Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801112-53890S1

Date of Document: 2002-02-01

ناسا; از آپولو تا رهياب مريخ سليمان فرهاديان شروع به كار رسمي اداره ملي فضا و هوانوردي در حقيقت آغازي بود بر تاريخ غني و منحصر به فردي كه از دستاوردهاي علمي، تكنولوژيكي در زمينه هاي سفرهاي فضايي، هوانوردي علوم فضايي و ساير موارد مربوط به آن سرشار است. منشا شكل گيري ناسا در ساخت اسپوتنيك توسط شوروي سابق و بحران اعتماد به نفس در آمريكا برمي گردد. NACA در حقيقت وارث كميته ملي مشاوره هوانوردي ديگر سازمان هاي دولتي آمريكا است و تقريبا بدون درنگ كار در زمينه پروازهاي فضايي بشر را آغاز كرد. در اولين برنامه NASA كه در آن مقطع زماني بسيار مهم نيز بود پروژه مريخ نام داشت و طي آن سعي شده بود به پاسخ اين پرسش دست آيا يابد انسان در فضا زنده مي ماند يا؟ خير. در ادامه اين فعاليت ها پروژه ژميني اجرا شد كه مبتني بر موفقيت هاي پروژه مريخ بود و در آن از فضاپيمايي استفاده شد كه ظرفيت دو نفر را داشت. پس از اين برنامه ها كوشش هاي ناسا براي سفرهاي فضايي گسترش يافت و برنامه سفر به ماه با پروژه آپولو اجرا شد و نتيجه اين تلاش ها در 1969 منجر به سفر آپولو 11 شد كه ماموريت داشت اولين انسان را در سطح فرود آورد. بعد از پروژه هاي اسكاي لب و آزمايشات آپولو _ سايوز كه در اوايل و ميانه هاي دهه 1970 انجام شد برنامه هاي ناسا براي سفرهاي فضايي انسان يك بار ديگر در 1981 آغاز شد. در برنامه شاتل فضايي كه اجراي آن تاكنون نيز ادامه دارد ناسا سعي دارد در ساخت ايستگاه فضايي بين المللي كمك نمايد. از آنجايي كه NASA در حقيقت ريشه در كارهاي اوليه NACA دارد، NASA تصميم گرفت تا زمينه هاي مختلف تحقيقات هوانوردي را كه تا حدود زيادي در يكديگر تداخل مي كردند همانند آيروديناميك و ساير موضوعات وابسته را به هم مربوط سازد. اين كار با استفاده از آزمايش هاي پرواز، شبيه سازي هاي كامپيوتري و كار در تونل هاي باد صورت گرفت. برنامه بسيار موفقيت آميز 15 _ X ناسا در حقيقت شامل ساخت يك فضاپيما با موتور راكت بود كه در بالاي جو زمين پرواز مي كرد و نهايتا سالم و ايمن به زمين برمي گشت و براي طراحان شاتل اطلاعات بسيار مفيد و ارزنده اي به ارمغان مي آورد. برنامه پرواز ديجيتال 8 _ F مبنايي شد براي بسياري از تحقيقات بنيادي براي پروازهاي الكترونيكي و هوشمند كه نتايج حاصل از آن در بسياري از فضاپيماهاي ديگر همانند شاتل و ساير فضاپيماهاي با عملكرد بالا مورد استفاده قرار گرفت كه اگر نتايج اين تحقيقات نبود كنترل اين فضاپيماها به هيچ روش ديگري ممكن نبود. NASA تحقيقات ديگري هم در مورد موضوعاتي همچون اجسام پرنده (هواپيماهاي بدون بال ) و بال هاي سوپركريتيكال انجام داد تا آثار مربوط به شوك در فضاپيماهاي مافوق صوت را تا حد ممكن كاهش دهد. علاوه بر اينها NASA تعداد زيادي آزمايش علمي بسيار مهم انجام داد و دستگاه ها و ابزارهاي علمي بسيار پيشرفته اي توليد كرد و بكار انداخت همانند ساخت فضاپيماهاي پايونير و ويجر كه به اكتشاف در ماه، سيارات و ساير اجسام موجود در منظومه شمسي پرداختند. NASA همچنين چندين فضاپيما براي تحقيق به مريخ فرستاد همانند فضاپيماهاي وايكينگ و رهياب مريخ. NASA در توليد نسل جديد ماهواره هاي ارتباطي همچون ماهواره هاي اكو ( Echo) تل استار (Telstor) و سين كون (Syncon) نيز كمك هاي شايان توجهي نموده است. كوشش هاي NASA در علوم زميني نحوه نگرش ما به خانه مان سياره زمين را به طور جدي تحت تاثير قرار داد و ديدگاه ما را به طور بنيادي متحول ساخت. فضاپيماهاي داراي سيستم هاي رصد زمين در اكتشاف بسياري از يافته هاي مهم علمي سهم به سزايي داشتند. تكنولوژي NASA به اكتشافات متعدد و بسيار مهمي در گستره وسيعي از حوزه هاي علمي فن آوري و اقتصادي و تجاري منجر شده است. پايان سخن آن كه: تحقيقات عظيم علمي و فن آوري NASA به وضوح آشكار ساخت كه انسان مي تواند به آرزوهايي دست يابد كه تا پيش از اين براي او غيرقابل تصور بود، در عين حال اين تحقيقات باعث فروتني و تواضع نوع بشر نيز شده است چرا كه معلوم ساخت كه زمين فقط يك گوي _ آبي رنگ در جهان هستي است.