Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800313-51582S2

Date of Document: 2001-06-03

راهكارهاي دستيابي به ترك سيگار براي رسيدن به اين مقصد كه جامعه ما در مبارزه با استعمال دخانيات و مشخصا مصرف سيگار، در مقايسه با ساير جوامع پيشگام ابتدا باشد، لازم به نظر مي رسد تا تاريخچه آلودگي آحاد مختلف مردم جامعه ما به مصرف و استعمال انواع دخانيات و خصوصا مصرف سيگار و عوامل مختلف گرايش به آن، همچنين جغرافيا و پراكندگي اعتياد به سيگار به لحاظ مكاني، سني، جنسيتي، سطح مواد و... بررسي شوند. پس از چنين بررسي هايي است كه مي توان به منظور مقابله با گسترش اعتياد به مصرف سيگار در جامعه، برنامه ريزي هايي را مورد توجه قرار داده و به مرحله اجرا طبعا گذاشت ايجاد محدوديت هايي چون ممنوعيت استعمال دخانيات در اماكن عمومي، اتوبوس هاي شركت واحد، سالن هاي سينما و تا حدودي در دستگاههاي اجرايي و اداري كشور، در كاهش مصرف سيگار در جامعه موثر مي باشند. ليكن دخانيات زدايي در جامعه، علي الظاهر، مستلزم اقدامات اساسي تر و ريشه اي تر است كه برخي از كليدي ترين اين اقدامات را مي توان در قالب تعابيري چون تعبيه قوانين و مقررات آموزش هاي، مختلف و تبليغات گوناگون و امثال آن مشخص ساخت. گاهي هم نيز، فن آوري هاي نوين در اين رابطه مي توانند كمك موثري باشند. در همه اين عناوين، تاكنون شاهد اقدامات و سياست هاي مختلفي در جامعه خود و نيز ساير جوامع بوده ايم. ليكن اين قبيل اقدامات، تاكنون كمتر به صورت متمركز، برنامه ريزي شده و مثلا تحت يك كميسيون يا شورايعالي مبارزه با دخانيات صورت به گرفته اند هر جهت، در همين كشور خودمان بحث مقابله با مصرف سيگار از طريق تدوين قوانين و مقررات بسيار مطرح بوده است، تبليغ مضر بودن سيگار از طريق رسانه هاي جمعي و نيز از طريق درج نوشته هاي مختلف بر روي پاكت هاي سيگار، يكي از راههاي متداول مقابله با گسترش مصرف سيگار درجامعه مي باشد، آموزش دانش آموزان و جوانان در برخي از واحدهاي آموزشي، يكي ديگر از برنامه ها مي باشد، با همه اينها باز هم شاهديم كه سن آلودگي به مصرف سيگار در جامعه ما، همچون ديگر جوامع، روزبه روز كاهش مي يابد و مثلا در خبرها مي آيد كه طبق آخرين تحقيقات انجام شده، ميانگين سن استعمال سيگار نوجوانان ايراني 13 تا 15 سال است. البته، عوامل مختلفي در خصوص مصرف سيگار و گسترش آلودگي به آن در هر جامعه، و خصوصا در رابطه با قشر نوجوان و جوان در كارندكه به هر حال در هر مورد مي توان برنامه ريزي هاي خاصي را مورد توجه قرار داد. *** و اما، اگر نگاهي به فهرست برنامه ريزي دولتي، اجتماعي و شخصي در خصوص مقابله با مصرف سيگار داشته باشيم، مي توانيم همه برنامه ها را در چهار مفهوم الزامات، دل مشغولي ها آگاهي، و اراده خلاصه كنيم. البته در برخي موارد الزامات (شامل انواع آدامس و شكلات ترك اعتياد به سيگار، انواع آجيل و... ) كارساز مي باشند، ليكن دو عامل عمده براي پيشگيري از آلودگي به مصرف سيگار و درمان اعتياد به سيگار عبارتند، از: آگاهي و اراده. در رابطه با هر يك از اين مفاهيم، مي توان مطالب فراواني را مورد توجه قرار داد كه در اينجا صرفا به يكي دو پيشنهاد، بر محور اين دو مفهوم (يعني آگاهي و اراده ) اشاره مي شود. * برپايي نمايشگاه مضرات سيگار: به منظور آگاه ساختن آحاد مختلف مردم، مي توان از طريق جلب همكاري محافل دانش آموزي، نمايشگاههايي در خصوص مضرات سيگار را برپا در كرد اين نمايشگاهها، از طريق روزنامه هاي ديواري، (حاوي عكس، نقاشي، كاريكاتور و نوشته ) مي توان همه يافته هاي علمي در رابطه با مضرات مختلف مصرف سيگار را به اطلاع عموم رساند. همچنين به تصوير كشاندن آمار و نمونه هايي از مواردبيماري و بيماران مرتبط با مصرف سيگار (مانند سكته ها و سرطان ها و. ) و مرگ و ميرهاي ناشي از آنها، بسيار موثر خواهند بود. ضمنا اگر دانش آموزان جوان (اعم از دختر و پسر ) با، هدايت هاي موثر، توليدكننده و مجري اين قبيل نمايشگاهها بوده و مثلا با لباس هاي فرم سفيد، به ارائه توضيحات لازم در نمايشگاهها نيز بپردازند و يا محصولات فرهنگي - آموزشي مختلفي چون كتاب و CD و نوار ويدئو و امثال آن كه در رابطه با مضرات مصرف سيگار مي باشند را به فروش رسانند، به اين قبيل نمايشگاهها، اهميت بيشتري خواهد بخشيد. * ايجاد صندوق هاي اراده: چنانچه در اين قبيل نمايشگاههاي آگاهي بخش، دفاتر يا صندوق هايي پيش بيني شوند كه افراد سيگاري با انگيزه ترك اعتياد، نام و مشخصات خود را در دفتر يا صندوق هاي اراده ثبت نمايند در دوره بعدي برگزاري نمايشگاهها (كه البته مي توان براي زمان نمايشگاههاي هفته خاصي در سال تحت عنوان هفته مبارزه با مصرف سيگار در نظر گرفت ) چنانچه، افراد، همچنان بر اراده خود باقي مانده باشند به قيد قرعه، جوايزي دريافت كنند. شاهرخ عربشاهي