Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801026-53651S1

Date of Document: 2002-01-16

طوري ديگر بايد ديد نگاهي به مجموعه عكس هاي مهروا آروين ( 27 22 تا گالري دي آريا ) آيا تابه حال براي شما پيش آمده كه از يك نمايشگاه عكس ديدن كنيد و تضاد و هماهنگي جاري در عكس ها را به خوبي حس؟ كنيد اگر مي خواهيد چنين احساس بصري و هنري را تجربه كنيد بايد مجموعه عكسهاي مهروا آروين با نام حس پا را ببينيد. اما چرا تضاد در عين؟ هماهنگي موضوع تمام عكس ها ظاهرا پا است. پاي انسان به طور طبيعي و عادي كمتر مورد توجه چشمان كنجكاو هنرمندان قرار گرفته برخلاف است دست و اعضاي صورت، شايد پاي انسان با توجه به حجم زيادي كه از آناتومي جسم انسان را شامل مي شود. اما به خاطر نداشتن انعطاف پذيري و تحرك به طور زياد، مستقل و مجرد براي هنرمندان تجسمي، جذابيت لازم را بخصوص ندارد زاويه ديد انساني كه از بالا به پا نگاه مي كند غيرمتعارف ترين نگاه به پاي انساني است چرا كه به طور مفهومي نشانه ايستايي و قامت است اما وقتي با چشم سر به پا نگاه شود، استحكام خود را در پرسپكتيو بصري از دست مي دهد. خلاصه آنكه آروين موضوع جديدي را براي نگاه كردن از زاويه دوربين اش پيداكرده است. پاي انسان در آب و در وضعيت هاي مختلف، حتي در حالتهايي كه توهم بصري ايجاد مي كند در تمامي مجموعه عكس حس پا ديده مي شود. اما همين تكثير موضوع در آثار باعث نديده شدن باطن و نه ظاهر موضوع مي شود. وقتي توالي موضوع در آثار يكسره باشدو تكرار ريتميك نشود، همين تكثر نوعي تكثر ودر نهايت وحدانيت را القاء مي كند به طوري كه بيننده آن را نمي بيند و موضوع به صورت يك عنصر فرماليستي مطرح مي شود. بنابراين تضاد در همين جاست كه موضوع كاركردي فرم گرايانه پيدا مي كندو حالا مخاطب در فرم عكس ها به دنبال مفهوم است و چون ذاتا فرم مجرد بدون مفهوم عاريتي است، پس آنچه حس مي ماند است. بنابراين در يك تركيب هماهنگ كه ناشي از تضاد فرم و موضوع است، بيننده به حس دروني و نه حس ظاهري موضوع مي رسد. درواقع اين عملكرد خواست هنرمند عكاس از نمايش مجموعه عكس هاي حس پا بوده آروين است از اولين نمايشگاه خود انعكاس تا سايه ها و ماهي قرمز به دنبال شكار عناصر ساده است تا در قاب تصوير عكس خود از آنها مفهوم يا حس جديدي كشف كند. عناصري عادي و تا حدي معمولي كه همه جا و در هر زماني وجود دارد; وقتي از طرف عكاس انتخاب مي شود و به طور نامانوس در تابلو مي نشيند و در كنار يكديگر مجموعه اي را به وجود مي آورند، انتقال دهنده حس دروني عكاس به مخاطب است. اگرچه كارهاي اوليه آروين بيشتر جنبه فرم گرايي داشته، اما در حس پا اين موضوع عاري از تعبير است كه خود را عرضه مي كند و اگر از ديگر عناصر تحليلي كار عكاسي مثل كادربندي و هارموني رنگ ها در چند اثر متنوع او صرف نظر كنيم، مي توان گفت مجموعه كار او يك گرايش پست مدرن به حجم آشنا است يعني پا كه، از طرف هنرمند عكاس آشنازدا شده است.