Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801016-53538S1

Date of Document: 2002-01-06

براساس تحليل نشريه نفت و گاز عرب: ژاپني ها در كنارپتروپارس ميدان پارس جنوبي را توسعه مي دهند درحالي كه توسعه ميدان گاز شمالي در جانب قطري خليج فارس با توجه به طرح هاي توسعه مايع سازي گاز طبيعي قطرگاز و راس گاز و پروژه دلفين به خوبي در حال پيشرفت است، ايران در تلاش براي توسعه ذخاير كلان گاز خود در ميدان پارس جنوبي است كه امتداد آن با گذر از آبهاي مرزي به ميدان شمالي قطر متصل مي شود. مشكلات موجود درزمينه توسعه ميدان مزبور تا حد زيادي منبعث از مسائل پيش روي شركت هاي ايراني است كه در مقاطع و فازهاي مختلف طرح توسعه ميدان پارس جنوبي حضور داشته اند. پتروپارس كه 60 درصد آن در اختيار صندوق بازنشستگي شركت نفت و 40 درصد در تملك صندوق بازنشستگي سازمان گسترش و نوسازي صنايع ايران است در آن واحد مسووليت توسعه فازهاي 6 7 يك و 8 را برعهده دارد و همچنين در فازهاي 4 و 5 نيز شريك آجيپ است . تا مدتي شركت ملي نفت جهت تامين نيازهاي مالي مشكلاتي را در پيش رو داشت. اين مشكلات با مسائل ناشي از تحريم هاي آمريكا تشديد شده بودند. فازهاي 2 و 3 كه قرارداد آن به توتال فيناالف واگذار شد پيش از همه فازها به بهره برداري خواهد رسيد. به گفته سخنگوي توتال فيناالف توليد ميادين مزبور تا پايان 3 ماهه نخست سال 2002 آغاز خواهد شد. فاز يك نيز چند ماه پس از آن به بهره برداري خواهد رسيد. اما اين احتمال وجود دارد كه تاخيري در اين خصوص صورت گيرد. فازهاي واگذار شده به آجيپ قرار است در سال 2005 تكميل شوند. درخصوص 6 7 فازهاي و 8 براساس گزارش هاي موجود يك كنسرسيوم ژاپني پيشنهاد /2 2تامين ميليارد دلار از سرمايه مورد نياز را ارائه كرده و مابقي آن نيز مي تواند از سوي شركت انگليسي انترپرايز تامين شود. شركت مزبور ضمن انجام حفاري ارزيابي و حق خريد 20 درصد از اجراي طرح را نيز در اختيار دارد. از سوي ديگر شركت هاي ژاپني بعد از مدتي عدم فعاليت در توسعه بخش ايراني ميدان گازي پارس جنوبي، به دليل محدوديت هاي موجود قصد دارند بار ديگر نقش عمده اي را در اين خصوص و با حمايت دولت و به منظور جلوگيري از دسترسي گسترده شركت هاي اروپايي و روسي و شركت پتروناس مالزي به قراردادهاي توسعه ذخاير هيدروكربن ايران برعهده گيرند. شركت هاي ژاپني همچنين قرار است حضوري جدي در توسعه ميدان بزرگ نفتي آزادگان داشته باشند و بخش عمده اي از مايعات توليدي از فازهاي 7 6 و 8 توسعه ميدان پارس جنوبي را در اختيار گيرند. موسسات مالي و شركت هاي تجاري ژاپني نيازمند به كارگيري توان ويژه اي جهت حمايت از طرح هاي مزبور هستند. بازگشت بزرگ ژاپن خبر خوبي براي شركت ملي نفت ايران و شركت هاي زيرمجموعه آن بود، چرا كه اين امر رقابت بين شركت هاي بين المللي براي قراردادهاي نفت و گاز ايران را افزايش مي دهد. اما ورود سرمايه گذاري خارجي و فن آوري نمي تواند ضرورت نياز به تغييرات در شركت هاي ايراني، شرايط قراردادها و اطمينان از مديريت بهتر پروژه هاي جاري بر حسب سازمان، چارچوبهاي زماني و هزينه ها را كمرنگ كند اكنون بايد ديد كه اصلاح ساختار شركت ملي نفت، انتصاب سيدمهدي ميرمعزي در راس 7 شركت تاسيس شركت ملي صادرات گاز ايران و تغيير مديريت پتروپارس و ورود تركان به عنوان رئيس و علي كاشان به عنوان مديرعامل موجب پيشرفت هايي در اين زمينه ها خواهد شد يا خير.