Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801014-53507S8

Date of Document: 2002-01-04

افغان ها تشنه اخبار خبرگزاري فرانسه با آرام تر شدن فضاي اجتماعي افغانستان، اين روزها نياز به رسانه هاي خبري در اين كشور احساس مي شود. مردم افغانستان تشنه خبرهاي جهاني هستند و جاي خالي رسانه ها را به خوبي احساس مي كنند. به گزارش خبرگزاري ها تنها عده اي محدود در بخش پايتخت مي توانند به راديو و تلويزيون دست يابند و از خبرهاي كشور خود و ساير نقاط جهان مطلع گردند. دولت موقت افغانستان اعلام كرد كه مايل است امكاناتي را فراهم آورد تا مردم تشنه خبر افغانستان در جريان كليه امور قرار گيرند و اين در حالي است كه بخش هاي عمده اي از اين كشور حتي از نعمت برق هم محرومند. رفيع الله مجددي خبرنگار افغاني مي گويد: در ميان انواع رسانه هاي جمعي، به نظر مي رسد كه تمايل مردم براي برخورداري از روزنامه، هفته نامه ها، برنامه هاي راديويي مختص خانم ها بيشتر است. وي در ادامه مي افزايد: هفته نامه كابل مي تواند صداي مردم افغانستان و سوال و جوابهاي آنان باشد. به عنوان نمونه از بخش هايي كه اين خبرنگار در آن مشغول است مي توان به فعاليت هاي تبليغاتي ملي پايه گذاري شده در سال 1961 اشاره كرد كه تا چند سال پيش هم با غرور و افتخار تحت عنوان استقلال افغانستان در دسترس همگان قرار مي گرفت. يكي از علت هاي دوام اين حركت برخورداري آن از يك حامي ثروتمند افغاني است. البته ساختمان مركزي آن توسط راكت مجاهدين افغان در 1994 ويران شد و امروز ديگر جز پيكر درهم رفته فلزي چيزي از آن به جاي نمانده است. تنها 4 دستگاه از ميان 200 دستگاه چاپ آن به جا ماند كه مي توانست 5000 نسخه براي استفاده 50000 نفر توليد نمايد اما بعدها يعني در سال 1996 آن هم توسط گروه طالبان برچيده شد. يوسف بخشي سرپرست تكنسين هاي اين سازمان مي گويد: قبل از عمليات طالبان، فعاليت هاي اين مركز تا حدي نيازهاي موجود را پاسخ مي گفت و توليدات خبري گسترده اي از جمله مجله هايي براي بانوان، سربازان و جوانان را ارائه مي كرد. در دهه 1960 ميلادي فعاليت هاي انتشاراتي و رسانه اي تحت كنترل دولت و يا بهتر بگوييم ظاهرشاه بوده كه بعدها تحت سلطه قانون هاي سنگين طالبان درآمده و به همين جهت به تدريج از بين رفتند. بخشي در ادامه مي افزايد: ... اگرچه من خود در اين رابطه فعاليت مي كردم اما ديگر مطالب را اصلا نمي خواندم چون همه موضوع ها به رهبران روحاني و مجازات هاي مردم اختصاص داشت. اين روزها روزنامه هاي انيس به زبان دري، هيواد به زبان پشتو و كابل تايمز به زبان انگليسي كه از دوره بنيادگرايان تا به حال فعاليت مي كنند باقي مانده اند. گرچه آنها بيشتر در مورد اتفاقات 30 مهر تصويب دولت وقت افغانستان ارائه مطلب مي كنند و گستره اطلاعات جهاني را تحت پوشش قرار نمي دهند اما به سختي و آن هم بيشتر به تعداد مشتركين محدود خود تهيه و توزيع مي گردند و ساير مردم از آنها بي بهره اند. بيشتر مردم سعي در گرفتن اطلاعات از طريق منابع خبري ايراني، راديو آمريكا و سازمان هاي خبري انگليسي دارند. بنابراين در گوشه و كنار خيابان ها و فضاهاي عمومي مي توان عده اي را ديد كه به دور يك راديو ترانزيستوري كوچك حلقه زده و گوش به اخبار آن سپرده اند. آنها حتي اخبار مربوط به ملامحمدعمر و بن لادن را از اين طريق كسب مي كنند. عبدالله هادي سرپرست ارتش منطقه راس _ اورزگان در بخش مركزي افغانستان مي گويد كه تنها از طريق پخش بولتن هاي كوتاه خبري از وقايع مهم مطلع مي شود. او مي افزايد: ... ما با قرارگيري در بخش هاي كوهستاني از سايرين جدا شده ايم و مردم اين جا علاقه مندند تا بدانند در كابل چه مي گذرد. اجيرالدين اقبال سرپرست و نويسنده روزنامه هيواد كه به تازگي از پاكستان به افغانستان بازگشته مي گويد: طالبان براي ما هيچ چيز باقي نگذاشته اند، آنها دوربين ها، كامپيوترها و وسايل ما را از بين برده اند و اين مشكلات كار ما را دشوارتر مي كند خصوصا اين كه ما افراد باتجربه و تعليم ديده روزنامه نگار هم نداريم و تمام اينها درحالي است كه مردم افغانستان تشنه اطلاعات و كتابهاي مختلف هستند. اقبال در ادامه مي افزايد: يكي از نيازهاي مردم افغانستان وجود روزنامه اي مستقل است تا مستقيما حرف هاي مردم را منتشر سازد، چرا كه ما در اين منطقه قوم ها و تفكرات متعددي را داريم كه تمام آنها حق ابراز عقيده دارند. رهين مخدوم وزير اطلاع رساني جديد كشور افغانستان مي گويد: ما هيچ مشكلي با آزادي مطبوعات نداريم. امروز در افغانستان به آزادي مطبوعات ارج مي نهيم و آن را تحت هيچ قانوني محدود نمي كنيم. در آينده نيز به دولت هاي خارجي اجازه دخالت نخواهيم داد.