Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801017-53556S4

Date of Document: 2002-01-07

زاويه اي ديگر آيا براي همه رفتارهاي افراددر جامعه نياز به قانون ؟ است تلفن يك وسيله ارتباطي خصوصي است و در دنياي معاصر تاثير انكارناپذيري در برقراري ارتباط سريع و اطلاع رساني بهنگام دارد. اينكه در گفتگو با طرف مقابل چه آدابي را بايد رعايت كرد، موضوعي است كه در جاي خود لازم است به آن پرداخته شود. اما نكته اي كه در اينجا مي خواهيم به آن بپردازيم رعايت حقوق عمومي در اين ميان است. آيا لازم است هنگامي كه دو نفر با يكديگر در حال گفتگو هستند، ديگران نيز متوجه گفتگوي آنها؟ شوند بسياري از افراد آنچنان بلند صحبت مي كنند كه ديگران اگر هم بخواهند نمي توانند به حرفهاي آنها گوش ندهند و متاسفانه برخي آنچنان نسبت به اين مسئله بي تفاوتند كه باورنكردني در است پاي تلفن جوك تعريف مي كنند، بلندبلند مي خندند، سر طرف مقابل داد مي زنند و از او بازخواست مي كنند بي آنكه يك لحظه فكر كنند ديگران چه گناهي مرتكب شده اند كه بايد داد و فرياد آنها را تحمل كنند. بلند صحبت كردن با تلفن در فضاهاي عمومي مثل ادارات، دفاتر كار و غيره علاوه بر ايجاد مزاحمت براي ديگران، سبب كاهش بازدهي كار افراد نيز مي شود، به ويژه اگر كار اين افراد فكري باشد كه نياز به سكوت و تمركز حواس دارد. از زماني كه استفاده از تلفن همراه رواج يافته اين مسئله شكل حادتري يافته است. به صدا درآمدن زنگ تلفن همراه وقت و بي وقت در جلسات، مهماني ها، سمينارها و حتي سالنهاي سينما و تئاتر -عليرغم تذكرات داده شده - اتفاق مكرري است كه همه را ناراحت و گاه آشفته از مي كند آن بدتر گفتگوي تلفني در خلال چنين برنامه هايي است. كم نيستند افرادي كه در كوچه و خيابان، داخل تاكسي و حتي اتوبوس در حال بلندبلند صحبت كردن هستند و از آنجا كه برخي گوشي ها كوچك بوده و برخي Free Hands هستند، انسان متحير مي ماند كه آيا اين آدم با خودش حرف مي زند يا با ديگران! گرچه براي بسياري از رفتارهاي اجتماعي مقرراتي وضع شده كه رعايت آن براي همه افراد جامعه الزامي است، اما آيا بايد براي همه رفتارهاي فردي و اجتماعي قانون؟ گذاشت به نظر مي رسد بسياري از اين رفتارها در چارچوب فرهنگ شهرنشيني قابل تعريفند و نيازي به وضع قانون تازه اي ندارند، مشروط بر اين كه افراد خود را ملزم به رعايت فرهنگ شهرنشيني بدانند. محمود برآبادي