Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801014-53510S2

Date of Document: 2002-01-04

ديزين; رويايي در ميان قنديل ها و چوب اسكي ها آسمان پرستاره شبهاي ديزين هر چقدر هم سرد و سوزان باشد هر آدمي كه به آن خيره شود را به درون مي كشد تا نقشي خيال انگيز در ذهنش براي هميشه بزند. خاطره تفريحي سالم در پناه طبيعتي زيبا كه مي تواند مرهمي بر زندگي پر درد و زحمت شهري باشد سينا قنبرپور حدود 100 كيلومتر كه از غرب تهران به سمت شمال حركت كني پس از پشت سر گذاشتن كوه و دره هاي متعدد و جاده اي پر از تونل، مي تواني رنگ آسمان را آبي آبي ببيني. محلي كه به واسطه ويژگي هاي جغرافيايي خود از دهي دور افتاده به منطقه اي توريستي ارتقاء يافته تا پذيراي كساني باشد كه هنوز حال پناه بردن به طبيعت براي تفريح را دارند. همه شوكت و جذبه اين محل هم به لطف سفيدي برفي است كه بر دامنه كوه هاي آن مي نشيند تا چوبهاي باريكي را براي ورزشي گران و جذاب پذيرا شود. در كنار ديزين روستاهاي ديگري هم هست كه مشخصات و ابعاد آن را دارند ولي برخلاف همجواري با جريان رودخانه و داشتن درختان سپيدار، اقبال ديزين را نيافته اند چرا كه اين روستاي كوچك در بن بستي از كوه و دره هاي البرز مركزي دامنه هاي مطلوبي براي سر خوردن روي برف داشته و همين موجب شده است تا بساط ورزشي پرهيجان را فراهم كند. البته حتما هم لازم نيست هدف اصلي اسكي باشد، كافي است براي تفريحي سالم وپناه بردن به مامني زيبا قصد حركت كني حتي در پاييز بدون برف هم آنجا زيبا و دوست داشتني است. بايد 100 كيلومتري از تهران دور شويم تا همه حال و هواي سفر تفريحي - ورزشي مان دست دهد. جاده هنوز هم پرپيچ و خم و تيز است وگهگاه در ميان رستوران هاي پرزرق و برقي واقع مي شود كه منتظرند ليوان چايي، بسته چيپسي، حلقه فيلمي را به قيمت توريستي به تو بيندازند! چندين پيچ ديگر را پشت سر بگذاري به يك پيچ طولاني مي رسي كه در دل خود جاده اي انحرافي دارد. اگر بار اول باشد كه قصد ديزين كرده اي خيلي بايد دقت كني تا راه را بيابي، چون هيچ نشانه اي از مسير ديزين در آنجا تابلو نشده است مگر تابلويي با نام گاجره كه مجتمعي اقامتگاهي است. به راست مي پيچي تا در ميان كوه هاي پوشيده از برف و پيچ و خم ها را به نيت ديزين پشت سر بگذاري. - 5 6 دقيقه اي طول نمي كشد كه سوسوي چراغ هاي اولين ويلاهاي تك واحدي و آپارتماني پذيراي مهماني تازه مي شود. ديدن سقف هاي شيرواني قنديل بسته، آغاز نقش گرفتن يك روياي زمستاني از سفري به ديزين است. اگر هنوز اشعه آفتاب باشد بازتاب آن از قنديل ها ديدني است و اگر هوا تاريك شده، نور چراغ هاي ماشين هم مي تواند به روياي حاصل از قنديل ها رنگي ببخشد. بعد از چند ويلا و مجتمع آپارتماني نوبت به ده ديزين است كه از ورودتان استقبال يك كند روستاي كوچك كه به لطف توريستي شدنش سعادت ديدن مدل هاي آخر هر چيز، ماشين، صاحبان ماشين و... را باز يافته هم اگر از روستا به سوي دل كوه، يا برخلاف مسير رودخانه ميان كوه حركت كني ويلاها و آپارتمان هاي ويلايي را با سقف هاي شيرواني برف نشسته و قنديل بسته را مي بيني كه به صف ايستاده اند. مجتمع هاي بزرگ كه حتي خودشان سرويس آمد و شد دارند و بالاخره در بن بست دره و كوه به يك دروازه مي رسي كه بالاي آن يك اتاق تله كابين قرمز رنگ رسيدن به پيست را به تو خوش آمد مي گويد. بعد از پرداخت مبلغ پاركينگ به كنار ايستگاه تله كابيني مي رسي كه اسكي بازان را به قله و دامنه كوه يعني همان پيست مي برد. هتل ديزين 1 و 2 در كنار زمين تنيس و سوئيت ها ويلاها و اقامتگاه هاي توريستي اينجا قيمت ها هستند البته به دلار است ولي اگر شما ريال داريد بحث ديگري است. مثلا يك سوئيت را شبي 30 هزار تومان مي توانيد كرايه كنيد ولي اتاق هاي هتل بين 15 - هزار 10 تومان به بالا هستند. كمي جلوتر از هتل دري قرار دارد كه در كنار باجه اي ورود به پيست را خبر مي دهد. پول را كه پرداخت كني و وارد آن منطقه شوي سمت چپت مدرسه اسكي را خواهي ديد و جلوي رويت دكل هاي تله كابين. سوار تله كابين شوي - 5 6 دقيقه بيشتر طول نمي كشد تا قدم بر پيست بگذاري. چهره هاي برنزه دختران و پسراني كه اكثرا گوشي هاي هندزفري موبايلشان از كلاهشان بيرون زده يكي يكي خودنمايي مي كند. راستي وسايل اسكي به همراه؟ داريد خود اگر هم قدرت خريد - 300هزارتومان 400 لوازم اين ورزش را نداريد همان پايين كنار دروازه اي كه پول پاركينگ را پرداخت كرديد اين وسايل را براي يك روز از صبح تا ساعت 4 بعدازظهر كرايه مي دهند. اگر خواستيد از دو چوب استفاده كنيد يعني از دوبل و باتوم و كفش از 4 هزارتومان تا 10 هزارتومان هزينه دارد و اگر هم خواستيد (SnowBoard) استفاده كنيد هم 8 هزارتوماني دارد هم 12 هزارتوماني. بسته به درجه اش كرايه مي دهند. اگر هم اسكي نمي دانيد مدرسه اسكي آن پايين كنار هتل ها منتظرتان است براي خانم ها هم جداگانه. اگر هم كلا براي اسكي حوصله نداريد، ديدن آن طبيعت و آن فضا خودش تفريحي دلچسب است. آسمان پرستاره شبهاي ديزين هر چقدر هم سرد و سوزان باشد هر آدمي كه به آن خيره شود را به درون مي كشد تا نقشي خيال انگيز در ذهنش براي هميشه بزند. خاطره تفريحي سالم در پناه طبيعتي زيبا و غيرقابل توصيف كه مي تواند مرهمي بر زندگي پر درد و زحمت شهري، آن هم در تهران باشد. با اين تفاسير شما چه فكر يك مي كنيد سفر به ديزين براي يك بار تجربه هم دلچسب است. گرچه تصور بر اين است كه هر جا بخواهد توريستي و گردشگرانه شود بايد گران باشد. يك بار تجربه كنيد بعد قضاوت! كيلومتر 100زياد وقت نمي خواهد حتي صبح مي شود رفت و شب برگشت. ما مدت هاست كه طبيعت را فراموش كرده ايم.