Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801022-53596S2

Date of Document: 2002-01-12

خشت اول مقصر؟ كيست اشاره: بازنگري در مجموعه نگاههاي آموزشي از جمله شعارهاي اصلاح طلبانه در فضاي جديد وزارت آموزش و پرورش است. در اين راستا، متوليان امر آموزش و پرورش گام هاي بلندي را براي اصلاح نظام آموزشي برداشته اند اما با اين حال، نقد گفتار و رفتارهاي آموزشي آنان در طول اين مدت كوتاه، مي تواند زمينه مناسبي را براي ايجادفضاي نقد وبررسي در حوزه بزرگترين نهاد تربيت نيروي انساني فراهم سازد. لذا در خشت ستون اول درصدد هستيم با طرح نگاهها و نظريات مسئولان وكارشناسان آموزشي و فرهنگي به تحليل برنامه ها، سياست ها و فعاليت هاي آموزشي بپردازيم، لذا همفكري و همياري كارشناسان، مديران، معلمان و دانش آموزان مي تواند ما را در اين امر مهم ياري رساند. * * * مرتضي حاجي، وزير آموزش و پرورش در همايش آسيبشناسي تربيت ديني گفته است: آيا يك آسيب اين نيست كه دينداري را به دانش آموزان ديكته كنيم و يا دانش آموزان رابا نمره تهديد كنيم كه ديندار؟ شوند! البته كسي منكر اين نكته نيست كه دانش آموزان در طول اين سالها به خاطر اجراي برخي سياست هاي غلط، به باور كارشناسان حوزه تربيت ديني نه دين باور تنها نشده اند، بلكه كم كم به نوعي دچار گسستگي از دين هم شده اند. شايد ضرورت راه اندازي چنين همايش هايي بيش از پيش حس مي شد، ولي برخي از مسئولان آموزش و پرورش هنوز باور ندارند كه نسل جوان فعلي دچار نوعي بي هويتي است، چه كساني در اين حوزه؟ مقصرند! پدر يا مادر، اولياي مدرسه و يا برنامه ريزان؟ آموزشي شايد هر يك از اين گروه هاي مرجع، براي خود دلايلي را مطرح كنند كه به شكلي محسوس در پيام فيلم موج مرده نيز براي مخاطبان مطرح شده است، به راستي چه كساني در اين به كم فروشي فرزندان ما مقصرند. اگر بپذيريم كه ما در اين سال ها صرفا به دين مداري مقوله ظاهري در مدارس بسنده كرده ايم، بيراهه نرفته ايم. براي دانش آموزي كه هنوز در انجام واجبات توسط اولياي خود يك دشواري هويتي است، تزريق دين باوري يك فرايند غامض خواهد بود. به راستي نوجواناني كه در مدرسه مي آموزند دروغگو، دشمن خداست آيادر قبال رفتارهاي غلط اولياي خانه و مدرسه خود مي توانند اين مفاهيم ديني را؟ بپذيرند اگر پدر و مادر در مواجهه با مسايل خانه و جامعه در مقابل فرزندان به ترفند متوسل دروغ غيراخلاقي شوند و يا مدير يامعلمي براي توجيه عملكرد منفي خود به دروغ توسل جويد، مي توان دانش آموز را به مفاهيم اخلاقي (يا ديني ) رهنمون در ساخت اين صورت، دانش آموزان دين باوران تنها حوزه آموزشي را برخي از معلمان ديني و معاونان پرورشي مي دانند و ناخواسته ساير كادرهاي آموزشي را افرادي در رديف آنان نمي پندارند. البته اگر اين مسئله را در حوزه گسترده جامعه تعميم دهيم، آسيب ديني گستره اش بيش از آن چيزي است كه در ذهن ما مي گنجد، به همين خاطر مرتضي حاجي در همين همايش مي گويد: پايبند نبودن مسئولان به آنچه كه شعار مي دهند يكي ديگر از عوامل آسيب رسان در تربيت ديني دانش آموزان است. البته درست است كه اين گفتار نشانگر كارآمدي اندك جامعه آموزشي در زمينه تربيت ديني است، ولي بايد گفت: پدر و مادر، ما نيز مقصريم! مهدي شهري