Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801021-53578S12

Date of Document: 2002-01-11

شب ايراني در كابل افغانستان و سينماي ايران ليلا نقدي پري تاكنون از سوي كشورهاي مختلف به مسائل افغانستان هميشه از ديدگاه سياسي و استراتژيك نگاه شده است و هيچ گاه مشكلات فرهنگي اين كشور جنگ زده، مورد توجه قرار نگرفته است. اما اتحاديه تهيه كنندگان و توزيع فيلم ايران در اقدامي زيركانه طرحي را با عنوان ارسال 200 فيلم به سينماهاي افغانستان و همچنين بازگشايي و راه اندازي اين سينماها مطرح كردند. اين پيش قدمي كه كمتر در سياست هاي سينمايي ما به چشم مي خورد بسيار خوشبينانه بود زيرا بسياري از منتقدان جدي سينما فورا مشكلات سينماي ايران كه باعث شده بسياري از سالن هاي آن رو به تعطيلي رود را پيش كشيدند درحالي كه هندي ها با در اختيار گرفتن چندين سينماي افغانستان و نمايش فيلم هاي مفرح كار خود را شروع كرده اند. با اين همه بايد ديد ايران از اين پيش قدمي چه سودي مي برد. منوچهر محمدي: سينماي ايران پشتيبان حمايت از دولت است منوچهر محمدي مديرعامل خانه سينما معتقد است: نكته مهم اين است كه بعد از تحولات اخير معلوم نيست بازار و موقعيت فعلي سينماي افغانستان چگونه باشد. قبل از دانستن اين موقعيت هر حرفي به منزله شعار است. ما در حال تلاش براي برگزاري يك جشنواره فيلم در آن كشور در جهت آشتي سنن مختلف بين مخاطبين افغان و ايراني و همچنين گسترش فرهنگ سينمايي خودمان هستيم. اين در گام اول نمي تواند پول ساز كشورهايي باشد مثل هند، با پشتيباني دولت توانسته اند، فيلم هايشان را بر روي پرده سينماهاي افغانستان ببرند. ايران هم نيازمند يك پشتيباني از ناحيه دولت است. قبل از آن هر اقدامي از جانب نهادهاي مختلف كاملا عجولانه است. ظاهرا معاونت سينمايي طرحي به وزارت امور خارجه مبني بر برپايي يك هفته فيلم به مناسبت نوروز در افغانستان توسط خانه سينما داده كه چون وزارت امور خارجه هنوز پاسخي نداده، اقدامي هم در اين مورد انجام نشده است. اين جشنواره با اين هدف برگزار مي شود كه بتواند پل ارتباطي با اهداف فرهنگي در كشوري فارسي زبان و همچنين برنامه سازي براي بازار سينمايي ايران، ايجاد كند. البته اين كار با وجود رقبايي مهم مثل آمريكا و اروپا و هند كار دشواري است. آنها قبل از هر اقدامي توسط ايران، با برنامه ريزي درست شروع به كار كرده اند. هرچند منوچهر محمدي در اين مورد مي گويد: خانه سينما مصمم است قبل از هر اقدامي در جهت شناخت شرايط موجود در افغانستان و درك درست سلايق حداقل با نمايش محدود و موثر امتحان كند و بعد از آن تصميم گيري شود. البته شرايط اقتصادي آن جا، آن قدر نيست كه بدون پشتيباني دولت بتوانيم كار كنيم. ما مي توانيم بادو كشور ارتباط فرهنگي نزديكتري داشته باشيم. افغانستان و تاجيكستان. بهانه ما در مورد عدم ارتباط با افغانستان جنگ بود، ولي براي تاجيكستان چه آنها كرده ايم كه مشكل جنگ الان نداشته اند مسئله افغانستان مد روز شده است. ولي تا ما به خودمان بياييم و مشكلات داخلي و نهادي خودمان را حل كنيم، آمريكا بازار سينماي افغانستان را در دست خواهد گرفت. با اوضاع فعلي ما نمي توانيم حركتي انفجاري و آني داشته باشيم و در نهايت آخرين كشوري هستيم كه شروع به سرمايه گذاري مي كنيم. به هر صورت اين عمل خانه سينما براي بازار آينده سينماي ايران كار بسيار درستي است، به اين شرط كه در نهايت كمك به فضاي سينماي كشور خودمان باشد. اين كه ايران بخواهد سينماهاي افغانستان را تجهيز و راه اندازي كند، كاملا با طرح ارتباط فرهنگي متفاوت است. فواد نور: درآمدزايي از سينماي افغانستان محال است فواد نور سخنگوي انجمن سينماداران نيز مي گويد: چون فقط هزينه ارسال براي ايران وجود دارد، خيلي اشكال ندارد، ولي اگر قصد سرمايه گذاري كلان دارند، بهتر است آن را در كشور خودمان مصرف كنند. در حال حاضر بحث فروش فيلم و درآمدسازي از آن در كشوري مثل افغانستان اميدي محال است. دست اندركاران سينمايي فكر مي كنند كه شايد بتوانند از طريق فروش، به تجهيز سينماها كمك كنند ولي چه؟ فيلم هايي آيا اين فيلم هايي كه حتي در شهرستان هاي خودمان هم كسي آنها را نمي بيند مناسب؟ است بهتر نيست اگر قرار است ارتباط فرهنگي ايجاد شود، فرهنگ سازي هم بكنيم و فيلم هاي خوب و مطرح اين چند سال را به نمايش؟ بگذاريم يا اصلا كدام تهيه كننده حاضر است فيلمش را در اختيار ديگران قرار دهد، بدون اين كه از درآمد حاصل از آن براي خودش مطمئن؟ باشد عليرضا داودنژاد: كليشه هاي فرهنگي ما با مردم افغان نزديك است عليرضا داود نژاد سخنگوي اتحاديه مي گويد: اين فيلم ها، فيلم هايي هستند كه در اين جا نمايش داده شده اند و فروش خود را كرده اند، چون در ايران تعداد سينماها نسبت به تقاضاي موجود كم است و اكران و3 2تقريبا امكان ناپذير است و براي مجموع عظيم اين فيلم ها بايد دنبال بازار بود، به راحتي مي توان اين كار را انجام داد. چون در هيچ كشوري به زبان فارسي فيلم ساخته نمي شود، ضمن اين كه كليشه هاي فرهنگي ما با مردم افغان نزديك است، مي توانيم باهم زمينه هاي مشترك فرهنگي داشته باشيم. به هرحال پس از حل مشكلات داخلي در حيطه سينماي كشور خودمان بايد از مرزها خارج شده و براي توسعه سينماي آينده ايران به دنبال مشتري باشيم. يكي از اين مشتري ها افغانستان است. غلامرضا موسوي: موقعيت سينماهاي افغانستان مناسب نيست غلامرضا موسوي عضو شوراي مركزي اتحاديه تهيه كنندگان و سردبير هفته نامه سينما جهان نيز معتقد است: با توجه به اين كه هنوز موقعيت سينماهاي افغانستان مناسب نيست، اتحاديه تصميم گرفت حدود 200 فيلم را از طريق سفارت ايران يا افغانستان به آن جا بفرستد و درآمد حاصل از فروش آن را صرف بازسازي و تجهيز سينماهاي همان كشور كند. اما نكته مهم اين است كه آيا اين فيلم ها با توجه به موقعيت اقتصادي آن كشور فروش مي رود كه بتوان از آن درآمدي هم داشت يا؟ خير به نظر مي رسد كه حرف هاي منوچهر محمدي در رابطه با مد شدن افكار درست است. ايران به لحاظ اين كه از كشورهاي ديگر عقب نباشد، به فكر چنين كاري افتاده است. سينماهاي شهرستان هاي ما تعطيل شده و يا در حال تعطيلي هستند. بهتر نيست دولت قبل از فكر كردن به هر كشوري سينماهاي خودمان را توسعه؟ بدهد