Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800305-51503S2

Date of Document: 2001-05-26

گويندگي فن است يا؟ هنر اشاره; سرور پاك نشان گوينده راديو از سال 1342 همكاري خود را با راديوي مركز گرگان آغاز او كرد سالها با مرحوم انجوي شيرازي در تهيه برنامه فرهنگ مردم همكاري داشته است. در طول سالها كار گويندگي، اجراي برنامه هاي متعددي چون، زن و زندگي، خانه و خانواده، كارواني از شعر و موسيقي، گل ها، برگ سبز و گل هاي تازه، سلام بامدادي و دهها برنامه ديگر را عهده دار بوده است و در حال حاضر نيز گويندگي برنامه هاي علم و زندگي، سرود روشني، آينه جادو و چند برنامه ديگر را به عهده دارد. او هم اينك طي 12 سال متمادي گويندگي برنامه علم و زندگي را عهده دار با است او در زمينه شيوه هاي گويندگي راديو و تلويزيون گفت وگويي انجام داده ايم كه در پي مي آيد: شما * به عنوان يك فكر گوينده، مي كنيد يك برنامه را چگونه بايد اجرا؟ كرد -به طور كلي، متن برنامه هر شكلي كه باشد گوينده بايد آن را بتواند خوب اجرا كند، در بعضي از برنامه ها بر حسب نوع آن كتابي حرف زدن ايجاب مي كند، اما در بعضي از برنامه ها برعكس بايد محاوره اي اجرا اما كرد گوينده خوب كسي است كه بتواند هر شكلي از برنامه (چه محاوره اي چه سنگين و ادبي ) را به نحو مطلوب اجرا نمايد. دليلي ندارد كه اگر گوينده كتابي مي خواند خيلي خشك و رسمي صحبت كند. او مي تواند با يك لحن صميمي مطالب را كتابي ادا كند، او بايد مخاطبين خود را بشناسد، من هميشه مخاطبين خود را مي بينم. مثلا در آن ساعت كه برنامه علم و زندگي پخش مي شود و خانم هاي خانه دار در آشپزخانه خود مشغول به كار هستند و راديوهاي خود را روشن كرده و به آن گوش مي دهند من خود را در محيط منزل و در كنار آنها مي بينم و با اين احساس كه از نزديك در كنارشان هستم با آنهاصحبت مي كنم و اميدوارم كه صحبتها و مطالب برنامه علم و زندگي بتواند در پيشرفت زندگي روزمره آنها موثر واقع شود. اين را اضافه كنم كه با كارم بسيار رابطه احساسي دارم و آن را دوست دارم. چرا كه صميمانه مردم را دوست دارم. برنامه علم و زندگي لحن صميمي و محاوره اي با شنونده دارد، زيرا اگر بتوان مطلب علمي را با اين شيوه به شنونده رساند، مطمئنا تاثير بيشتري در جهت گيري شنونده خواهد داشت. * آيا قبل از شروع برنامه روي مطلب اشراف؟ داريد -كسي كه مي خواهد گوينده خوبي باشد بايد مطالبش را از قبل بخواند و نسبت به آنها آگاهي داشته باشد. گوينده اي كه نداند چه چيزي را مي خواهد بگويد به طور قطع صحبتهايش بر روي شنونده تاثير خوبي نخواهد داشت. چرا * گوينده بايد با آگاهي لازم پشت ميكروفن؟ بنشيند -پاسخ اين سوال را قبلا عرض كردم. آگاهي گوينده به او اعتماد به نفس مي دهد و موجب مي شود كه او قاطع صحبت كند و در نتيجه در انتقال مفاهيم موفق شود. * به نظر شما گويندگي فن است يا؟ هنر -به نظر من گويندگي هم فن است و هم هنر، تلفيق اين دو با يكديگر همراه با دانش و آگاهي، گوينده موفق را مي سازد. * برنامه علم و زندگي تا چه حد توانسته در بالا بردن سطح دانش علمي و آگاهي شما در زندگي موثر واقع؟ شود -خيلي زياد، وقتي هر روز مطالب مختلف علمي با زبان ساده و گويا گفته مي شود ناخودآگاه يك نوع تداعي وآموزش مطالب علمي براي خودمان نيز خواهد بود. هر كجا يك مطلب علمي در روزنامه يا كتاب مي بينم ناخودآگاه به طرف آن مي روم و آن را با دقت مي خوانم. * توصيه شما براي جوانان مشتاق علم و دانش؟ چيست -خوشبختانه امروز ديگر جوانان ما با آگاهي و بصيرت كامل مسير آينده خود را انتخاب مي كنند و خود آنها بيشتر از من به اهميت نقش جوانان براي ساختن آينده ايران عزيز واقفند فقط مختصر، اشاره مي كنم كه بايد هميشه با دقت به مسائل و بحث هاي علمي توجه كنند و با سعي و كوشش، خود را با علوم و فنون پيشرفته روز منطبق سازند. * به نظر شما چه صدايي مي تواند در عمق جان و روح آدمي تاثيرگذار؟ باشد -كسي كه مي خواهدگوينده باشد بايد يك صدايي متفاوت داشته باشد، صدايي كه بايد از هر نظر شاخص وتاثيرگذار باشد. هر كسي خودش بهتر مي تواند اين معيار را درخود بيابد، آنچه كه بيش از همه مهم است صميميت گوينده است. اگر شنونده حس كند شخصي كه دارد با او صحبت مي كند در گفتارش صداقت و راستي وجود ندارد و به نوعي نقش بازي مي كند مطمئنا به حرفهاي او خوب گوش نمي دهد. چنين گوينده اي در نهايت نمي تواند براي سالهاي طولاني مخاطبين خود را جذب كند. * به نظر شما چرا گويندگان راديو به تلويزيون مي روند و بين اين دو اجرا چه تفاوتي وجود؟ دارد -شايد اگر گويندگان راديو به تلويزيون مي روند به دليل تفاوت دستمزدي است كه به آنها داده مي شود. تفاوت بسياري بين برآوردهاي راديويي و تلويزيوني وجود در دارد راديو حداقل بايد 10 برنامه خوانده شود تا با برآورد يك برنامه تلويزيون برابري كند و شايد علت ديگر اين باشد كه گويندگان راديو دوست دارند از اين طريق به شهرتي كه مدنظرشان است برسند. اما من به اين دليل به تلويزيون نرفتم كه دوست دارم هر كسي من را با آنچه كه از راديو مي شنود در ذهن خود مجسم كند. در نامه هايي كه به دستم مي رسد، هر كسي مرا به نوعي خطاب مي كند، يكي مرا خواهر خودش و ديگري دوست خودش و يا از بستگان نزديكش خطاب مي كند و من احساس مي كنم كه از طريق صدا و گويندگي تصورات مختلفي رادر شنونده ايجاد مي كنم و همين برايم بسيار جالب و دلنشين است و به همين دليل قصد دارم كه هميشه در راديو كار كنم و بمانم و اما تفاوت اجراي راديويي و تلويزيوني در اين است كه در اجراي راديو گوينده بايد عميق تر فكر و احساس كند. او بايد در كارش تبحر بيشتري داشته باشد چرا كه فقط از طريق صدا و بيان است كه مطلب به شنونده منتقل مي شود ولي در اجراي تلويزيون اگر خطايي پيش آيد مجري يا گوينده با يك خنده و حركت دست و صورت خود خطا و اشتباه حاصل از تپق زدن را مي پوشاند. گفت و گو از: معصومه السادات فاطمي نسب