Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801114-53917S5

Date of Document: 2002-02-03

ميزان تدريس و درآمد استادان دانشگاه هاي ايران دكتر سيدجواد موسوي محقق و پژوهشگر نمونه سال 80 و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان معتقد است: انجام تحقيقات بر مبناي مشكلات كشورهاي ديگر و استفاده از منابع آنها از بزرگترين نقاط ضعف ما در پژوهش است و اين امر به دليل ضعف آماريابي در كشور است. وي مي گويد: بخش اعظم مشكل پژوهشي ما به اين علت نيست كه محقق ما از لحاظ مادي دچار مشكل است، بلكه او احساس مي كند امكان بروز استعدادهايش موجود نيست و بنابراين تصميم به مهاجرت مي گيرد كه بخشي از پديده فرار مغزها نيز ريشه در همين معضل دارد. نبود فرصت كافي براي مرور اطلاعات جديد باعث كليشه اي شدن آموزش و عدم ايجاد خلاقيت و نوآوري در اعضاي هيات علمي مي شود. اما دكتر محمدتقي شيخي، استاد دانشگاه در گفت وگو با خبرگزاري دانشجويان ايران، درباره وضعيت معيشتي اعضاي هيات علمي مي گويد: با اعلام وزارت علوم، تحقيقات و فن آوري حدود 21 هزار نفر در دانشگاه هاي دولتي به عنوان اعضاي هيات علمي، به فعاليت مشغول هستند كه حقوق دريافتي آنها با توجه به پايه و رتبه دانشگاهي، سنوات خدمتي و... بين 150 تا 400 هزار تومان نوسان دارد. وي ادامه داد: اعضاي هيات علمي بنا به شان علمي خود، عمدتا به دريافتي دانشگاه ها متكي هستند كه در صورت عدم تجديدنظر در درآمد اين قشر، آنها از رقابت هاي علمي و جهاني بازمانده و انگيزه تحقيق، پژوهش و نوآوري در آنها تضعيف مي شود. شيخي در مورد ساعات كار و تدريس اعضاي هيات علمي دانشگاه هاي ايران گفت: در ايران، عضو هيات علمي دانشگاه با درجه دكترا 10 و استاديار 8 ساعت تدريس مي كند; حال آن كه در كشورهاي اروپايي اين فعاليت به 3 تا 4 ساعت مي رسد; بنابراين فرصت تحقيق و مطالعه و در نهايت توليد علم آنها بيشتر است. وي، دريافت، اختراع، تحقيق و تقويت بنيه علمي را ازجمله فعاليت هاي مهم اعضاي هيات علمي دانست و گفت: تخصص، كارآيي و مسير زندگي هيات علمي بسيار با اهميت و تعيين كننده است; به اين معنا كه اين قشر به مجموعه اي از زمينه هاي علمي، دانش و تخصص دسترسي دارند كه مي توانند آنها را به نسل هاي جديد كه شيفته يافته هاي جديد هستند، منتقل كنند. شيخي با تاكيد مجدد بر تجديدنظر درباره حقوق اعضاي هيات علمي، پيشنهاد كرد: درآمد در قالب آموزش و پژوهش باشد، به طوري كه با انجام پژوهش، پاداش و حقوق مشخصي براي فرد منظور شود و همچنين با دادن تسهيلات و امكانات لازم، بودجه پژوهشي نيز افزايش يابد.