Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800204-51251S4

Date of Document: 2001-04-24

مردم و محيط زيست به كجا چنين شتابان...؟ چندي پيش در روزنامه ها خبري درج شده بود با عنوان: پساب كارخانه ها هزاران قطعه ماهي را در رودخانه هاي گيلان تلف كرد. در متن خبر نيز آمده بود: رهاسازي پساب شيميايي كارخانه ها در رودخانه هاي منتهي به تالاب انزلي به ويژه زرجوب و آب آسياب موجب مرگ هزاران قطعه ماهي شده و از قول مديركل محيطزيست گيلان اضافه شده بود كه: روزانه مقدار زيادي پساب شيميايي كارخانه هاوارد رودخانه ها مي شود و در خاتمه نيز خاطرنشان شده بود: گروهي سودجو و فرصت طلب با جمع آوري ماهيهاي مرده و مسموم آنها را در بازارهاي مصرف گيلان عرضه كرده اند ماهياني كه مصرف آنها خطر مرگ به همراه دارد. ساليان متمادي است كه خبرهايي مشابه از طريق وسايل ارتباط جمعي منعكس مي شود، بطوري كه اخباري از اين دست بسيار عادي شده است و همه بدان عادت كرده، اكثرا ديگر بي تفاوت شده و متاسفانه به اين نتيجه رسيده ايم كه يا قوانين موجود محيطزيست كشور ما نارساست و يا اجراي آنها با موانع بسيار جدي روبه رو مي باشد. در غير اين صورت چطور ممكن است كه سال به سال براثر ندانم كاريهاي عده اي فرصت طلب و سودجو (كه فقط و فقط منافع مادي خودشان را مي بينند و بس ) جنگلها، اين نعمت خدادادي از بين بروند، مراتع و ساير منابع طبيعي براثر برداشت نادرست و استفاده هاي غلط و خارج از هرگونه ضابطه اي تخريب و منهدم شوند و در نتيجه با كمترين بارش باران سيلي عظيم به راه افتاده و كلي خرابي و خسارت ببار آورد. يا گازها و پساب سمي كارخانه ها باعث آلودگي آب، هوا و خاك شده نهايتا باعث مرگ جانداران و حتي خود انسان شود. ظاهرا با ادامه وضعيت كنوني براي نسلهاي آينده هيچگونه جنگل، مرتع، منابع طبيعي، آب سالم، خاك سالم، هواي سالم و.. باقي نخواهد ماند. البته بد نيست بدانيم كه هم اينك در كشورهاي پيشرفته، گروههاي طرفدار محيطزيست جزو مطرح ترين و قويترين تشكلهاي اجتماعي بوده و نظرات آنها حتي در تصميم گيريهاي كلان و كلي كشورشان نيز تاثير بسزائي داشته و حرف اول را مي زند. امروزه از جمله مهمترين دغدغه هاي اين كشورها تامين و حفظ محيطزيست به هر قيمت ممكن است. بطوريكه به عنوان مثال قبل از شروع هر پروژه صنعتي ابتدا سعي مي كنند آن را از نظر رعايت مقررات محيط زيستي توجيه كرده و بعد از آن به توجيه اقتصادي، اجتماعي و... آن بپردازند و شاهد زنده در اين خصوص استاندارد ISO 14000 است كه معطوف به مراقبت هاي زيست محيطي بوده و استانداردها و مقرراتي از اين قبيل در اين ممالك كم نمي باشد. به يقين مي توان گفت كه امروزه در كشورهاي صنعتي كارخانه ها و كارگاههاي آلوده كننده محيطزيست ديگر جايگاهي ندارند و طبق اطلاعات منتشره در نشريات، هم اينك اغلب اين كشورها در حال انتقال كارخانه هاي آلوده ساز خود به كشورهاي جهان سوم هستند تا از آلوده شدن محيطزيست خودشان جلوگيري به كنند هر حال تا دير نشده ما نيز بايد در چهارچوب توسعه پايدار از منابع و ذخاير طبيعي كشورمان از جمله آب، خاك و جنگلها مراقبت كنيم و اشتباهات پر خسارات كشورهاي صنعتي را تكرار نكنيم. رسيدن به چنين هدفي مستلزم همكاري فعال و مجدانه مردم و دولت است. شهرام سيف نژاد - كارشناس بهداشت