Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801028-53684S9

Date of Document: 2002-01-18

سال; 81 سال بدون شكار گفت وگو با دكتر سيدجاويد آل داود، رئيس انجمن حمايت از حيوانات مژگان جمشيدي انجمن حمايت از حيوانات ايران، با هدف ترويج فرهنگ حيوان دوستي و به منظور كمك به حيوانات درمانده و بي پناه در سطح كشور در آذرماه 1377 رسما به جرگه انجمن هاي زيست محيطي پيوست. دريافت عنوان سوم در بين ساير تشكل ها در دومين نمايشگاه بين المللي محيط زيست و دريافت جايزه ملي محيط زيست در سال 80 ماحصل 3 سال فعاليت اين انجمن بوده است. برگزاري مراسمي به عنوان روز حمايت از حيوانات در تاريخ دي 26 ماه در دانشكده دامپزشكي دانشگاه تهران ما را بر آن داشت تا به سراغ رئيس هيات مديره و عضو هيات علمي دانشگاه تهران، دكتر سيدجاويد آل داود برويم و پاي سخنان وي بنشينيم كه نتيجه آن از نظرتان مي گذرد. انگيزه & شما از انتخاب روز 26 دي ماه به عنوان روز حمايت از حيوانات چه بوده؟ است در تقويم قديم ايران باستان روزهاي بخصوصي در ارتباط با حيوانات بوده. يكي از اين روزها بهمن نام دارد. اصولا در قديم دومين روز هر ماه را بهمن نامگذاري مي كردند. اين روز تاريخي كه در ماه بهمن نيز واقع شده مصادف بوده با جشني تحت عنوان جشن بهمنگان و بهمنجه. در اين روز كه براساس تقويم امروزي برابر 26 دي خواهد بود (چون تقويم در قديم 6 ماه اول سال را 30 روز حساب مي كردند ) ايرانيان بيش از هر روز ديگر به رعايت حقوق حيوانات و عدم كشتار آنها توجه نشان داده و در عوض مراسم پختن آش و مصرف غذاهاي گياهي، نوشيدن شير و شربت هاي گياهي بسيار رايج و معمول بوده و در خانه بزرگان و بسياري از خانواده ها ديگ آشي آماده و مهماني برپا بوده. طباخان نيز در اين روز آش ويژه اي پخته و در معرض فروش مي نهاده اند. در اين آش از هر نوع حبوبات و سبزيجات تازه استفاده مي شد و در عوض از مصرف غذاهايي كه با گوشت تهيه مي شد پرهيز مي كردند. در اين روز مردم با يك عمل سمبليك يعني پوشيدن لباس سفيد بيزاري خود را از هرگونه ناپاكي و پليدي، خونريزي و كشتار و آزار و اذيت حيوانات نشان داده و با دسته هاي گل ياس به ديدار هم مي رفتند. اين آئين حتي بعد از اسلام هم در ايران گرامي داشته مي شد به طوري كه خلفا و سلاطين در حضور اميران و فرمانداران و مردم اين جشن را با تشريفاتي ويژه برگزار مي كردند و شاعران نيز براي تهنيت اين جشن سروده و خطابه مي سرودند. اما به تدريج اين روز هم در لابلاي صفحات تاريخ پنهان شد. سعي، بر اين است تا با گرامي داشت اين روز به عنوان يك روز نمادين و با پشتوانه تاريخي فاصله ايجاد شده بين مردم و طبيعت كه حيوانات نيز جزئي از آن مي باشند را به مرور زمان كمتر كنيم. & آيا اين روز در تقويم رسمي ثبت خواهد؟ شد سال گذشته پيشنهاد ثبت اين روز در تقويم رسمي را به شوراي فرهنگ عمومي كشور كرديم. ولي نظر آنها اين بود كه اين روز با روز دامپزشكي يعني 13 مهرماه در يك روز باشد ولي با توجه به ريشه تاريخي آن امكان پذير نشد. هنوز در اين خصوص تصميمات جدي گرفته نشده و البته نياز به زمان دارد. & حقوق حيوانات در فرهنگ جاري كشور ما از چه جايگاهي برخوردار؟ است در حال حاضر جايگاه حيوانات در بين عامه مردم عملا صفر است چرا كه آنها معتقدند ما آدم ها حق و حقوق نداريم چه رسد به حيوانات. امروز خيلي از ارزش ها در فرهنگ ما از بين رفته و يا كمرنگ شده. مردم به طور كل با تاريخ و پيشينه تاريخي كشورشان بيگانه هستند. وقتي ما مردم را با فرهنگ و تاريخ خودشان بيگانه كنيم و سعي در القاي چيزي جديدتر در بين آنها داشته باشيم در نتيجه همين مي شود كه امروز شاهديم، يا به قولي مردم آمدند راه رفتن كبك را ياد بگيرند، راه رفتن خودشان را هم فراموش كردند. هميشه هرچيز جديدي كه فكر مي كنيم بهترين است از ديد نسل جوان بهترين نيست. اين چيزي هم كه امروز اسمش را تهاجم فرهنگي گذاشتيم ساخته خودمان است. هرچيزي را به غرب و غربزدگي ارتباط مي دهيم، حتي نگهداري حيوانات را و هميشه كساني را كه از رعايت حقوق حيوانات و يا به طور كل از حيوانات حرفي به ميان آورده اند با انگ غربزدگي محكوم كرده ايم كه حتي اين موضوع هم ريشه در همان بي هويتي دارد كه گرفتار آن شديم و حتي نمي دانيم آن موقع كه ايران زمين مهد تمدن دنيا محسوب مي شد (چيزي در حدود سال 2000 قبل از ميلاد ) ريشه هاي حمايت از حيوانات در بين ايرانيان آن زمان شكل گرفت و به عبارتي اين غربي ها بوده اند كه آن را از ايران به يادگار گرفته اند. سيستم اطلاع رساني ما هميشه به شكلي بوده كه اگر يك نفر در يك گوشه دور از دنيا بميرد مردم خبردار مي شوند ولي در عوض با مراسمي مثل اعياد و جشن ها و شادي ها به طور كل بيگانه اند و همين امر باعث ايجاد يك روحيه كسل در بين مردم شده به طوري كه حتي اگر بفهمند كه جشني داريم با محوريت حيوانات، حتي مسخره هم مي كنند كه آدم ها جشن و پايكوبي ندارند آن وقت حيوانات.. به هر ترتيب يكي از اهداف اوليه انجمن در زمان تاسيس همين بود كه بتوانيم مهرباني و ايجاد ارتباط مردم با حيوانات از تا حدي تقويت كنيم. وقتي قساوت قلب از مردم زدوده شد و مردم بتوانند به يك حيوان ترحم كنند قطعا مي توانند نسبت به هم نوعان خود بيشتر و بهتر ترحم كنند. & انگيزه شما از اين كه سال 81 را سال بدون شكار اعلام كرديد؟ چيست در گذشته هميشه اضافي حيات وحش شكار مي شد ولي امروز نسل زا يا به دليل شكار بي رويه در معرض تهديد قرار دارد. در حال حاضر مقوله شكار و صيد يكي از معضلات اساسي در بخش محيط زيست طبيعي است و از هيچ ضابطه و قانوني برخوردار نيست. شكارچيان خارجي و داخلي، با مجوز و بدون مجوز، شكار و صيد با تفنگ، تله، مواد منفجره، سموم كشنده و... همه و همه از معضلات شكار در كشور است. در چنين شرايطي كه سازمان محيط زيست مي بايست حداقل اين پديده ناهنجار را بيشتر تحت كنترل درآورد متاسفانه خودشان هم به اين موضوع دامن مي زنند. صدور بي حساب و كتاب پروانه هاي شكار و موافقت سازمان با واردات شكارچي از واسطه شركت ها و آژانس هاي توريستي خصوصي و نيز دولتي از جمله اين موارد است. البته بعضي وقت ها هم شده كه سازمان توان مقابله با شكار غيرقانوني را نداشته. حالا به دليل كمبود امكانات و نيروي كارآمد و اين كه گاهي وقت ها شكار با مجوز استانداري ها در سطح استان انجام مي گرفته است. انجمن 2 سال قبل رسما به رياست سازمان اعلام كرد كه حاضر است تمامي مجوزهاي شكار را به مدت يك سال يك جا خريداري كند تا حداقل يك سال حيات وحش بتواند جبران مافات كند البته حيات وحش كشور ما نه يك سال كه نياز به يك كار برنامه ريزي شده و زماني بيشتر از يك سال نياز دارد تا اون تعادل اكولوژيكي لازمه برقرار شود. ما شاهديم كه حتي كشاورزها هم وقتي يك زميني را به دفعات زير كشت مي برند لااقل يكسال در آن زمين كشت نمي كنند تا زمين بتواند مجددا مواد مورد نياز براي رشد گياهان در سال هاي بعد را به دست بياورد، با تمام اين تفاسير سازمان پيشنهاد ما را رد كرد. سال گذشته هم در قالب يك طرح خواستار پرورش پرندگان نادر و كمياب كه عمدتا از انواع شكاري نيز هستند شديم براي مثال اين كار گذشته از كشورهاي اروپايي حتي در كشورهاي حوزه خليج فارس مثل عربستان در زمينه پرورش هوبره انجام مي شود ولي باز هم سازمان جواب قانع كننده اي نداد. اين اصل اكولوژيكي يعني برقراري تعادل زيست محيطي در زنجيره غذايي و اكوسيستم هم بهانه خوبي براي صدور مجوزهاي شكار شده مثلا وقتي گراز زياد مي شود يا احيانا خارپشت ها در منطقه اي ازدياد بيش از حد مي يابند يا عملا اقدام به كشتار مستقيم حيوان مي كنيم و يا با صدور پروانه هاي شكار و فروش به شكارچيان خواستار كاهش تعداد اين جانوران مي شويم اما هرگز به اين طرف قضيه توجه نكرديم كه همين افزايش شمار بعضي از گونه ها در اثر كاهش جانوران دشمن اين گونه ها اتفاق افتاده در مناطقي كه پلنگ به دلايل واهي مورد تهاجم افراد محلي و يا شكارچيان قرار مي گيرد و اخيرا هم دوباره يك قلاده پلنگ ديگر در نيشابور كشته شده، چطور مي توان انتظار داشت كه گراز زياد نشود. ساير گونه ها هم به اين ترتيب. در حال حاضر نزديك به 100 گونه جانوري در ايران در معرض خطر انقراض قرار دارد. به نظر من اين كه سازمان محيط زيست با شكارچيان متخلف برخورد قاطع نمي كند قانون را زير پا گذاشته و اين از نظر ديوان عدالت اداري مي تواند نوعي تخلف از قانون براي سازمان محيط زيست را به دنبال داشته باشد. درصد 90 شكارهاي امروز فقط براي تفريح و سرگرمي است نه براي امرار اين گونه معاش شكار هم برطبق استفتائاتي كه از علماي ديني به عمل آمده حرام محسوب مي شود. از & سرنوشت پيش نويس طرح قانون حمايت از حيوانات كه نزديك به 6 ماه است تقديم مجلس شده بگوييد. متاسفانه ما در ايران قانوني براي حمايت از حيوانات نداريم. كميته حقوقي انجمن طي يك سال و نيم كار و با مكاتبات انجام شده با كشورهاي اروپايي، آمريكايي و كشورهاي اسلامي كه بعضا از قوانين خيلي خوبي براي حمايت از حيوانات برخوردارند مثل الجزاير و با توجه به آيات و روايات معتبر و استفتائات به عمل آمده پيش نويس قانون حمايت از حيوانات را با 48 ماده قانوني تهيه و تقديم مجلس شوراي اسلامي كرديم و اين پيش نويس را به تعداد نمايندگان مجلس تكثير و در اختيار كليه نمايندگان قرار داديم اما با پيگيري هايي كه با فراكسيون محيط زيست داشتيم متوجه شديم كه اين فراكسيون هم از قدرت تصميم گيري لازمه همانند سازمان محيط زيست برخوردار نيست و بسيار ضعيف عمل آنها كرده معتقدند كه طرح اين موضوع در صحن علني مجلس در مجلس ششم كه مجلس اصلاح طلبان است شايد چندان خوشايند نباشد و مي گويند ما ابتدا بايد جو جامعه را آماده پذيرش اين موضوعات كنيم. & عملكرد انجمن حمايت از حيوانات در طول 3 سال فعاليت به چه صورت بوده؟ است اگر منظورتان از عملكرد، كار عملي است كه بايد بگويم عملكرد ما در اين مدت صفر بوده است. چون اصولا در ايران ها NGO از قدرت اجرايي كامل برخوردار نيستند. اما اگر منظورتان همان كارهاي يي NGO است بايد بگويم در اين حد كارهايي كرده ايم كه نسبت به ساير تشكل ها قابل قبول هم درمان بوده و جراحي حداقل 298 حيوان بدون صاحب و واگذاري 130 حيوان در سال 78 و 168 گربه و 155 قلاده سگ در سال 79 راهپيمايي اعتراض آميز به منظور توقف عمليات احداث جاده در سال 79 كه با توجه به شرايط موجود و پيگيري هاي مديريت محيط زيست استان گيلان در آن زمان موثر هم واقع شد ولي متاسفانه گويا اين عمليات ساخت جاده مجددا از سر گرفته شده، طرح آمارگيري و آشنا نمودن مردم منطقه يك تهران با بهداشت حيوانات خانگي و اهميت حيات وحش، انجام طرح پژوهشي تعيين ميزان حيوان آزاري و حيوان ترسي در نونهالان كه نتيجه اين مطالعه در اختيار يونيسف هم قرار گرفته عقيم سازي 200 قلاده گربه در شهر تهران كه به منظور كاهش جمعيت گربه ها و جلوگيري از كشتار آنها صورت گرفت، راه اندازي شعبات انجمن در مشهد، كرج، اصفهان و تبريز و نمايندگاني از شهرهاي مختلف و بالاخره ارائه طرح جايگزين به جاي اتلاف سگ ها با همكاري اداره دامپزشكي و كميته ساماندهي مشاغل شهرداري تهران كه خوشبختانه در آينده نزديك نتيجه بخش هم خواهد بود.