Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801015-53523S7

Date of Document: 2002-01-05

دانشوران افغاني بازمي گردند شريف فائز از سال 1984 در ويرجينيا زندگي مي كرد. يك دارالترجمه موفق و يك خانه بزرگ داشت و در كنار همسر و دو فرزندش روزگار او مي گذراند چند روزي است كه در هتلي كثيف در كابل بدون خط تلفن و آب گرم زندگي مي كند. برق چند بار در روز قطع مي شود و او براي بيرون رفتن از هتل حتما بايد محافظ داشته باشد. فائز وزير آموزش عالي در دولت جديد افغانستان است. فائز 56 ساله مي گويد: من هر دو كشور افغانستان و آمريكا را دوست دارم. در آمريكا زندگي كرده ام اما در اينجا متولد شدم و اكنون براي آرماني كه احساس رضايت معنوي به من مي دهد اينجا هستم. اما خيلي خيلي مشكل است. فائز و شمار ديگري از افغان ها كه سالها پيش از كشورشان گريختند اكنون در حال بازگشت هستند. آنها در حقيقت انرژي فكري لازم براي دولت جديد افغانستان در حل مشكلات بي شمار پيش روي آن هستند. اساتيد دانشگاه، مخترعان هنرمندان، و نوآوران در سالهاي اشغال، جنگ داخلي و حكومت طالبان در خارج از كشورشان بوده اند. آنهايي كه مانده اند مي دانند چطور مبارزه كنند. اكنون با نابودي طالبان و آغاز دوران صلح، حامد كرزايي رهبر جديد افغانستان تلاش مي كند تا روند فرار مغزها در سال 23 گذشته را معكوس كند. او اميدوار است بتواند كساني را كه در آموزش، تجارت، ملكداري و ديگر رشته هاي علمي و فني مهارتي دارند به كشور بازگرداند تا شايد آنها بتوانند به كالبد اين كشور مرده جاني بدمند. فائز مي گويد: اينجا طبقه متوسط وجود ندارد. اگر قرار است تغييراتي ايجاد كنيم، تنها طبقه روشنفكران مي تواند اين كار را بكند. اما اين طبقه روشنفكر هم با مشكل بزرگ و پيچيده اي روبه روست. كساني كه در حال بازگشت به كشور هستند و اغلب از آمريكا بازمي گردند، در دو دهه گذشته زندگي موفق و خوبي داشته اند. بسياري از آنها همچون فائز در دهه چهل يا پنجاه عمر خود هستند با فرزنداني كه هيچ جايي به غير از آمريكا را نمي شناسند. اكنون ناگهان خود را در جهان ديگري مي بينند. شرايط زندگي براي آنها بسيار دشوار است، استاندارد زندگي به شدت پايين است، مدرسه اي وجود ندارد، امنيت وجود ندارد و آينده مبهم و نامطمئن است. فائز در دانشگاه كلمبيا درس خوانده و مدرك دكتراي ادبيات آمريكا و مطالعات شرق شناسي از دانشگاه آريزونا دارد. او مي گويد: در اين جا آزادي و انتخابي وجود ندارد. افغانستان هيچ شباهتي به كشوري سال 23كه پيش آن را ترك كرديم ندارد. سايه تيره و نااميدكننده جنگ همه جا هست. اميدوارم بتوانيم آنها را تغيير دهيم. فائز خود هزينه سفرش به افغانستان را پرداخته است. هنوز درباره حقوق او كسي صحبتي نكرده است. البته دولت هزينه هتل او را مي پردازد. فائز يك روز صبح از گروه اقتصادي دانشگاه كابل ديدار كرده است. از كتابخانه آن سالهاست كه استفاده نشده است. بهترين كتاب درون اين كتابخانه بانكداري نوين است كه در سال 1960 منتشر شده است. او دستور داد كه اين كتابخانه مرتب و تميز شود. او مي گويد: معلمان ما در شش ماه گذشته حقوق نگرفته اند. آنها حتي پول ندارند كه ريش هايشان را كوتاه و مرتب كنند. راهين مخدوم وزير فرهنگ و اطلاعات دولت موقت، همسر و دو فرزندش را در آمريكا ترك كرده و به افغانستان بازگشته است. مخدوم كه رياست انجمن صلح و دمكراسي براي افغانستان در واشنگتن رابه عهده داشت در سال 1979 همزمان با تهاجم شوروي، كشورش را ترك كرد اما به طور تمام وقت براي افغانستان تلاش مي كرد. مخدوم مي گويد احساس وظيفه او را به افغانستان كشانده است و ابراز اميدواري مي كند كه خانواده اش به زودي به او بپيوندند. او مي گويد: من اكنون در هتل زندگي مي كنم چطور خانواده ام به اينجا بيايند. اما در آينده با بهتر شدن اوضاع آنها مي آيند. فهيم حيدر يكي ديگر از افغان هايي است كه به تازگي به كشورش بازگشته است. او كه 39 سال دارد به عنوان مشاور ارشد دكتر عبدالله وزير خارجه در دولت موقت حضور دارد. اين نخستين باري است كه حيدر بعد از فرار به آمريكا در سال 1979 به كشورش بازمي گردد. هنگام ترك افغانستان او سال 16 داشت و در آن زمان 9 تن از دوستانش توسط نيروهاي شوروي به دليل پخش شبنامه هاي ضدكمونيستي اعدام شدند. پدر او وزير دادگستري و مادرش رئيس برنامه هاي آموزشي در وزارت آموزش و پرورش بود. پدر و مادرش اكنون در نيومكزيكو به سر مي برند و برادرانش در تگزاس و فلوريدا پزشك هستند. او كه در آمريكا و در رشته علوم سياسي درس خوانده است مي گويد: در اين زمان وظيفه همه افغان هاي تحصيل كرده است كه به كشورشان بازگردند و ببينند كه چه اتفاقي براي سرزمين و مردمشان افتاده است. بايد ببينند كه براي حل مشكلات كشورشان چه مي توانند بكنند. واشنگتن پست