Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800203-51243S3

Date of Document: 2001-04-23

اين بار از زبان زندانيان مهريه اينجانب به خاطر اعسار و ناتواني از پرداخت مهريه همسرم به مدت 50 روز در زندان قصر تهران حبس جرم كشيده ام من و جواناني همچون من به خاطر رسومات و آداب غلط ازدواج در گذشته و حال است كه متاسفانه عده اي را به اين خاطر و بلاتكليف در زندان ها حبس نموده اند. اين گروه از جوانان كساني هستند كه با تحمل هزينه سنگين مراسم عقد و عروسي، خريد عروسي، اجاره سنگين مسكن در تهران و.. با جرات و شهامت و به منظور دوري از فساد و گمراهي و بي سروساماني پا جلو گذاشته و با اين خيال كه با دختر مورد علاقه خود وصلت مي كنند، پذيراي تمام شرايط عجيب و غريب ازدواج زيرا شده اند با اعتقاد و احترام خود به امر ازدواج به عنوان سنت مقدس الهي خواسته اند تا از هرزگي و تباهي اجتماعي فاصله گيرند اما، شايد با گذشت زماني كوتاه از تشكيل خانواده دچار مشكلاتي شده باشند يا نه، به هرحال ديگران به جاي پا درمياني و حل و فصل مشكل زندگي آنها خواسته اند تا با استفاده از قانون كيفري مطالبه مهريه، بلافاصله زوج را راهي زندان كنند. مهريه اي كه متاسفانه در سالهاي گذشته و از روي عادت، آداب و احترام به سنت ها و به صورت تشريفاتي و قراردادي و البته با ارقام غيرمنطقي و غيراصولي درنظر گرفته مي شد و متاسفانه جوانان هم ناخواسته و فقط به منظور انجام وصلت پذيراي اين مبالغ مي شدند كه مسلما عملي اشتباه بوده است. به هر صورت، هر چند كه اعمال اين قانون براي آگاهي مردم و متعادل كردن مبالغ مهريه كه روندي تصاعدي داشته، مناسب است اما باعث برخوردهاي محتاطانه مردم با اين مبالغ هنگفت نيز مي شود. هر چند كه از گذشته هاي دور مهريه ضمانتي مادي براي بقاي زندگي و حمايت از حقوق زنان تعيين شده است (درست يا نادرست ) تا مردان قادر به ازبين بردن حقوق همسرانشان نباشند اما در عين حال نيز نبايد از نظر دور داشت كه متاسفانه براساس مشاهدات عيني اينجانب، بعضي از خانواده ها از مهريه به عنوان اهرمي تهديدآميز در جهت تحميل خواسته هاي حتي نامشروع خود به مردان (شوهران ) استفاده نموده و ازطريق حمايت قانون نيز قادر به راهي كردن آنها به سوي زندان ها هستند. ضربه اي كه از اين طريق به پايه و اساس خانواده زده مي شود نه تنها باعث بي سرپرستي اعضاي خانواده مي شود بلكه موجب ايجاد كينه، عداوت و در نهايت طلاق و جدايي نيز مي گردد. همان طوري كه من در زندان مشاهده كردم، اين تازه دامادها نه تنها پس از طي دوران حبس حاضر به زندگي مشترك با همسرشان نيستند بلكه حتي به دليل فشارهاي عصبي و روحي و ناراحتي تصميم به انتقامجويي نيز گرفته اند. برخي نيز ازدواج را امري بيهوده تلقي مي كنند. شايد در حال حاضر يكي از رشته هاي جديد كلاهبرداري، ازدواجهاي مصلحتي باشد كه براي وصول مهريه و روانه كردن دامادي كه با هزاران آرزو ازدواج نموده است، در جامعه ما شكل گرفته و من در زندان شاهد تعداد بسيار زيادي بودم كه پس از زمان كوتاهي از ازدواج، حكم جلب دامادها به خاطر عدم پرداخت مهريه صورت گرفته و متاسفانه بسياري از زنان آنها نيز ازطريق حمايت قانون، پولي به جيب زده و عده اي نيز از اين طريق به كسب درآمد مشغول شده اند. زيرا بسياري از خانواده هاي دامادها به لحاظ ممانعت از حبس فرزندشان در زندان حاضر به تهيه و پرداخت مهريه به اين زنان هستند. حال بايد ديد كه اصولا در طول تاريخ، زندان به منظور حبس و نگهداري از چه نوع افرادي ساخته شده؟ است مسلما كساني كه حضورشان در جامعه مضر تشخيص داده به شود هر صورت، هرچند كه مردان بعداز اين بايد در امر تعيين مهريه دقت نموده و منطق قابل پرداختي را براي آن تعيين كنند اما لازم به ذكر نيز است كه بسياري از اين خانواده ها فقط به منظور حفظ سنن غلط گذشته چنين مبالغ سرسام آوري را تعيين نموده و متاسفانه شاهد حضور فرزندانشان در زندان هستند. اميد مي رود تا مسئولان و نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي با درايت كافي نسبت به مساله زندانيان مهريه كه عموما نيز از جوانان با اخلاق و اهل زندگي هستند، تدبيري انديشيده و البته تعيين مهريه را نيز به سمت مقادير منطقي تري سوق دهند. ك. ع - تهران