Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800209-51295S6

Date of Document: 2001-04-29

خودباوري و شناخت مهمترين دستاورد، شوراهاست با گذشت دو سال از آغاز به كار شوراها، نخستين تجربه هاي عملي ورود مردم به حيطه مديريت دولتي ثمرات و اثرات خود را آشكار كرده شوراها است كه نه تنها به سبب گزينش آزاد اعضاي آنها توسط مردم، بلكه به دليل جنس و ماهيت حضور آنها در عرصه مديريت شهري، بيش از هر نهاد ديگري مردمي به نظر مي رسند، دردو سال گذشته، تجربه اي سخت و در عين حال ارزشمند را كسب تجربه اي كرده اند كه اگر با موفقيت همراه باشد، مهر تائيدي بر مديريت شورايي و توانمندي مردم در اداره امور خواهد بود و در غير اين صورت فرصتي گرانقدر به هدر رفته و راه براي ورود بيش از پيش مردم به حيطه هاي مديريتي بسته خواهد شد. عملكرد اين نهاد نوپا را نمي توان همانند ساير سازمانها و نهادهاي ديرپاي كشور بررسي كرد; چرا كه از يك سو، پيشينه اي براي اين نوع مديريت در كشور وجود نداشته و از سوي ديگر كاستي هاي موجود درقانون شوراها، مانع از اثبات جايگاه واقعي شورا در بطن نظام و تاثيرگذاري كامل آن بر امور بوده است. دكتر حسينعلي عاطفي، عضو شوراي اسلامي شهر رشت در اين باره به خبرنگارما مي گويد: شوراها نيز همچون هر نهاد نوپايي در ابتدا كوشيدند تا جايگاه و وظايف خود را شناسايي كنند. در واقع در دو سالي كه گذشت، بخش زيادي از نيروي شورا صرف شناخت وظايف و تبيين جايگاه خود شد. پس از اين بود كه شورا به بازشناسي معضلات و مشكلات شهري و برنامه ريزي براي رفع آنها پرداخت. اين نكته را نيز بايد مدنظر داشت كه شوراي شهر در اين مرحله تنها مي توانست به ساماندهي شهرداري و اصلاح امور آن بپردازد، چرا كه فقط بر عملكرد شهرداري اشراف داشته است. همين امر نيز موجب شده كه حضور شورا فقط درامور مربوط به شهرداري تاثيرگذار باشد، نه بر مديريت كلان شهري. وي اضافه كرد: وجود مشكلات متعدد در زندگي شهري و همچنين توقعات بسيار متنوع و متعدد شهروندان از شورا، همگان را به اين نتيجه رسانده است كه اختيارات شورا و انتظارات شهروندان از آن، با يكديگر تناسبي ندارد. اين عدم تناسب نيز به قانون شوراها باز مي گردد كه بيشتر شورا در حد هيات مديره شهرداري در نظر گرفته نتيجه است اينكه بايد قانون، شوراها را ناظر بر مديرت كلان شهري بداند تا بتوانند انتظارات موجود را برآورده سازند. وي در مورد ارزيابي شوراها ازديدگاه اعضاي آن مي گويد: شورا اكنون تا حد زيادي به خودباوري رسيده است، زيرا با بررسي گسترده مسايل شهري، دريافته كه تاكنون روي بسياري ازمعضلات سرپوش گذاشته شده و يا با انتخاب راهكارهاي نامناسب مشكلات موجود لاينحل باقي مانده اما است اين خودباوري هنوز نتوانسته در خارج از شورا و بويژه در ديگر سازمانها ونهادها نفوذ كند. به همين دليل است كه هنوز امور شهري نظير فاضلاب، آب، برق و... تقريباخارج از حيطه نظارتي شورا اداره مي شود. البته بايد اذعان داشت كه مديريت كلان شهري و نظارت بر تمامي امور شهر نيازمند اين است كه اعضاي شوراها نيز دانش وتخصص مناسب را داشته باشند. دكتر كبري بلوكي مقدم، عضو و رئيس كميسيون بهداشت و محيطزيست شورا نيز فرا رسيدن دومين سالگرد شورا را هشداري براي اعضاي شوراها مي داند و اضافه مي كند: شوراها دو سال گذشته را با اختيارات محدود و انتظارات نامحدود شهروندان سپري كردند و همواره در مورد مسائل گوناگوني نظير امور عمراني، خدماتي، آموزشي، بهداشتي و.. مورد پرسش قرار گرفتند. اين در حالي است كه اختيارات قانوني، شورا را در شهرداري و امور آن محدود ساخته است. در نتيجه، عملكرد شوراحتي از نظر خود اعضا ايده ال نيست، زيرا هدف هيچ يك از ما اين نبوده كه فقط براي نظارت بر شهرداري وارد شوراشويم وديگر مشكلات شهرنشيني را به فراموشي اما بسپاريم، حتي نحوه همين نظارت نيز كاملاروشن و واضح نيست. وي با تاكيد لزوم دقت بيشتر شهروندان در انتخاب اعضاي شورا مي گويد: شهروندان مسلمادر انتخابات آينده شورا با توجه به حيطه وظايف شورا، علاوه بر ويژگي هاي اعتقادي و اجتماعي، توانايي و تخصص را نيز مدنظر خواهند داشت تا مجموعه شورا بتواند وظايف خود را بهتر به انجام برساند. عضو شوراي شهر رشت همچنين مي گويد: مردم با استقبال پرشور خود از اولين انتخابات شوراها نشان دادند كه ديد خوبي به شوراها دارند و به اين نهاد اميد بسته اند. من نگرانم كه اگر محدوديتهاي قانوني و اجرايي رفع نشود و شورا فقطدر چارچوب شهرداري خلاصه شود، مردم از اين نهاد نوميد شوند. منصور صوفي، مدرس دانشگاه و مشاور امور مجلس استاندار گيلان نيزدر اين باره مي گويد: مقوله شوراها بر اين فرضيه استوار است كه عقل جمعي همواره بر عقل فردي ارجحيت دارد و اصطلاحا داراي سينرژي است، يعني حاصل جمع جبري ( توان ) شورا بيش از حاصل جمع جبري تك تك اعضاي آن است. در عمل اما ما شاهد تحقق لازم اين نتيجه نبوده ايم و اين مطالب بيشتر در حد فرضيه باقي مانده است، چرا كه اعضاي شوراها از جامعه اي غيرشورايي برخاسته اند و در اغلب موارد هنوز نتوانسته اند به عنوان عضوي از يك مجموعه يكپارچه عمل كنند. از همين روست كه در برخي موارد، خودمحوري برخي اعضاي شوراها، از يك سو توان كلي شورا را به شكل چشمگيري كاهش مي دهد و از سوي ديگر جايگاه اين نهاد را در اذهان عمومي مخدوش مي سازد. عملكرد شورا نيز بايد در قياس با گذشته و به صورت كمي ارزيابي شود، نه به صورت كيفي. ذكر اين نكته ضروري است كه حضور يك هيات ناظر بر كار شهردار در بسياري موارد موجب ارتقاء كيفي نيز خواهد شد، بويژه كه اين هيات در ارتباط مستقيم با مردم باشند. درمورد شهر رشت، با وجود عمر كوتاه شورا، اثرات مثبت برنامه ريزي و نظارت بر اجراي آن مشهود است. وي همچنين معتقد است كه مهمترين موانع موجود بر سر راه شوراها اين است كه هنوز اختيارات مديريت شهري به طور كامل به شوراها تفويض نشده و همين امر توانايي شوراها را در برنامه ريزي و مديريت شهري كاهش مي دهد و نيز مردم با توان، وظايف و محدوده اختيارات شوراها آشنا نيستند و عدم آگاهي آنان در اين زمينه، موجب پيدايش توقعات غيرمرتبط مي شود.