Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801103-53758S6

Date of Document: 2002-01-23

يادداشت درباره اعتراض معلمان محمدصادق جنان صفت تجمع، راهپيمايي و اعتراض گروهي از معلمان پايتخت در روزهاي گذشته از رويدادهاي قابل توجه سياسي، اجتماعي و اقتصادي است كه كنكاش و بازكاوي آن را از ابعاد گوناگون ضروري مي كند. مديران سياسي، كارشناسان و مسئولان اقتصادي كشور بايد از اين فرصت استفاده كنند و در باره عوامل پيدايش مشكلات توضيح قانع كننده به آموزگاران و مردم بدهند. با توجه به اينكه در ظاهر مسائل اقتصادي هسته اصلي خواسته هاي معلمان معترض بود، در اين باره يادآوري چند نكته خالي از فايده نيست. - 1 آمارهاي رسمي ارائه شده از سوي مراكز رسمي توليد و توزيع آمارهاي كلان نشان مي دهد در 24 سال گذشته متوسط نرخ رشد توليد ملي ايران از متوسط نرخ رشد جمعيت كمتر بوده است. به همين دليل متوسط سطح رفاه مادي جامعه ايراني در اين مدت كاهش يافته است. فقدان توانايي جامعه ايراني در توزيع بهينه ثروت و درآمد ملي نيز مزيد بر علت شده و سطح رفاه مادي اقشاري نظير آموزگاران و معلمان را در اندازه هاي پاييني قرار داده است. به عبارت ديگر اندازه كيك توليد شده در ايران نسبتا ثابت مانده و تعداد كساني كه بايد از آن بخورند افزايش يافته است. راه حل بنيادين اين است كه كيك بيشتري توليد شود تا به هر گروه و فرد ايراني ميزان بيشتري برسد. - 2 از طرف ديگر قانون اساسي جمهوري اسلامي دولت را موظف كرده است به همه ايرانيان نيازمند آموزش رسمي را به صورت رايگان ارائه كند. اين تكليف شاق و كمرشكن و ممانعت از ورود بخش خصوصي به عرصه خدمات آموزشي به مدت 15 سال و همچنين رشد سريع جمعيت در دو دهه گذشته موجب شده است كه تامين و افزايش رفاه مادي يك ميليون نفر كاركنان آموزش و پرورش كه حدود 900 هزار نفر از آنها را معلمان و كادر آموزشي تشكيل مي دهند، يكسره در حيطه وظايف دولت قرار بگيرد كه با امكانات آن ناسازگار است. حل بنيادين كسب و كار و معيشت معلمان جز با توسعه و مشاركت سرمايه گذاران بخش خصوصي كه دامنه آزادي انتخاب آنها را گسترش مي دهد ناممكن است.