Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801112-53892S1

Date of Document: 2002-02-01

يك خبرنگار در برابر يك اردوگاه عليرضا عبادتي گروهي كه دانيل پرل خبرنگار وال استريت ژورنال را گروگان گرفتند تصوير او را از طريق نامه الكترونيكي فرستادند. اين گروه پاكستاني خواستار رفتار و شرايط بهتر براي گروگان هاي افغاني شدند كه در پايگاه گوانتانامو در كوبا نگهداري مي شوند. به گزارش بي بي سي يك گروه پاكستاني كه خود را جنبش ملي براي بازگرداندن حاكميت پاكستان مي خواند تصوير دانيل پرل را در حالي كه اسلحه اي بر روي سرش به نشانه تهديد گرفته بودند به سازمان هاي خبري آمريكايي فرستاده است در پيغامي كه همراه اين تصوير فرستاده شده آمده است: پرل در شرايط بسيار بد انساني نگهداري مي شود همان طور كه مظنون هاي گروه القاعده در پايگاه گوانتانامو نگهداري مي شوند و در صورتي شرايطش بهبود پيدا مي كند كه رفتار بهتري با دستگير شدگان در اردوگاه اكس ري به خرج داده شود و دستگير شدگان پاكستاني به خانه هاي خود باز گردند. از روز چهارم بهمن زماني كه پرل براي گرفتن مصاحبه با رهبران تندروي پاكستان به كراچي سفر كرده بود تا رسيدن نامه الكترونيك از سرنوشت وي خبري در دست نبود. مقام هاي آمريكايي و روزنامه ها ارتباط داشتن پرل با سازمان جاسوسي آمريكا ( سيا ) را انكار كرده اند. پليس پاكستان معتقد است كه حركت المجاهدين پرل را ربوده است. حركت المجاهدين ارتباط نزديك با گروه القاعده در افغانستان داشت. در ليستي كه آمريكا از تروريست ها در سرتاسر جهان جمع آوري كرده است نام گروه حركت المجاهدين به چشم مي خورد. گرچه موثق بودن عكسي كه فرستاده شده است از سوي كارشناسان عكس تاييد شده است اما اين عكس رسما از سوي حركت المجاهدين فرستاده نشده است. استيون گلدستاين جانشين رياست كمپاني داو جونز صاحب روزنامه وال استريت ژورنال گفته است: به نام انسانيت، گروه هاي تروريستي بايد فورا آقاي پرل را آزاد كنند. نامه الكترونيكي از طريق پست رايگان شركت مايكروسافت هات ميل فرستاده شده است. فرستنده تحت عنوان آن آدم ربا ( Kidnapperguy) نامه اش را به نيويورك تايمز فرستاده در است اين نامه آدم ربايان خواستار آزادي عبدالسلام ضعيف فرستاده افغانستان به پاكستان هم شده اند. نيويورك تايمز از ساير شرايطي كه آدم ربايان براي آزادي دانيل پرل پيشنهاد كرده اند آزادي جنگنده بمبافكن هاي اف اي 16است كه پاكستان از آمريكا در دهه 80 خريداري كرده اما آمريكا آنها را به پاكستان نداده است. كنگره آمريكا در سال 1990 از فرستادن جنگنده بمبافكن ها به بهانه توسعه و گسترش سلاح هاي هسته اي در پاكستان از فرستادن آن جنگنده ها جلوگيري به عمل آورد. به گزارش نيويورك تايمز اين نامه الكترونيك را همزمان چند روزنامه در هفتم بهمن از جمله واشنگتن پست، نيويورك تايمز، لس آنجلس تايمز و سازمان هاي خبري دريافت كردند. پرل 38 ساله دوازده سال براي وال استريت ژورنال فعاليت داشته است. ماريان همسر دانيل پرل كه باردار نيز هست به پليس محلي در آمريكا گفت، پرل در مورد ريچارد ريد مظنوني كه در كفش هايش بمب جاسازي كرده بود تحقيق مي كرد و روزي كه مفقود شد قرار بود با گروه جيش محمد _ يك سازمان غير قانوني مسلح در پاكستان _ مصاحبه انجام دهد. مقام هاي انتظامي پاكستان هم گفتند كه در همان روز مترجم و دستيارش وي را همراهي نكرده بودند. آنها بر اين باورند كه قرارشان به زبان انگليسي گذاشته شده و از او خواسته بودند كه تنها مراجعه كند. در ردگيري هاي به عمل آمده آخرين نفري كه وي را قبل از حادثه ديده بود راننده تاكسي اي بود كه وي را تا هتل متروپل در كراچي برده بود. براساس گزارش نيويورك تايمز در نامه اي كه به اين روزنامه فرستاده شده فرستنده نامه خواسته است كه دستگيرشدگان پاكستاني امكان تماس با خانواده هايشان به انضمام حق ديدن وكلايشان را داشته باشند. سخنگوي وزارت دادگستري آمريكا گفته است كه از ميان 460 اسير حادثه يازده سپتامبر 177 نفر پاكستاني اند و هنوز رسما اعلام نشده است كه چند نفر از آنها در پايگاه گوانتانامو هستند. در هر صورت حق تماس گرفتن با خانواده هايشان محفوظ است و اين امكان براي آنها فراهم خواهد شد. نيويورك تايمز مي نويسد نامه آدم ربايان اين گونه آغاز شده است: جنبش ملي براي بازگرداندن حاكميت پاكستان، يك افسر سي آي اي A. I.C كه خود را به عنوان روزنامه نگار وال استريت ژورنال جا زده است را دستگير كرده است. نيويورك تايمز مي نويسد نكته حائز اهميت اين است كه هيچكدام از نامه ها و پيوست ها با نام خدا و يا بسم الله الرحمن الرحيم شروع نشده است. به گزارش رويتر بسياري از سازمان هاي حقوق بشر و سياستمداران جهان چه در داخل آمريكا چه در سطح بين المللي آمريكا را به بدرفتاري با اسراي جنگ عليه افغانستان متهم كرده اند. وال استريت ژورنال آسيا نيز در ستون سرمقاله خود نوشت: با ادامه بازداشت دانيل پرل هيچ چيز عايد آدم ربايان نمي شود فقط بر اندوه و اضطراب همسر باردارش خواهد افزود. به عقيده نويسنده اين سرمقاله هيچ احساس همدردي از هيچ جاي دنيا با خواسته هاي آدم ربايان صورت نخواهد گرفت.