Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800217-51368S2

Date of Document: 2001-05-07

نيمايوشيج و دوره هاي شعري او اشاره; چندي قبل روزنامه السفير لبنان مطلبي در باره نيمايوشيج به چاپ رساند كه گرچه موجز و بيان زندگي او بود اما از آنجا كه جايگاه اين شاعر را در خارج از ايران نشان مي دهد، برآن شديم تا آن را به چاپ رسانيم. دوره هاي مختلفي كه نويسنده براي شعر نيما قائل شده است، حكايت از آن دارد كه نويسنده با شعر نيما آشنايي نسبتا كاملي دارد. نيمايوشيج (علي اسفندياري ) - 1960 1897 م. بنيانگذار شعر نو در شعر فارسي است. وي در آغاز كارش به صورت سنتي شعر مي سرود و از شاعران كلاسيك ايران و شعر رمانتيك فرانسه متاثر بود. اشعار آغازين او در روزنامه به چاپ رسيد. شعر قصه رنگ پريده ( ) 1921 نخستين سروده وي بود كه در قالب مثنوي ارائه كرد. پس ازآن منظومه افسانه را در سال و 1923 شعر اي شب را در سال 1924 چاپ كرد. در همان سال نيز گزيده اي از اشعار او، در مجموعه اي كه گزيده اشعار فارسي بود، منتشر شد. منظومه افسانه شروع جدي او در حوزه شعر نو به شمار مي آيد. درشعر اي شب نيز بعد رمانتيك سركش وي نمايان است. بعد از شعر اي شب اين شاعر رمانتيك كه در نوسان ميان شعر سنتي و نو بود، وارد مرحله جديدي مي شود و به عنوان بنيانگذار مكتب شعر آزاد شناخته مي شود. درشعر خانواده سرباز ( ) 1926 ديدگاه شعري نيما رويكردي به مسائل اجتماعي دارد كه همراه با احساس همدردي عميق با فقراء و بيچارگان است. او در شعر محبس ( ) 1945 مرد بيكاري را به تصوير مي كشد كه متهم به شورش شده، محكوم و زنداني مي شود. محبس در اينجا اشاره به مملكتي دارد كه محروم از آزادي است. در مادري و پسري ( ) 1945 بينوايي مادري و فرزندش را به تصوير مي كشد كه سرپرست خود را از دست داده اند. همچنين وي در كار شب پا ( ) 1947 تصويري از موطن خويش - مازندران - ارائه مي كند، تصوير شب پايي (نگهبان شب ) كه از خرمنهاي برنج در مقابل خوكهاي وحشي دفاع مي كند، در حالي كه گرسنه است و نگران فرزندان محروم از مادر خود مي باشد. در اين مرحله نيما، كاملا از سرودن شعر سنتي دست كشيده و فقط به شعر نو مي پردازد و تنها در بعضي مواقع به آنچه كه خود وطن داخلي ناميده بود، بسنده مي كند. همچنين وي اشعاري دارد كه داراي بعد عقلاني و فكري است مثل مرغ غم مرغ، مجسمه و مرغ آمين. هدف آن در درجه اول ابراز فراوان غمي است كه شرايط و اوضاع سياسي اجازه ابراز مستقيم به آن نمي دهد. نوشته: عباس دلال ترجمه: علي عليمحمدي