Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801014-53499S16

Date of Document: 2002-01-04

راه هاي ميان بر يك گفت وگوي رو در رو جليل اكبري صحت تجربه جامعه فرهنگي، نشان داده است كه كارهاي گروهي و حتي صنفي به دليل نگاه، _ گاه _ تنگ نظرانه و گاه عدم شناخت از منافع گروهي ناموفق بوده است. توليد فيلم قصه هاي كيش و اختلافاتي كه پس از آن پيش آمد _ حال به هر دليلي! _ نشان از اين ضعف در ميان حتي نخبه ترين اهالي سينما داشت. پس از وقايع دوم خرداد و حضور جدي امروز در قالب صنف شاهد چند نقطه ضعف عمده بوديم. نخست: ماهيت نظارتي دادن به صنف به صورتي كه وظايف دولت در قالب صنف تعريف شده با هر بهانه اي كه با نام مصلحت انديشي از آن نام برده مي شود. دوم: تلاش براي به حداقل رساندن نقش دولت در تصميم گيري ها و حضور در صحنه فرهنگ. اين تلاش از دخالت نا به جا و بيش از حد و سليقه ادوار گذشته ناشي مي شد اما همين حركت فراموش كرده بود، كه سينماي ايران به دليل مهندسي خوب مديرانش و پتانسيل حرفه اي اعضاي صنوف توانسته بود نامي در ميان نام ها براي خود پيدا كند و مي بايست به جاي تلاش براي به حداقل رساندن نقش دولت و نشاندن حراست در عرصه وام دهي، آن را به سمت حمايت بيش تر چه در عرصه تحقيقات كاربردي و چه در عرصه عمليات ميداني براي كمك به سينما، انجام دهد. آسيبشناسي اين پديده نشان مي دهد با كوچك ترين ضعفي كه نتيجه منطقي كار گروهي است عده اي به هر عنوان علاقه مند پي گيري مطالبات حراست در قالب جديد و گاهي متضاد با منافع كلان فرهنگي كشور برمي آيند. سوم: ضعيف كشي _ يا تلاش براي به حداقل رساندن نقش صنوف ضعيف تر در ساختار سينما. چهارم: حذف غير منطقي ايده هاي مغاير با روند كلي حركت صنوف سينمايي يا ميدان ندادن به مخالفان براي تبديل شدن آنان به يك اپوزيسيون فرهنگي قوي. البته از آن طرف هم مايه هاي اين رفتار اپوزيسيوني در خيمه هايي به غير از خيمه هاي سينمايي يافت مي شد كه شايد همين بهانه براي از ميدان به در بردن كافي بود. و... اما پس از طي مشاجرات درون صنفي و درون اتحاديه اي سينماي ايران، با چند پرسش در اين حيطه ها مواجه شده است. _ عوامل توليد در سينما و وضعيت معيشتي آنان. - پروسه توليد فيلم و تعيين حداقل يا حداكثر نقش دولت. _ اكران فيلم با توجه به تعداد اندك سينما در ايران. - عدم استقبال از سينماسازي _ حتي با حمايت دولت. _ مسئله بودن و نبودن فيلم هاي خاص! _ جشنواره ها و تاثيرپذيري سينماي ايران. و... پس بسيار طبيعي است در مقابل اين ليست و ليست هاي ديگر عصبانيت و ديالوگ مفتش مابانه اولين گزينه باشد. شكل روابط، قبل از هر چيزي _ در سينماي ايران دچار ترديد شده است و بدون شك به دليل رشد كيفي و كمي اش با مسايل جديدي روبروست نمي توان با نسخه هاي مرزي و تك نسخه اي (صنفي ) براي اين مشكلات راه حل خلق كرد. در روابط سينماي ايران با روابط سينما در هر كجاي جهان تفاوتي اساسي دارد، پس، حنجره هايتان را براي يك گفت وگوي رو در روي آماده نگه داريد.