Hamshahri corpus document

DOC ID : H-800128-51176S1

Date of Document: 2001-04-17

چرا همه را ببخشيم و عفو؟ كنيم مي گويند: كينه توزي يكي از اصلي ترين علل بيماريهاست! وقتي احساس بكنيم كه - به هر دليل درست يا نادرست و به حق ويا به ناحق - به حقوق ما تعدي و تجاوز شده است، معمولا مورد تهاجم افكار منفي و ويرانگر خود قرار مي گيريم.. سرزنش ها، ملامت ها، انتقادها، تحقيرها، توهين ها و مسخره كردن ها، خرده گيريها و... - نسبت به ديگران يا نسبت به خود - به ذهن ما رسوخ كرده و فعال مي شوند... و اين افكار مخرب هستند كه فعل و انفعالات شيميايي بدن را تغيير و منشا بسياري ازامراض روحي و جسمي مي گردند. در حقيقت، اين گونه انديشه هاي منفي و تكرار آنها درذهن است كه: بي حوصله، كم اشتها، پريشان حال و بدخواب مي شويم... افسرده شده وزخم معده مي گيريم، اوقاتمان تلخ و رنج آور و نسبت به همه بدگمان شده و قدرت تمركز فكر را از دست مي دهيم... حتي، بدون اين كه خود متوجه شويم، انرژي و نيروي خود را در تخريب خويشتن و ديگران به كار برده و زندگي را زهرآگين مي سازيم... به عبارت ديگر، اين ما هستيم كه رنج برده و عذاب مي كشيم در حالي كه در بسياري از مواقع، فرد يا افراد مورد كشمكش ذهني ما، حتي خبر ندارند كه در سر ما چه مي گذرد و چه آشوبي در درون ما برپا گرديده است! همانطوري كه با انتقاد از اوضاع جوي (آب و هوا ) مثلا درجه حرارت، نه بالا مي رود و نه پائين! ... سرزنش و ملامت ديگران نيز هيچ ثمري مثبت براي ما بدنبال نخواهد داشت. انسان هايي كه از نظر عاطفي، رشد يافته و به پختگي لازم رسيده اند، در مقابل سرزنش ها و ملامت ها، انتقادها و عقده ها و كينه هاي ديگران واكنش منفي از خود نشان نداده و از كوره در نمي روند و به خود اجازه نمي دهند خونسردي واحساس آرامش عميق و سلامتي ذهن و جسمشان، دستخوش تفكرات و اميال غير قرار گرفته وبازيچه ديگران واقع شوند! پژوهشگران ضمير روانكاو ناخودآگاه را به دستگاه ضبط صوتي تشبيه كرده و معتقد هستند كه همانطوري كه هر چه به ضبط صوت بدهيم، آن را براي ما ضبط و باز مي گرداند، اگر با تلقين و تصاوير ذهني، افكار مثبت، سازنده و پرنشاط را، در ضمير ناخودآگاه مستقر سازيم: اين روحيات، افكار، حالات، احساسات، كردار و رفتار شاد و سرشار از شوق و انگيزه و سرشار از محبت، گذشت و بخشندگي را در ما بوجود مي آورند و زندگي آرام،، سالم سعادتمند و بسيارقشنگي را براي ما تدارك مي بينند، عكس قضيه هم درست است، بدين معني، وقتي انديشه هاي ياس آور، اندوه زا، انتقادي و توهين آميز، ملال انگيز، نفرت آلود، توام با حسادت و كينه توزي... بر ضمير ناخودآگاه ما حاكم شوند، كيفيت زندگي دگرگون شده، واكنش هاي شيميايي بدن مان، - در جهت منفي - تغيير مي يابند، در نتيجه زندگي ما تلخ، ناگوار، پريشان، توام با اضطراب، بدگماني و.. گشته و آماده پذيرش انواع بيماريهاي جسمي و ذهني مي شود! .. در حقيقت اين انديشه ها و پندارهاي ماست كه كيفيت و كميت زندگي ما را مي سازند. افكار مثبت و سازنده، زندگي آرام، شاد و عالي، ولي افكار منفي و مخرب; زندگي اندوه بار، ملال انگيز وبيماري زا برايمان تدارك مي بينند! بنابراين، زماني كه ديگران را، به هر بهانه و دليل نمي بخشيم، ناآگاهانه و يا لجوجانه، افكار منفي و مخرب را بر ناخودآگاه ضمير خود حاكم ساخته و عملا خود را به درياهاي تشويش و نگراني مي اندازيم كه نجات از آن بسيار مشكل به مي باشد بياني ديگر، با عفو نكردن ديگران، خود را از يك چاله به يك چاه عميق مي اندازيم كه نجات يافتن و خارج شدن از آن، كار كمتر كسي است! وقتي ديگران را ببخشيم و يا زماني كه از نفرت، انزجار، كينه و عداوت، انتقاد، حسادت و... نسبت به خود وديگران دست برداريم، بدنمان به جاي توليد مواد سمي مهلك هورمون هايي ترشح مي كند كه جسم و ذهن ما را سالم، آرام و پرنشاط و سيستم ايمني و دفاعي بدن ما را فعال تر مي سازد. در نتيجه، با عفو كردن و بخشيدن خود و ديگران، پريشاني، افسردگي، كم اشتهايي، بي خوابي، زخم معده و ديگر بيماريها و... از ذهن و جسم مان خارج مي شوند. به علاوه انرژي و نيروهاي بالفعل، بالقوه مان، در جهت سازندگي و خلاقيت به كار مي افتند. پيشوايان و بزرگان اديان و متفكرين جوامع و ملل مختلف توصيه نموده و نصيحت كرده اند كه: كساني كه به حقوق شما، بناحق هم تجاوز كرده اند، عفو كنيد.. و حتي دشمن خود را ببخشيد... زيرا اين، تنها راه شاد و سلامت زيستن و داشتن آرامش باطني است. حضرت محمد ( ص ) مي فرمايند: بدترين مردم كسي است كه گناه را نبخشد و از لغزش چشم نپوشد. امام علي ( ع ) مي فرمايد: بزرگواري است كه در كيفر بدي، نيكي كنيد. باز مي فرمايد، آنكه انتقام مي كشد، يك روز خوشحال است و آنكه مي بخشد، يك عمر. حضرت عيسي (ع ) مي فرمايد: زنهار كسي با كسي بسزاي بدي، بدي نكند. در آئين بودا آمده است كه: بي گمان، كينه را به مهر و دوستي مي توان زدود، نه با كينه و دشمني. همچنين آئين بودا مي گويد: خشم را با مهرباني فرو بنشانيم، بدي را با خوبي، آزار را با بخشش و دروغ را با راستي. سقراط مي گويد: اغماض نشانه بلندي فكر و انتقام نماينده رذالت و معرف كوچكي فكر مردان است. براي اينكه باآرامش، پرنشاط، اميدوار و راحت زندگي كنيم، بايد مسائل غيرقابل تغيير گذشته و تشويش و نگراني از حوادث آينده را رها ساخته و همه را ببخشيم و در زمان حال زندگي كنيم. چون گذشته ها پي كار خود رفته اند و ما نمي توانيم گذشته ها را عوض كنيم، ولي مي توانيم افكار و انديشه هايي كه درباره گذشته داشته ايم، تغيير دهيم. بسيار شگفت انگيز است كه بدانيم، اگر بخشيدن ديگران مشكل باشد، بخشيدن خود، به مراتب دشوارتر است!!! بسياري از افراد، در تمام طول زندگي، به خاطر كوتاهي هايي كه به خود نسبت مي دهند، به تنبيه رواني، جسماني خود مي پردازند. اين مجازات ها به اشكال گوناگون، همچون: پرخوري، كم خوري، مشروبخوري، قماربازي، اعتياد به مواد مخدر، ويران كردن نظم همه روابط با خود و ديگران، زندگي در فقر و بيماري و... ظاهر مي شوند. ريشه تمامي اين رنج ها، در نظام باوري است كه مي گويد: من گناهكارم يا اعمال شيطاني بسياري از من سرزده يا من لياقت سلامتي و خوشحالي را ندارم.. علت بيماري بسياري از افراد آن است كه، آنان، خود را لايق تندرستي نمي دانند! گروهي ديگر، به علت ارتكاب كارهاي خلاف، دزدي، اخذ رشوه، جنايت و... از ندامت و پشيماني و عذاب وجدان، در رنج بوده و احساس گناه مي كنند. با داشتن احساس گناه، بدون اينكه خود متوجه شوند، خود را تنبيه و مجازات كرده و از خود انتقام مي گيرند و افكاري كه باعث پريشاني، آشفتگي و اختلال روان شوند، برخود حاكم ساخته و يك زندگي پرعذاب، شكنجه آور و جهنمي براي خود درست مي كنند. امروزه علماي دانش روان تني به اين نتيجه رسيده اند كه افكار و باورهاي منفي چون: بدبيني، كينه توزي، حسادت و سرانجام كارهاي خلاف و.. عوارضي چون زخم معده، تنگي عروق و بيماريهاي قلبي، دردهاي مفاصل و.. در پي داشته و موجب بدبختي شخص مي شوند. اگر تاكنون، احساس گناه مي كرده ايد، ديگر كافي است، چرا ادامه؟ مي دهيد با تداوم احساس گناه، هيچ مشكلي حل نخواهد شد.. افكار منفي را از خود بيرون كنيد، گرچه بيرون كردن آنها از ذهن، هميشه كارآساني نبوده است. براي دستيابي به آرامش، شادابي و تندرستي واقعي و بهره مندي صحيح و مثبت از نعمت ها و موهبت هاي بيكران خدادادي، اولا: خودرا و ديگران را عفو كرده و ببخشيم و براي همه آرزوي سعادت، خوشبختي، موفقيت و... بكنيم. ثانيا انديشه هاي مثبت و باورهاي سازنده و نيروبخش را در خود ايجاد كرده و افكار منفي و باورها مخرب را از خود دور سازيم. موفق باشيد. ميرعمادالدين فريور