقيقي از شمار اسكي بازان خارجي در پيست هاي مذكور وجود ندارد. قطعا اگر آمار دقيقي نيز در اين باره وجود داشته باشد، به هيچ وجه بيانگر توانمندي واقعي طبيعت ايران براي گسترش ورزش هاي زمستاني نيست زيرا اين ورزش ها همچنان كه ذكر شد برخلاف اغلب ديگر شاخه هاي اكوتوريسم نيازمند امكانات زيربنايي متعدد هستند و تا اين امكانات مهيا نشود، نمي توان درباره قابليت جذب علاقه مندان به ورزش هاي زمستاني به كشور به يك تخمين نسبي دست يافت، از ميان شاخه هاي گوناگون ورزش هاي زمستاني در پيست هاي اسكي ايران، ورزش اسكي فقط به مفهوم مصطلح آن معمول است و از ورزش هاي زمستاني ديگري همچون لژسواري و... خبري نيست.