Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801104-53781S3

Date of Document: 2002-01-24

تملق، آفت مناسبات سالم اجتماعي در سيستم هاي اداري رابطه امنيت شغلي ( ) 1 با تملق ( ) 2 در ؟ چيست آيا اصولا مي تواند رابطه اي بين اين دو عامل وجود داشته باشد يا خير. به طوركلي وقتي امنيت يك شخص از لحاظ جاني، رواني، شغلي و.. به خطر مي افتد، واكنشهايي به حالت هاي تدافعي، تهاجمي يا زيركانه به صورتهاي مدارا، چاپلوسي، تسليم، فرار و... از خود به نمايش مي گذارد. شايد زماني كه امنيت انسانهاي نخستين به خطر مي افتاد چون از لحاظ بدني و فيزيكي قوي بودند در نهايت با برخورد فيزيكي از خود دفاع مي كردند يا در صورت ضعف قواي جسماني در مقابل پديده اي فرار كرده يا در نهايت ساكت و آرام ايستاده و تسليم آن پديده ناامن مي شدند. در حالي كه در عصر مدرنيته اين وضعيت به صورت ديگري نمايان شده است. امروزه از پول، قلم، سخن، مقام، مدرك تحصيلي، نفوذ، پارتي بازي، رابطه و... استفاده مي شود. چنانچه اگر شخصي هيچ كدام از اين عوامل را دارا نباشد، به ناچار و احتمالا دست به تملق خواهد زد. متاسفانه اين همان نقطه اي است كه امروزه در مجموعه هاي اداري ما كم و بيش اتفاق مي افتد. كاركناني كه امنيت شغلي لازم را ندارند و هر روز در اضطراب از دست دادن شغلشان هستند، اگر داراي عزت نفس نبوده و احساس حقارت كنند مجبور به استفاده از سلاح تملق شده و البته در صورت سازگار نبودن تملق با روحيه شان نيز فشار محيط كاري باعث ترك آنها از محل كارشان مي شود. متاسفانه امروزه به علت نبودن كانالهاي اصلي استخدام كه منجربه استخدام رسمي اشخاص در ادارات مي شود، به هر استان و سازماني، تفويض اختيار و اجازه جذب نيرو به صلاحديد و تشخيص خود مجموعه و از كانالهايي غير از كانال ياد شده، داده مي شود تا براساس آن، نياز سازمانها در قسمتها و پست هاي خالي در چارت مربوط پر شود و مشكل كمبود يا نبودن نيرو رفع شود. يكي از انواع اين كانالها از طريق شركت هاي خدماتي و با طي مراحل مناقصه از سوي سازمان مربوطه صورت مي گيرد كه در جريان آن نماينده شركت خدماتي برنده شده در مناقصه ضمن استقرار و حضور در سازمان، ارائه كليه خدمات مربوط به نيروها را معمولا به مدت 1 سال برعهده مي گيرد. بعد از سپري شدن مدت مشخص شده قرارداد تمديد شده و يا به شركت ديگري واگذار خواهد شد كه در اين ميان ممكن است كه برخي از نيروها جذب شده و بقيه از كار بركنار شوند. در هر دو صورت اين خطر دائمي و نداشتن امنيت شغلي اين نيروي كاري را به دلايل نداشتن مدرك تحصيلي بالا و يا حتي خوب بودن در كار و... تهديد كرده و باعث بالا رفتن روحيه مداهنه گري در بين كاركناني مي شود كه امنيت شغلي ندارند. البته منظور من اين نيست كه نيروهاي روزمزدي تحت پوشش شركت هاي خدماتي كه با ادارات همكاري دارند، چاپلوس بوده و يا نيروهاي انساني رسمي، غيرمتملق هستند، بلكه بايد به اين نكته اشاره كرد كه تفاوت در مراتب و انگيزه ها است كه باعث شدت و ضعف آن مي شود. يعني كارمند رسمي ممكن است به خاطر به دست آوردن ارتقا، تشويق، بالا رفتن نمره ارزشيابي، افزايش ساعات اضافه كاري و.. چاپلوسي كند اما در، هر صورت نياز زيادي به تملق نخواهد داشت. معمولا مشكلات كارمندان رسمي اخراج نشدن از اداره و يا هوس ارتقا گرفتن و گروهي به گروههاي اداري اضافه كردن و.. است كه اگر هيچكدام از اين امتيازات را هم نخواهند ممكن است كه دست به چاپلوسي هم نزده و با صرف نظر نمودن از هدف، در نتيجه اسباب رسيدن به آن هدف را هم نياز نداشته زيرا باشند حداقل، او اين اطمينان را دارد كه در اداره باقي مانده و از طريق كانالهاي اخلاقي ديگر مي تواند اين امتيازات را كسب كند. اما كارمند غيررسمي و روزمزد با نداشتن اين امتيازات و حضور مسئولي كم ظرفيت و فاقد سعه صدر اولين يا دومين راهي كه در پيش روي او قرار مي گيرد، اخراج بوده و جايش را به راحتي مي توان با فرد ديگري پر كرد. در واقع اولين اشتباه او شايد آخرينش باشد. بنابراين او بايد مطيع محض و مطلق مافوقش باشد و مطابق ميل مسئولش نظر داده و حتي در صورت مشاهده اشتباهات او سكوت كرده و بي تفاوت باشد. در كل مداهنه از خلاءهاي فرهنگي قابل ملموس در بيشتر جاها به ويژه اداره ها و مراكز دولتي و غيردولتي است; ستايش مخصوص خداست كه كمال مطلق غير است از او هيچ كس لايق ستايش البته نيست از هركسي به اندازه واقعي و خدمت به همنوعش مي توان تشكر كرد ولي اين تشكر نبايد هرگز رنگ مداهنه و ستايشگري به خود بگيرد، ستودن بيش از آنچه شايسته است چاپلوسي مي باشد. ( ) 3 مداهنه يك آفت اخلاقي و اجتماعي است; مداح از يك طرف شخصيت خود را خرد مي كند و خود را زبون مي سازد و از طرف ديگر با مداحي، شخصيت هاي جعلي مي سازد كه هر روز به غرور و خودپسندي آنها افزوده مي شود. اين اشخاص، ديگر نه خودشان به فكر اصلاح و نواقص واقعي خود مي افتند و نه به كسي اجازه انتقاد را مي دهند. ( ) 4 عدم امنيت شغلي، به وجودآورنده چاپلوسي نيست ولي مزيد بر ساير علتها و تقويت كننده آن است و باعث تشديد آن مي شود. اميد است مسئولان محترم با فراهم آوردن اشتغال براي جوانان (در مرحله اول ) و همراه با ايجاد امنيت (در مرحله دوم ) در نوع و نحوه استخدام و صدور مجوزهاي استخدام رسمي براي كليه سازمانها و ارگانهاي اداري و افزايش آنها تجديدنظر نموده و كارمنداني ايمن (از لحاظ شغلي ) و با روحيه اي عالي و عزت نفس بالا در سيستم هاي اداري خود داشته باشيم. محمدرضا باقرپور پانوشت ها: و2و3و4 - 1منابع خارجي