Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800302-51496S2

Date of Document: 2001-05-23

كمرويي و راههاي مقابله با آن كمرويي را كنار بگذاريد آيا مي توانيد كتابي را با صداي بلند؟ بخوانيد آيا مي توانيد براي ديگران صحبت؟ كنيد آيا مي توانيد به هنگام سخن گفتن با ديگران به چشمان آنها نگاه؟ كنيد (مخصوصابا محارم و همجنسان خود ). اگر شما سواراتوبوس شديد و گفتيد كه مي خواهيد پياده شويد ولي راننده متوجه نشد، آيا دوباره با صداي بلندتر درخواست خود را تكرار مي كنيد يا؟ خير اگر جوابتان مثبت است، شما فرد كمرويي نيستيد; اما اگر به برخي يا همه آنها جواب منفي داديد شما از كمرويي رنج مي بريد. پس بياييد به خود وكودكتان كمك كنيد تا اين مشكل را كه همچون مانعي برسر راه رسيدن به خواسته هايتان است برداريد. كمرويي پديده اي ارثي نيست كه از پدر و مادربه كودك منتقل شود، بلكه در آغاز والدين كمرويي را درخانواده به كودك مي آموزند. كمرويي، عمدتااز طريق اضطراب و كمرويي پدر و مادرو يا تنبيه وتهديد كردن كودك انجام مي گيرد. كمرويي يكي از شرايط ويژه اجتماعي است كه خاص انسان است ودر حيوانات وجود ندارد. نوعي از كمرويي اصطلاحا خجالت ناميده مي شود كه همراه با حالت اضطرابو غريبگي است و در تمام نوزادان مشاهده مي شود. برخي از مادران وقتي با خجالت كشيدن كودك خود مواجه مي شوند او را در آغوش خويش نگه مي دارند و به ديگران نمي دهند و هنگامي كه كودك دو ساله وكمي بزرگتر شد به او فرصت نمي دهند پيش ديگري برود و بدين ترتيب اضطراب خجالت دركودك همچنان باقي مي ماند. اين قبيل كودكان به تدريج كمرو بار مي آيندو قدرت برقرار كردن ارتباط با ديگران را از دست مي دهند. كودكاني كه كمرو بار مي آيند، به تدريج احساس خود ارزشمندي ايشان به حداقل مي رسد وعزت نفس آنها از بين در مي رود نتيجه اين امور انگيزه شان براي انجام كارها به حداقل كاهش مي يابد و لذا دچار شكستهاي پياپي مي شوند و مواجه شدن با تجارب تلخ و ناموفق سبب استمرار حالت كمرويي در اين گونه كودكان مي شود. كمرويي و تاثير منفي آن در آموزش و پرورش اين كمرويي كه در خانه بوجود بعضا آمده، در مدرسه نيز تقويت به مي شود اين صورت كه وقتي معلم دركلاس درس سوالاتي را مطرح مي كند، كودك كمروعليرغم آنكه پاسخ صحيح سوال را مي داند، ولي جرات جواب دادن ندارد و يا وقتي كلمه اي را جا مي اندازد، يا قسمتي از درس را متوجه نمي شود به دليل كمرويي نمي تواند آن را از معلم خود بپرسد. اين گونه كودكان داراي هوش سرشاري هستند ولي آن را در پشت هاله كمرويي پنهان مي دارند. كودكان كمرو به دليل خجالتي بودن، سوال نمي كنند، به پرسشها پاسخ نمي دهند و در نتيجه از نظر آموزشي عقب مانده تر از توان واقعي خويش جلوه مي كنند. از نظر اجتماعي نيز قدرت برقراركردن ارتباط بهتر (نگاه به چشم )و ارزيابي ديگران را ندارند. در بازيهاي گروهي كودك كمرو آخرين نفري است كه از او نظر مي خواهند و او آخرين نفري است كه نظر خود را بيان مي كند. كودك كمرو گوشه گير است، در صوتش اختلال ايجادمي شود و در محيطهاي ناآشنازماني كه بخواهد با مخاطبهاي غريبه پيرامون يك مساله جدي سخن بگويد، دست و پايش را گم مي كند. برخي از خانواده ها حياء و عفت را با كمرويي اشتباه مي گيرند و مثلامي گويند: او دختر باحيايي حال است آن كه حيا و عفت مقوله اخلاقي است وكمرويي يك مساله رفتاري. حياء امر پسنديده اي است ولي كمرويي مطلوب نيست. حياء و عفت با كمرويي متفاوت است كمرويي در ميان خانمها بيشتر مشاهده مي شود. دليل اين مساله اين است كه ويژگي مذكور از زنان پذيرفتني تر است ولي در مورد مردان قابل قبول نيست، زيرا آنان مشاركت اجتماعي بيشتري دارندو لذا رفتارهاي اجتماعي از آنها بيشتر ديده مي شود. كودكان كمرو عمومامتعلق به خانواده هايي هستند كه پدر يا مادر و يا هر دوي آنها كمرو، مضطرب، عصباني، تنبيه گر، تهديدكننده، كمال جو و.. مي باشند و يا مي خواهند ناكاميهاي خود را از طريق كودكانشان تحقق بخشند. اين گروه از پدران و مادران دچار كمبود هستند و قصد دارند اضطراب خويش را به وسيله كودكانشان جبران كنند. چگونه مي توان از كمرويي پيشگيري؟ كرد بطور كلي هنگامي كه با فرزندتان صحبت مي كنيد، به چشمانش نگاه كنيد تا او نيز جرات نگاه كردن پيدا كند واعتماد به نفس كسبكند. كودك هنگامي مي تواند به خوبي سخن بگويد كه مادر گوشهايش را در اختيار او قرار دهد وبا دقت به تمام حرفهايش گوش كند. كودكي كه از قدرت شنوايي برخوردار است، مرتبا از طريق تلويزيون راديو، و همسالانش مطالبي را مي شنودآنها را مي آموزدو علاقه مند است كه آنها را تكراركند وبازگو نمايد، بنابراين بهتر است مادران به حرفهاي فرزندانشان با دقت گوش فرادهند، زيرا اين امر نيز در جلوگيري ازكمرويي بسيار موثر است. ديگر مهارتهاي اجتماعي مثل: ورزش، نقاشي، طراحي، قصه گويي، لطيفه گويي و.. نيز در تقويت روحيه كودك و پيشگيري از كمرويي اثرات فراوان دارند. به عبارت ديگر كودك بايد مهارتهايي داشته باشد تابا ارائه آن در اجتماع و حداقل در ميان همسالان خودبتواند اعتماد به نفس كسب كند. اگر كودكي كمروست و نمي تواند بلند صحبت او كند، را به باغ و پارك ببريد تا بلندسخن گفتن را تمرين كند. مجالس ميهماني را بايد براي كودكان خوشايندساخت. برخي از مادران تصور مي كنند كه كودك يك مجسمه يا تابلوي نقاشي است كه ديگران بايد در مورد آن قضاوت كنند. به عبارت ديگر مادر فكر مي كند كه حتما بايد ديگران در مورد شخصيت دخترش نظر بدهند و معمولامي گويد: مريم جان وقتي دوستان من مي آيند، مواظبرفتارت باش درست، لباس مناسب حرف بزن، بپوش، درست بنشين، بلند نخند، بيخودي چيزي نگو و.. و بدين ترتيب مرتبااعمال او را محدود مي كند. به طور غير مستقيم از او ايراد مي گيرد و آداب را به او تذكر مي دهد. نتيجه اين رفتار چنين مي شود كه دختر مذكور با تمام وجود مراقب است كه ببيند ديگران درباره او چه مي گويند و بنابراين شخصيتي منفعل پيدا مي كند و جرات اينكه سربلند كند و ديگران را نگاه كند، ندارد. در اين صورت انتظار بيهوده اي است كه بخواهيم اين دختر مهارتهاي اجتماعي را داشته باشد. اگر اين دختر بزرگتر شود، تحصيلات عاليه داشته باشد و او را مجبور كنند كه مسئوليت مهمي را نيز بپذيرد، باز هم از كمرويي رنج خواهد برد. هيچگاه نبايد كودكان را سوگلي محافل و مجالس كرد و هدف ارزيابي ديگران قرار داد. بگذاريد بچه ها آزادانه بار بيايند. كودك را نبايد در مقابل ديگران تهديد كرد وجملاتي از اين قبيل به او گفت: مواظب باش پيش مهمانها چنين نكني و... اين مسائل بسيار حساس است واعتماد به نفس كودك در گرو آنها مي باشد. درمان كمرويي درمان كمرويي از دو راه امكانپذير است - 1 كاهش اضطراب - 2 تقويت مهارتهاي اجتماعي. ما مي توانيم به راحتي اضطرابرا كاهش دهيم و اين امر با خلاص كردن كودك از امتحان كاملاميسر مادر است بايد فرزندش را از مورد امتحان بودن ديگران نجات دهد. يعني مادر به دخترش بگويد: مادر جان من مي دانم كه تو خوب هستي، تو اخلاق خوبي داري، درست را هم به خوبي مي خواني، خط تو هم زيباست و.. ديگر براي من مهم نيست كه ديگران در مورد تو چه بگويند. اينگونه سخنان اضطرابرا به حداقل مي رساند واعتماد به نفس راافزايش مي دهد. اگر مي بينيم كه كودك جرات سخن گفتن ونگاه كردن ندارد، كم كم صحنه هايي را فراهم مي كنيم تا احساس جرات دراو تقويت شود. خودمان با او گفت وگو مي كنيم و در حين صحبت به چشمان او نگاه مي كنيم و به دقت به سخنانش گوش فرا مي دهيم. برايش مخاطبهاي آشنافراهم مي نماييم. بچه هاي كوچك خانواده را جمع مي كنيم و از او مي خواهيم برايشان قصه بگويد، تا به اين وسيله تسلط كودك براي سخن گفتن افزايش يابد. كم كم گروه سني بچه ها را بالا مي بريم و از كودك مي خواهيم به آنها درس بدهد و يا براي پدرو مادر داستان بخواند. بدين ترتيبكودك كم كم در ميهمانيهاي خانوادگي حرف مي زند و كمرويي او از بين مي رود. بطور كلي براي درمان كمرويي بايد ارتباط بصري را بيشتر كرد ومهارتهاي اجتماعي از جمله مهارتهاي كلامي را افزايش بايد داد اضطراب كودك را كاهش دهيم، هرگز او را تهديد نكنيم وشخصيت وي را از معرض ارزيابي قرار گرفتن ديگران خلاص كنيم تا اعتماد به نفس او بيشتر شده، كمرويي از بين برود. نويسنده مقاله: محبوبه مهدي يار - روانشناس منبع مورد استفاده در اين مقاله: مقاله كمرويي از دكتر افروز