Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801021-53585S5

Date of Document: 2002-01-11

چهره هفته آخرين قدمهاي چريك پير جلسه پارلمان زيمبابوه 14 ساعت به طول انجاميد و رابرت موگابه سه لايحه جنجال برانگيز براي تصويب تقديم مجلس اين كشور كرده است. علاوه بر لايحه اي كه در زمينه امنيت به مجلس تقديم شده، لايحه اي در زمينه كنترل هرچه بيشتر مطبوعات مورد بحث و جدل قرار گرفت. ساعاتي پيش از پايان يافتن اين جلسه طولاني فرماندهان نظامي زيمبابوه اعلام كردند كه تنها از رهبري حمايت مي كنند كه با حكومت سفيدپوستان در دهه 70 ميلادي جنگيده است به عبارتي ديگر ارتش پشت موگابه را گرفته است نه مورگان تزوانگيراي رقيب سرسخت موگابه. با انتخاباتي كه حدودا دو ماه ونيم ديگر در زيمبابوه برگزار مي شود شانس انتخاب موگابه تحت تاثير هيچ تصميمي از جمله خروج اين كشور از وضعيت مشترك المنافع قرار نمي گيرد چون سران حكومت تا ماه اسفند ديگر جلسه اي نخواهند داشت. از سويي با وضع قانون جديد در مورد مطبوعات كه اجازه نمي دهد هيچ خبرنگار خارجي در زيمبابوه به كار بپردازد و يا به هيچ روزنامه نگاري اجازه فراتر رفتن از خطوط قرمز داده نمي شود و روزنامه نگاران مجبورند هر سال از وزارت اطلاعات كسب اعتبار كنند از اين رو فعاليت رسانه اي و روزنامه نگاري دچار مشكلات مي شود. در لايحه جديدي كه در اين زمينه به مجلس تقديم شده اجازه نوشتن مطالب غير موثق به خصوص در زمينه بحث ها و گفت وگوهاي كابينه مجازات زندان دارد. ماه اسفند زماني كه رابرت موگابه به رقابت با مورگان تزوانگيراي مي پردازد به سن 78 سالگي مي رسد اگر در اين انتخابات موفق شود تا سن 86 سالگي رهبر زيمبابوه خواهد بود. آخرين چيزي كه اين پير هشتاد ساله مي خواهد يك اقتصاد بسته و منزوي شدن كشورش خواهد بود. بسياري از مردم زيمبابوه مي پرسند كه چرا اين پيرمرد به دنبال زندگي خود نمي رود تا از زندگي با نوه هاي خود لذت ببرد. اما ظاهرا اين مرد تا انقلابش را به پايان نبرد دست بر نمي دارد. او مي گويد بايد زمين هايي كه از سفيدپوستان باز پس گرفته شده است دوباره عادلانه تقسيم شود، مي خواهد كه جانشيني براي خود دست و پا كند و صد البته بايد از حزبش يعني جبهه وطن پرست اتحاديه ملي آفريقايي زيمبابوه باشد. در ضمن پيش از مرگش فرصتي باقي نماند كه تحقيق و تفحص درباره دوران كاريش رسوايي هايي را رو كند كه وي مجبور به پاسخگويي باشد. شكست طرح تغيير قانون اساسي پيشنهادي از سوي دولت در سال گذشته _ كه نشانه قوت گرفتن مخالفين در اين كشور است _ بازنشستگي موگابه را جلو انداخت. اين شكست بيشتر موگابه را تحريك كرد، و از اين سياستمدار نسبتا آرام مردي ساخت كه حالا براي ماندن در راس هرم قدرت چند سال باقي مانده از عمرش را به برنامه ريزي و دست يازيدن به هر وسيله و هر قيمتي صرف كند. حتي اگر لازم ببيند كشوري كه آزاد كرده است فدا كند. موگابه در جنگ هاي چريكي دهه 70 ميلادي براي خود نامي دست و پا دنيا كرد او را به عنوان قهرمان انقلابي شناخت كسي كه براي آزادي ملتش با اقليت سفيدپوست جنگيد. از دهه كه 80 استقلال اين كشور به رسميت شناخته شد دنيا هزار جور چرخيد اما او بر سر عقايدش ماند. هنوز حزب او عليه دو غول كاپيتاليسم و استعمار مي جنگد. رقيبان اين حزب كه طرفدار تغييرات دموكراتيك هستند بايد برچسب خود فروخته و غرب شيفته را تحمل كنند. در كشوري كه روز به روز بر مخالفانش اضافه مي شوند وي هنوز شخصيتي انتقادناپذير است، با وجودي كه شعارهاي سوسياليستي سر مي دهد، اهداف كاپيتاليستي را دنبال مي كند اما به نفع مرد عادي زيمبابوه تمام نمي شود. موگابه از مسيحيان تند و پروپاقرص است شركت در مراسم يكشنبه اش ترك نمي شود به گفته همسرش هر روز صبح ساعت 4 بر مي خيزد و ورزش مي كند. اين معلم سابق در طول 21 سال گذشته به گسترش آموزش و پرورش همت گماشته است. كشور زيمبابوه با 85 درصد باسواد پايين ترين نرخ بي سوادان را در آفريقا دارد. بعضي مي گويند با هر قدمي كه موگابه در جهت رشد آموزش و سواد مردم زيمبابوه بر مي دارد گويي قبر خود را حفر مي كند. چون جوانان با سواد مي توانند به تجزيه و تحليل اوضاع بپردازند.