Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801030-53717S2

Date of Document: 2002-01-20

از زاويه اي ديگر پنجره سربي اگر پنجره اتاقتان رو به شمال شهر باشد، چشم اندازي از يك پارك، ساختمانهاي چند طبقه در نزديك و چند برج بزرگ در فاصله اي دور و در دوردست تر تپه هاي دارآباد، دربند، اوين، سعادت آباد و فرحزاد و در انتها هم دامنه هاي جنوبي البرز ديده مي شود. هر روز صبح زود كه از پنجره بيرون را نگاه مي كنيد همه اين چشم انداز در معرض ديد شما قرار دارد. همه چيز به وضوح پيداست، شاخ و برگ درختان، نماي آجري و سنگ و سيمان ساختمانها و برجها و چين و شكن كوهها، دامنه ها، دره ها و ماهورها، يال كوهسار و پست و بلند قله هاي برف پوش و حتي درختچه هايي كه در كنار رودخانه ها و جويبار دره ها روئيده است. اما ساعتي بعد به تدريج دود كمرنگي از پائين شروع به بالا آمدن مي كند و آرام آرام همه درختها، ساختمانها و بناهاي مرتفع را در خود مي پوشاند. در بعد از ظهر اين مه سربي رنگ دامنه هاي كوهها را نيز در خود فرو مي برد. به جز چند ساختمان نزديك چيزي از چشم انداز شهر پيدا نيست. رنگها درخشندگي خود را از دست مي دهند و گويي يك فيلتر خاكستري جلو چشمان را گرفته است. اگر يك روز از ابتداي صبح شاهد اين رويداد نباشيم و يكباره در بعدازظهر بيرون را نگاه كنيم، گمان خواهيم كرد كه اين همان چشم انداز صبح و همان زاويه ديد چند ساعت پيش نيست. اين تصويري است كه در بيشتر روزهاي سال - به ويژه اگر بادي نوزد - در تهران شاهد آن هستيم. حقيقت اينست كه تهران در حال حاضر يكي از آلوده ترين شهرهاي جهان است. عوامل چندي باعث پديد آمدن اين وضعيت انبوهي شده اند جمعيت، گستردگي شهر، وضعيت توپوگرافي تهران، فرسودگي وسائل نقليه، فزوني خودروها، سفرهاي زائد شهروندان، سيستم توزيع كالا و خدمات، نابساماني وضعيت اقتصادي، ناكارآمدن بودن ناوگان حمل و نقل عمومي، بافت سنتي معابر، تجمع كارخانجات در قسمت غرب تهران كه مسير وزش باد است، نوع سوخت وسائل نقليه و عوامل ديگر كه برشمردن آنها اين فهرست را بسيار طولاني خواهد كرد. در ميان عوامل آلوده ساز، سهم وسائل نقليه از بقيه بيشتر است. حدود 70 درصد آلودگي هواي تهران از وسائل نقليه موتوري ناشي مي شود. هر سال در چنين روزهايي، رسانه ها، سازمانها و جمعيت هايي فعاليت مي كنند و سروصدايي به راه مي اندازند تا مگر افكار عمومي را برانگيزانند و به دنبال آن مسئولين اقداماتي را انجام دهند. اما واقعيت اينست كه تاكنون اقدام اساسي در اين زمينه صورت نگرفته است. چرا كه اگر به عوامل به وجود آورنده اين وضعيت نظري بيفكنيم دشواري كار و عظمت مشكل آشكار مي گردد. اين معضل يك روزه به وجود نيامده و يك عامل هم سبب ساز آن نبوده است. پس اقدامي اساسي، عزمي ملي و فرصتي كافي را طلب مي كند. محمودبرآبادي