Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800229-51465S6

Date of Document: 2001-05-19

چگونه آتش جر و بحث هاي خانوادگي را خاموش كنيم * اگر يكي از زوجين چنان عصباني شود كه نتواند از بيان كلمات توهين آميز خودداري كند، بهتر است طرف مقابل به بحث خاتمه دهد سپس در فضاي آزاد كمي قدم بزنند تا شخص مجددا آرامش خود را به دست آورد پاسخ به اين سئوال كه كدام يك از زوجها ازدواجشان به طلاق مي انجامد را تحقيقات دكتر جان گاتمن پاسخ مي دهد. نكته كليدي در اين پيش بيني نسبت جملات توهين آميز به جملات صميمانه است. درحقيقت او براساس اين نسبت اعداد مشخصي را تهيه كرد كه اين اعداد بنابه فرض براي زوجي كه در معرض طلاق قرار داشتند نشانه نقطه انتها بودند. نمي توان رياضيات دكتر گاتمن را تضمين نمود، اما مي توان فرضيه اصلي او را پذيرفت. معمولا مخربترين نوع ارتباط بين زوجين آن است كه هنگام عصبانيت به يكديگر ناسزا بگويند يا به عبارت ديگر هنگامي كه آنها روش جر و بحث منصفانه را ندانند. دوباره دير كردي. هميشه دير مي كني. آنقدر آدم نفهمي هستي كه نمي داني بايد به موقع آماده شوي. تو فقط آنجا نشستي و هيچ كاري نمي كني. در كارها هيچ كمكي نمي كني. تو هم مثل پدرت آدم نفهمي هستي. يك جفت آدم بي عرضه. تعجبي ندارد كه مادرت او را ترك كرد. تو هميشه سر بچه ها فرياد مي زني. تو هم مثل بقيه اعضاي خانواده ات ديوانه هستي. من نمي توانم اين طرز صحبت تو را تحمل كنم. تو با من مثل يك آشغال رفتار مي كني و فكر مي كني خيلي باهوشي. پس چرا نمي تواني به اندازه اي پول درآوري كه با آن يك خانه آبرومندانه بخريم. عبارات بالا نمونه هايي خفيف از جملات توهين آميز هستند. آن جملات و كلماتي كه واقعا به شخصيت افراد لطمه مي زنند قابل چاپ نيستند. اما شما تاكنون بايد متوجه آنها شده تمامي باشيد اين جملات بيش از اينكه باعث حل مساله شوند به شخصيت فرد حمله مي كنند. به شخصيت طرف مقابل حمله نكنيد و سعي كنيد صرفا به بحث درمورد رفتاري كه از آن عصباني هستيد، بپردازيد. به عنوان مثال ديركردن تو را نمي توانم تحمل كنم، بايد در اين باره كاري بكنيم يا مدام به تو مي گويم كه به كمكت احتياج دارم. احساس مي كنم هنگامي كه آنجا نشسته اي به چيزي اهميت نمي دهي. بنابراين نكته اول اين است كه با استفاده از تجربيات خود بدون اينكه همسرتان را تحقير كنيد براي حل مشكلات به بيان آنچه موجب آزار شما شده است بپردازيد. بيان كلماتي از قبيل ديوانه، مريض، بي عرضه و غيره به همسر، آنچنان توهين آميز است كه نه تنها باعث حل مساله نمي شوند بلكه ضربات شديد عاطفي به شخص وارد مي كنند. اين ضربات آسيبهايي به زندگي زناشويي مي زنند كه هرگز قابل التيام عامل نيستند اصلي در يك زندگي زناشويي موفق امنيت عاطفي است. آزردن همسر با چنين كلمات توهين آميزي باعث مي شود كه او به اين نتيجه برسد كه نمي تواند از نظر عاطفي به شما اعتماد كند و اين عامل خود دليلي براي قطع ارتباط است. هيچ كس مايل نيست احساسات خود را بيان كند اگر بداند كه بعدا احساسات او مورد تهاجم قرار خواهد گرفت و اين تهاجم دليل قطع ارتباطات بين زوجين است. بنابراين همسري كه شخصيت و احساسش مورد تهاجم قرار گرفته است نبايد با حمله به شخصيت طرف مقابل عكس العمل نشان دهد بلكه بايد صحبت در مورد آن را ممنوع كند. درحقيقت بايد بگويد كه اگر همسرش حرفهاي خود را پس بگيرد و فقط در مورد مشكل موجود صحبت كند با او گفتگو مي كند و اگر نه صحبت را خاتمه دهد. اينك همسر متخلف مجبور به عذرخواهي مي شود و تلاش مي كند تا مجددا مساله و به خصوص بخشي كه باعث ناراحتي همسرش شده را با عباراتي مودبانه تر بيان كند. نكته دوم اين است كه از موضوع خارج نشويد. اين جمله بدين معناست كه خصوصيات همسرتان را به ويژگيهاي خانواده او نسبت ندهيد (جمله اي مثل تو دقيقا مثل /پدرت مادرت هستي كه اغلب مورد استفاده قرار مي گيرد عبارتي آزاردهنده است كه بلافاصله روند حل مساله را متوقف مي كند ).در مشكلات رايج زناشويي معمولا يكي از همسران در مطرح كردن چنين جملاتي استاد است و همسر ديگر از اينكه مجددا چنين مطالبي مطرح شده و باز آنها از موضوع خارج شده اند و در مسيري غلط قرار گرفته اند دچار بهت و حيرت مي شود. سپس بحث از مسير اصلي خود خارج و به مباحث بي پايان ديگري كشيده مي شود، مباحثي كه براي هر دو آزاردهنده هستند اما تا به حال فرصت بيان آنها را نداشته اند. با وجود اين هنگامي كه يكي از زوجين عصباني مي شود با خود فكر مي كند كه زمان مناسبي يافته تا به تخليه بار عاطفي بپردازد كه از هفته هاي اخير در دل داشته است. اين عمل خود باعث اخلال مجدد در روند بحث مي شود. اين مثال يادآوري كننده اين مطلب است كه اگر مساله اي باعث آزار شما مي شود آن را در دل نگه نداريد، درباره آن صحبت كنيد در غير اين صورت روزبه روز انباشته تر و آزاردهنده تر مي شود تا اينكه در زمان نامناسب بيان مي گردد. نكته سوم اين است كه اگر يكي از زوجين چنان عصباني شود كه نتواند از بيان كلمات توهين آميز خودداري كند، براساس توافق قبلي طرف مقابل به بحث خاتمه دهد سپس در فضاي آزاد كمي قدم بزنند تا شخص مجددا آرامش خود را به دست آورد. همسر ديگر بايد اين شرايط را بپذيرد ولي در عوض آن همسر بايد قول بدهد كه بعدا و در زماني ديگر به ادامه بحث خود بپردازند (زمان مشخصي در همان روز يا روز بعد اما نبايد بيش از 24 ساعت از آن بگذرد ). نظريه اي قديمي وجود دارد كه مي گويد تا زماني كه عصباني هستيد به بستر نرويد. زوجين بايد قبل از اينكه براي خواب بروند به حل موضوع بپردازند. اگر چنين امري امكان پذير نباشد حداقل انتظارات خود را بيان كنند. همين امر باعث حل مشكل مي شود. حتي اگر خشمي فروخورده از موضوع مشخصي در دل داريد باابراز محبت به يكديگر روز خود را به پايان برسانيد. نكته آخر اين است كه مهارتهاي حل اختلاف را بياموزيد كه اين مهارتها را مي توان در كتب روان شناسي آموخت. مطالب فراوان ديگري در اين باره باقي مانده است كه در آينده به آنها اشاره خواهد شد. در اين بين دو مطلب بسيار مهم را به خاطر داشته باشيد. اول اينكه اگر كسي به انتقاد از شما مي پردازد اولين واكنش رواني شما دفاع از شخص خودتان است اما پيش از اينكه واكنش نشان دهيد مطمئن شويد كه به منظور طرف مقابل خود پي برده ايد و برداشت خود را از گفته او به زبان بياوريد. دوم اينكه نهايت هر اختلاف نظر اين است كه راه حلي پيدا شود و هر يك از زوجين با اين احساس كه در دعوا پيروز شده اند صحنه را ترك كنند. اين يك نوع مبارزه است و پيروزي در اين مبارزه نيازمند كار و تمرين مي باشد اما اگر در اين مبارزه موفق شويد زندگي زناشويي شما از خطر رها شده است و رسيدن به چنين نتيجه اي ارزش تلاش براي يادگيري اين مهارتها را دارد. منبع: اينترنت ترجمه: مريم صادق