Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801112-53896S2

Date of Document: 2002-02-01

بهداشت چگونه و چه وقت پيشگيري از هپاتيت با وجود تمام پيشرفت هاي حاصله در درمان بيماري ها، كارشناسان معتقدند كه همچنان امر پيشگيري مهمتر از درمان به است همين علت حجم عمده اي از تحقيقات و بودجه هاي علمي در رشته هاي پزشكي صرف يافتن روش هاي مناسب پيشگيري از بيماري هاي مختلف است. در بيماري هاي عفوني از جمله هپاتيت پيشگيري را مي توان به دو بخش عمده تقسيم كرد. پيشگيري هاي بهداشتي كه عبارت است از رعايت اصول و موازين بهداشتي در همه سطوح به ترتيبي كه مواجهه عامل بيماري زا با فرد به حداقل برسد، مثل شستن دست ها پس از استفاده از دستشويي كه در پيشگيري از هپاتيت نقش به سزايي دارد، يا پرهيز از استفاده مشترك از تيغ ريش تراشي و يا سرنگ براي جلوگيري از سرايت هپاتيت هاي اين مختلف نوع پيشگيري ساده تر و ارزان تر است و فقط احتياج به آموزش و توجه عامه مردم دارد. در صورت مواجهه فرد غيرواكسينه با عامل بيماري زا از روش ديگري به نام روش غيرفعال استفاده مي شود كه در آن پادتن از قبل ساخته شده به نام سرم ( ايمونوگلوبين ) به فرد تزريق مي شود، چون عمر اين نوع پادتن ها بسيار كوتاه است بايد همراه آن واكسن هم تزريق با شود وجود پيشرفت هاي حاصل شده در درمان ضد ويروسي هپاتيت، تعدادي از بيماران به درمان پاسخ مناسب و مداوم مي دهند. اين مسئله با توجه به شيوع بالا و خطرات زياد بيماري، واكسيناسيون را به عنوان يك راه موثر در پيشگيري از اين بيماري مطرح كرده است. واكسن هاي موجود در حال حاضر بسيار بي خطر است و كارايي بيش از 90 درصد دارند يعني در بيش از 90 درصد دريافت كنندگان ايمني مناسب را ايجاد مي كند. تحقيقات انجام شده در كشور ما نشان مي دهد كه در مجموع، عده نسبتا زيادي از مردم، شواهد ابتلاي قبلي به هپاتيت را نشان مي دهند، بنابراين بسياري از آنان خود به خود مصون هستند و احتياجي به واكسيناسيون عام نيست. واكسيناسيون عليه هپاتيت در كشور ما با توجه به ملاحظات آماري در تمام نوزادان (از سال 1371 به بعد ) و گروه هاي در معرض خطر مثل پزشكان، دندانپزشكان، پرستاران و كارگران بيمارستان ها، بيماران دياليزي، معتادان تزريقي و كاركنان خانه سالمندان انجام مي گيرد. اخيرا توصيه مي شود با توجه به راه هاي مشترك انتقال هپاتيت هاي مختلف و افراد آلوده به هپاتيت عليه هپاتيت C هم واكسينه شوند. در مورد مادران حامله بررسي از نظر ابتلاي قبلي يا فعلي، طي بارداري توصيه مي شود و در كارت مراقبت بارداري تمام زنان باردار وجود دارد. شايع ترين عارضه جانبي تزريق واكسن هپاتيت، سوزش محل تزريق است كه در كمتر از 25 درصدموارد ديده مي شود تب خفيف، سردرد، درد مفاصل و عضلات از عوارض ديگري هستند كه در 1 تا 3 درصد افراد ديده مي شود واكسن هپاتيت هيچ ضرري براي جنين ندارد و مي تواند در حاملگي به كار رود. همه كساني كه واكسينه نيستند و هم كساني كه هستند ولي ايمني كافي ندارند، بايد پس از تماس با فرد آلوده، علاوه بر واكسن، سرم اختصاصي عليه هپاتيت ( ايمونوگلوبين ) نيز دريافت كنند. با توجه به پيشرفت سطح بهداشت، احتمال آلودگي به هپاتيت كاهش يافته است و ممكن است در ساليان بعد واكسيناسيون عليه هپاتيت در كشور ما هم مورد پيدا كند. در حال حاضر نوع 3 واكسن براي هپاتيت وجود دارد كه عبارتند از واكسن حاوي ويروس ضعيف شده، واكسن حاوي ويروس غيرفعال شده و واكسن صنايع كه نوع خاصي از واكسن است كه اخيرا عليه هپاتيت هاي و B A و C ساخته شده است. واكسن حاوي ويروس ضعيف شده اثر محافظتي 100 درصد بعد از اولين دوز دارد كه 3 تا 6 ماه پايدار مي ماند. در حال حاضر، تنها واكسن تاييد شده، واكسن حاوي ويروس غيرفعال شده است، عارضه جانبي خاصي به جز درد در محل تزريق براي اين واكسن گزارش نشده است. دوز توصيه شده در بالغين به صورت عضلاني و دوز يادآوري بعدي در فاصله 6 تا 12 ماه بعد از آن است. به تاخير انداختن زمان تزريق دوز يادآور تاثيري درميزان پاسخ ندارد. بعد از تماس، تنها در مواردي كه دو نفر در يك خانه زندگي مي كنند يا در مراكز شبانه روزي كه يك فرد مبتلا شده، به صورت تزريق سرم هپاتيت، ( ايمونوگلوبين ) توصيه مي شود، (در مورد بالغان كه سابقه ابتلاي قبلي داشته اند، نيازي نيست ) در، تماس هاي شغلي يا مدرسه هاي غير شبانه روزي نياز به پيشگيري نيست. قبل از تماس، تزريق واكسن براي مسافريني كه از كشورهاي با شيوع كم هپاتيت به كشورهاي با شيوع بالا مسافرت مي كنند، ضروري است. به كساني كه مبتلا به بيماري مزمن كبدي هستند، تزريق واكسن هپاتيت توصيه شده است. معتادان تزريقي و بيماران هموفيلي نيز بهتر است عليه هپاتيت واكسينه شوند.